Ephesians 4

Dutch Frisian

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Aulsoo etj vemohn jünt, de Jefangna em Harrn, daut jie nom weat de Beroopung waundle, met dee jie send beroope worde,

2met aula Deemut en Saunftmoot, met Langmoot, vedroagt eenaunda enn Leew,

3bemäjt jünt, de Eenheit em Jeist too bewoare enn derjch däm Bunt enn met Fräd.

4Doa es een Lief en een Jeist, aus jie uck send beroope worde enn eene Hopninj juna Beroopung.

5Een Harr, een Gloowe, eene Taufe,

6een Gott en Voda aula, dee äwa aule en derjch aule en enn aule es.

7Oba jiedrem eenem von ons es de Jnod jejäft worde nom Moht de Gow Tjristi.

8Doawäajen heet daut: „Enn de Hejcht enopp jefoahre, hee haft de Jefangenschoft jefange jefeaht jenohme en haft de Mensche Gowe jejäft“. {Ps.68,19}

9Oba daut Wuat: Hee es enopp jestäje, waut esset aundasch, aus daut hee uck erauf jestäje es enn dee unjaschte Deele Uats de Ead?

10Dee erauf jestäje es, es dee selja, dee uck enopp jestäje es äwa aule Himmel, doamet hee aules fellt erfellt [daut Weltall].

11En hee haft de eene ennjesat jejeeft aus Apostel en aundre aus Profeete en aundre aus Evanjeliste en aundre aus Hoads en Leahra,

12too de Vollmoht de Heilje, fe daut Woatj em Deenst, too Erbüung vom Lief dee Jemeende Tjristi,

13bott wie aula kohme too Eenheit em Gloowe en de Ertjantnis vom Sän Gottes, too eenem vollkohmnen Maun, tom Moht däm vollen Ella de Vollheit Tjristi,

14doamet wie nijch mea onnmindijch send, dee han en häa jedräwe woare von däm Wint de Leah, derjch daut faulsche Späl de Mensche, derjch Lest tom Errtum vefeahre;

15oba woahrhauft opprejchtijch enne Leew senne, loht ons enn aulem hanwausse no too am han, dee daut Haupt es, de Tjristus,

16von däm üt de gaunse Lief, toop jebrocht en vebunge es, derjch jiedret Jelentj Baunt tom omm too Unjastette, no däm Moht de Wirtjsaumtjeit enn jiedrem eenselnen Deel, daut Wausse vom Lief vollbrinjt too sienem eajnem oppbüe enn Leew.

17Aulsoo dit saj en bezeij etj emm Harrn, daut jie nijch mea waundle selle, aus uck de Heide waundle, enn Nutzloosijchtjeit äares Sennes,

18send vebiestat vedunkelt emm Dentje, framd jeworde däm Läwe Gottes wäajen däm Onnweete, daut enn ahn es, wäajen de Vestockung vehoade äara Hoate,

19dee, stomp jeworde, sich däm Ütschweife äwajäwt ha, aule Onnreinet met Habjiea üteewe.

20Oba jie ha Tjristus nijch soo tjanne jeleat,

21wann jie aundasch von am jeheat ha en enn am send jeleat worde, aus de Woahrheit enn Jesus es,

22daut jie, waut eenst däm fräjoahschen Waundel betrafft, aufjelajcht ha däm oolen Mensch, dee no de vefeahrasche bedroagarische Lost vedorwe woat,

23oba nie jemoakt worde aum enn däm Jeist von jünem Senn,

24en däm nieen Mensch auntratje selle, dee no Gott erschaufe es enn woahrhauftje Jerajchtijchtjeit en Heilijchtjeit.

25Doawäajen, doa jie de Läajnisse aufjelajcht ha, räd de Woahrheit, een jiedra met sienem Näajsten, dan wie send Jläda von unjaeenaunda eenaunda.

26Emm Oaja, sindijcht nijch. De Sonn loht nijch unja gohne äwa jünem Oaja,

27en jäft däm Diewel nijch Plautz.

28Wäa jestohle haft, stäle nijch mea, sonda oabeid välmea en wirtj met siene eajne Henj daut Goode, doamet hee däm Liedenden waut met todeele haft.

29Tjeen schlajchtet Wuat saul üt jünem Mül gohne, sonda daut goot es too needje Erbüung, doamet daut dän Jnod Säajen brinjt, dee daut heare.

30En betriebt nijch däm heiljen Jeist Gottes, derjch däm jie vesäjelt worde send aum Dach de Erleesung.

31Aule Bettatjeit en Oaja en Wutt en Jeschrejcht en Lestrung saul von jünt wajch jenohme, met aula Boosheit.

32Oba siet jäajen eenaunda gootmeenent, metliedent leeftolijch, eenaunda vejäwt *vezeihe, aus uck Gott enn Tjristus jünt *vejäwt haft.,

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →