Habakkuk 3

Burmese JBZV

← Chapter 2 Jump to:

1ပေရာဖက္ဟဗကၠဳတ္၏ ပတၳနာစကားတည္းဟူေသာ ရွိေဂ်ာႏုတ္သီခ်င္း၊

2အို ထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ေတာ္၏ဗ်ာဒိတ္ေတာ္သံကို ၾကား၍ ေၾကာက္ရြံ့ပါၿပီ။ အို ထာဝရဘုရား၊ ယခုႏွစ္မ်ားအတြင္းတြင္ အမွုေတာ္ကို ျပဳျပင္ေတာ္မူပါ။ ယခုႏွစ္မ်ားအတြင္းတြင္ ထင္ရွားေစေတာ္မူပါ။ အမ်က္ထြက္ေတာ္မူေသာ္လည္း က႐ုဏာတရားကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။

3ဘုရားသခင္သည္ ေတမန္ၿမိဳ႕မွလည္းေကာင္း၊ သန္႔ရွင္းေသာဘုရားသည္ ပါရန္ေတာင္မွလည္းေကာင္း ႂကြေတာ္မူ၏။ ဘုန္းေတာ္သည္ မိုးေကာင္းကင္ကို ဖုံးအုပ္လ်က္၊ ေျမႀကီးသည္ ဂုဏ္အသေရေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္ရွိ၏။

4အဆင္းအေရာင္ေတာ္သည္ ေနေရာင္ကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။ လက္ေတာ္မွ ေရာင္ျခည္သည္ ထြက္၍၊ ဘုန္းအာႏုေဘာ္ေတာ္ကို ကြယ္ကာေလ၏။

5ေရွ႕ေတာ္၌ ကာလနာေဘးသည္သြား၍၊ ပူေလာင္ျခင္းေဘးသည္ ေျခေတာ္ကို ၿခံရံလ်က္ရွိ၏။

6ရပ္၍ ေျမႀကီးကိုတိုင္းေတာ္မူ၏။ ၾကည့္ရွု၍ လူမ်ိဳးတို႔ကို တုန္လွုပ္ေစေတာ္မူ၏။ အစဥ္အျမဲတည္ေသာ ေတာင္တို႔သည္ က်ိဳးပဲ့၍၊ ထာဝရကုန္းရိုးတို႔သည္ ညြတ္ၾက၏။ ထာဝရလမ္းတို႔ကို ႂကြေတာ္မူ၏။

7ကုရွန္ျပည္၌ တဲတို႔သည္ ဆင္းရဲခံျခင္း၊ မိဒ်န္ျပည္၌ ကုလားကာတို႔သည္ လွုပ္ရွားျခင္းကို ငါျမင္၏။

8အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ကယ္တင္ရာျမင္းရထားေတာ္ကို စီးေတာ္မူမည္အေၾကာင္း၊ ျမစ္တို႔ကို အမ်က္ထြက္ေတာ္မူသေလာ။ ျမစ္မ်ားတစ္ဖက္၌ စိတ္ထေတာ္မူသေလာ။ ပင္လယ္ကို ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕ေတာ္မူသေလာ။

9ကိုယ္ေတာ္သည္ အမ်ိဳးအႏြယ္ေတာ္တို႔၌ ထားေတာ္မူေသာ သစၥာကတိရွိသည္အတိုင္း၊ ေလးလက္နက္ေတာ္ကို ထုတ္ျပေတာ္မူ၏။ ေျမႀကီး၌ ျမစ္တို႔ကို ေပါက္ေစေတာ္မူ၏။

10ေတာင္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ျမင္၍ တုန္လွုပ္ၾကပါ၏။ လၽွံေသာေရသည္ လႊမ္းမိုးပါ၏။ ပင္လယ္သည္ ေအာ္ဟစ္၍ လက္ကို ခ်ီပါ၏။

11ေနႏွင့္ လသည္ မိမိတို႔ေနရာ၌ ရပ္၍ ေနပါ၏။ သူတို႔ အလင္း၌ ျမားေတာ္တို႔သည္ သြား၍၊ သူတို႔ေရာင္ျခည္၌ လွံေတာ္သည္လည္း လၽွပ္စစ္ျပက္ပါ၏။

12အမ်က္ေတာ္ထြက္လ်က္ တစ္ျပည္လုံး ခ်ီသြား၍၊ ေဒါသစိတ္ႏွင့္ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို နင္းနယ္ေတာ္မူ၏။

13ကိုယ္ေတာ္၏လူတို႔ကို ကယ္တင္ျခင္း၊ ကိုယ္ေတာ္ေပးေတာ္မူ၍ ဘိသိက္ခံေသာသူတို႔ကို ကယ္တင္ျခင္းအလိုငွာ ထြက္ႂကြေတာ္မူ၏။ အဓမၼလူ၏အိမ္၌ ဦးေခါင္းကို ႏွိပ္စက္၍၊ မူလအျမစ္ကို လည္ပင္းတိုင္ေအာင္ ပယ္ရွင္းေတာ္မူ၏။

14ဗိုလ္မင္းတို႔၏ ဦးေခါင္းကို ျမားေတာ္တို႔ႏွင့္ ထုတ္ခ်င္းခပ္ ထိုးေတာ္မူ၏။ ထိုသူတို႔သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို လြင့္ေစျခင္းငွာ ေလျပင္းမုန္တိုင္းကဲ့သို႔ တိုက္ၾကပါ၏။ ဆင္းရဲသားတို႔ကို အမွတ္တမဲ့ ကိုက္စားမည့္အႀကံရွိသကဲ့သို႔ ဝမ္းေျမာက္ၾကပါ၏။

15ကိုယ္ေတာ္သည္ ျမင္းေတာ္မ်ားကို စီး၍၊ ေရဟုန္းဟုန္းျမည္ေသာ ပင္လယ္အလယ္သို႔ ခ်ီသြားေတာ္မူ၏။

16ဗ်ာဒိတ္ေတာ္သံကို ငါၾကားေသာအခါ ရင္၌ လွုပ္ရွားျခင္း၊ ေမးခိုင္ျခင္း၊ အရိုးေဆြးေျမ့ျခင္း၊ တစ္ကိုယ္လုံး တုန္လွုပ္ျခင္းရွိ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ အမွုေရာက္ေသာေန႔၊ လုပ္ႀကံေသာသူသည္ ငါ၏လူမ်ိဳးကို တိုက္လာေသာ ေန႔တိုင္ေအာင္ ငါသည္ ေနရစ္ရမည္။

17သေဘၤာသဖန္းပင္ မပြင့္ရ၊ စပ်စ္ပင္ မသီးရ၊ သံလြင္ပင္၏ေက်းဇူးကို ေမၽွာ္လင့္၍မခံရ၊ လယ္တို႔သည္ အသီးအႏွံကို မေပးရ၊ သိုးၿခံ၌ သိုးကုန္၍ တင္းကုပ္၌ ႏြားမရွိရ။

18သို႔ေသာ္လည္း၊ ထာဝရဘုရား၌ ငါဝမ္းေျမာက္၍၊ ငါ့ကို ကယ္တင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ကို အမွီျပဳလ်က္ ရႊင္လန္းမည္။

19အရွင္ထာဝရဘုရားသည္ ငါ၏အစြမ္းသတၱိ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ငါ့ေျခကို သမင္ေျခကဲ့သို႔ျဖစ္ေစ၍၊ ငါ၏ျမင့္ရာ အရပ္ေပၚမွာ ငါ့ကိုေနရာခ်ေတာ္မူမည္။ ပေရာဖက္ဟဗကၠဳတ္ စီရင္ေရးထားေသာ အနာဂတၱိက်မ္းၿပီး၏။

← Chapter 2 Jump to: