Vürgseghn war dyrfür überall in n Xerxn seinn Reich dyr selbe Tag, dyr Dreuzönte Zwölfte, also in n Ädär. 12a Und yso glautt der Brief: 12b "Dyr Kaiser Xerx grüesst d Statthalter von de hundertsibnyzwainzg Pfint zn von Ind hinst Kusch und alle Ünsrignen. 12c Daa geit s vil Leut, die wo durch de überreiche Güetn von ienerne Gunner wirklich allss ghaat haetnd, Eer und allss, aber scheint s haat ien dös allweil non nit glangt. Sölcherne dyrpackend ienern Schwudl nit, wollnd yn ünserne Untertaanen nix wie schadn und haetnd si sogar an ienerne aignen Woltaeter vergriffen. 12d Sölcherne untergrabnd nit grad de Dankbarkeit von de Leut, sundern habnd si von de ganz Hoohfärtignen aufwigln laassn und mainend sogar, däß s yn n Gricht von n Herrgot, yn n Allseher, yn n Hasser von alln Übl, aus kemmen känntnd. 12e Schoon vil, die wo als Herrscher eingsötzt warnd, habnd si durch ienern Kraiß dyrschmätzn laassn, yso däß s an n Tood von Unschuldige mitschuldig wordn seind und schröcklichs Unglück auf n Gwissn habnd. 12f Und wenn s dyr Herrscher non so guet gmaint haet, naacherd wurd dös durch sölcherne Speibteufln untergrabn. 12g Dös kan myn in de altn Gschichtn naachlösn, aber nit grad dös: Vor enkerne Augn ist diend öbbs Sölchers abglaauffen! Sölcherne Bäzi'n seind in de hoohen Ömpter drinngsitzt, däß s Recht nix meer goltn haat. 12h Ietz aber waet ayn anderner Wind! Von ietz an schaugn myr schoon drauf, däß allsand Menschn in n Reich ruebig und fridlich löbn künnend. 12i Wenn öbber mit öbbs dyrherkimmt, naacherd entscheidn myr niemer, aane däß dö Sach gnaun prüefft ist. 12k Ayn sölcherner Fall war dös aau mit n Mächtn Hämän Hämmydättennsun. Obwol yr in Wirklichkeit mit ünsern pfersischn Volk und seinn güetignen Verch nit vil z tuenn hiet, wurd yr bei üns gastlich aufgnummen. 12l Er erfuer ünser Lieb zo de Menschn, dö wo bei üns gögnüber allsand Dietn giltt, so reichlich, däß yr sogar als 'ünser Vater' bezaichnet wurd und als dyr Afer naach n Künig bei allsand allzeit hooh vereert wurd. 12m Dös stig iem aber scheint s eyn n Kopf, yso däß yr üns sogar an d Herr schaft und s Löbn gwill. 12n Er haet versuecht, önn Mordychäusn, ünsern Rötter und bständignen Woltae ter, und d Öster, de untadlige Frau, wo mit mir de Künigswürdn tailt, durch allerlai Gmänckl und Gmauschl zamt irn gantzn Volk eyn d Verderbnuss z stürtzn. 12o Yso haet yr gmaint, däß yr üns allsand raaubn kännt, die wo non zo üns steend, und d Herrschaft über de Pferser yn de Mächtn zueschantzn. 12p Mir aber finddnd, däß d Judn, die wo der Sauhund ausrottn wolln haet, kaine Aufrüerer seind, sundern däß s naach wirklich rechtförtige Gsötzer löbnd, 12q als Kinder von n hoehstn, groesstn und löbndignen Got, der was ünser Reich wie schoon bei ünserne Gönen stützt und haltt. 12r Und drum sag i enk, vergösstß dös Schreibn von n Hämän Hämmydättennsun! Sein Verfasser ist nömlich zamt seiner Trucht vür Susy drausst aufghöngt wordn. Dyr Herrgot, dyr Allherrscher, haat iem nömlich gro bald de wol verdiente Straaff zuekemmen laassn. 12s Ös solltß dönn Brief überall aushöngen, dyrmit myn d Judn naach ienerne aignen Gsötzer löbn laasst. Helfftß ien, däß sö si eyn dönn Tag, der wo für iener Verfolgung föstglögt war, aau gögn allsand vertaidignen kün nend, wo s anpackend, also eyn n Dreuzöntn Zwölftn, eyn n Ädär. 12t Dönn Tag haat dyr allherrschete Got statt zo aynn Tag der Vernichtung für s dyrkoorne Volk zo aynn Jubltag gmacht. 12u Dösswögn solltß nöbn enkerne gwonen Fösttäg aau dönn Tag heilig haltn, dyrmit yr von ietz an von üns und de Pferser auf ünserner Seitt ayn Heil bringt. Für die aber, wo üns bedroohend, sollt yr ayn Manmaal von n Untergang sein. 12x Ayn iede Stat und Pfintz, wo si nit dyrnaach richtt, werd erbarmungsloos mit Feuer und Schwert verwüestt. Kain Mensch geet meer einhin, und sogar d Vicher und Vögl machend aft auf eebig aynn Bogn umher."
What Does This Mean?
This verse from the Book of Esther states that on the thirteenth day of the month Adar, all the provinces of King Ahasuerus will observe a significant event. The text specifies a particular day and month, indicating a date of importance in the narrative.
Explained for Children
Imagine planning a big birthday party for your friend. This verse is like saying, 'We will have the party on the thirteenth day of the month when the flowers start to bloom.' It's setting a special day for something important.
Historical Background
The Book of Esther was written during the Persian period, possibly around the 5th century BCE. It was written to recount the events that led to the Jewish festival of Purim, which celebrates the deliverance of the Jewish people from Haman's plot to annihilate them.
Living It Out Today
This verse reminds us of the importance of setting specific times for significant events. In modern life, it could be planning a family reunion or a community event to celebrate a milestone. It’s about making sure everyone knows when and how to participate.
The verse sets the day for a significant event in the story, likely related to the plot against the Jews by Haman, which is a key part of the Purim celebration.
How does this verse connect to Purim?
This verse is directly related to the Purim celebration, as it sets the date for the events that led to the establishment of Purim.
Is there a specific reason for choosing the thirteenth day of Adar?
The thirteenth day of Adar was chosen as it was the day set for the planned attack against the Jews, which was later turned into a day of celebration.
How can we apply the concept of setting important dates from this verse to our lives?
We can apply this by setting specific dates for family gatherings, community events, or personal milestones, ensuring everyone knows when and how to participate.