Ephesians 5

Dutch Frisian

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Aulsoo siet Nofolja nämt mie tom - Väabild,- Biespell Gottes, aus jeleefte Tjinja,

2en waundelt enne Leew, aus uck Tjristus ons jeleeft haft en sich selfst fe ons han jejäwt haft aus Gow en Opfa, Gott too eenem Duft von Wooljeruch.

3Oba Huararie en aule Onnreinheit oda Habsucht saul nijch eenmol unja jünt jenant woare, ausset de Heilje jeziemt;

4uck Schendlijchtjeit en onnneedjet Jeräd oda leijchtfoadje Witse, dee sich nijch jezieme, sonda välmea Danke.

5Dan dit weet en ertjant, daut tjeen Huara oda Onnreina oda Habsuchtja, dee een Jetsedeena es, een Oawgoot haft emm Ritj Tjristi en Gottes.

6Tjeena teische vefeat jünt met ladje Wead, dan wäajen dise Dinje tjemmt de Oaja Gottes äwa dee onnjehuarsome Säns.

7Aulsoo siet nijch äare Deelnäma.

8Dan jie weare eenst Diestaness, oba nü send jie Lijcht em Harrn; waundelt aus Tjinja vom üt däm Lijcht,

9dan de Frucht vom Lijcht besteit enn aulem Goodem, en Jerajchtijchtjeit en Woahrheit,

10aulsoo forscht no, waut däm Harr wooljefaulijch es.

11En hat nijch Jemeenschoft met dee onnfruchtboare Woatje de Diestaness, oba välmea datjt dee op;

12dan daut waut heemlijch von ahn jedohne woat, es uck schendlijch bloos too saje doavon too räde.

13Oba aules, waut opjedatjt woat vom Lijcht, woat openboat.

14Doaromm sajcht hee: Watj opp, dee dü schlapst, en stoh opp vonne Doodes, en de Tjristus woat die dache Lijcht jäwe!

15Aulsoo, seeht jeneiw too, woo jie waundle, nijch aus Onnweise, sonda aus Weise,

16nutzt de Tiet üt, dan de Doag send bees.

17Doawäajen siet nijch onnvestendijch, sonda bejriept, waut de Welle vom Harrn es.

18En berauscht jünt nijch met Wien, enn däm Ütschweife es, sonda woat met däm Jeist jefellt,

19en räd tooenaunda enn met Psalme en Loff'Leeda en jeistlijche Leeda, sinjt en spält däm Harrn enn jünem Hoate,

20en sajcht emma fe aules Dank, däm Gott en Voda em Nome von onsem Harrn Jesus Tjristus,

21siet eenaunda unjadon enn de Ferjcht Tjristi.

22Jie Frües, [siet unjadon] jüne eajne Manna, aus däm Harrn.

23Wiel de Maun es daut Haupt de Frü, aus uck Tjristus daut Haupt de Jemeende es; hee es de Rada Heilaund von däm Lief.

24Oba soo aus de Jemeende Tjristus unjadon es, soo uck de Frües äare dee Manna enn aulem.

25Jie Manna, leeft jüne dee Frües, soo aus uck Tjristus de Jemeende jeleeft en sich selfst fe äa hanjejäwt haft,

26doamet hee dee heilijcht, dee reinijcht derjch daut Wotabod emm Wuat,

27doamet hee sich selfst de Jemeende veharlijcht doastalt, dee nijch eene Plack oda een Runzel oda irjend eenen Fäla haft, sonda daut see heilijch en fälafrie es.

28Soo send uck de Manna schuldijch, äare Frües too leewe aus äa eajnet Liew Tjarpa. Wäa siene Frü leeft, leeft sich selfst.

29Dan tjeena haft jeemols sien eajnet Fleesch jehausst, sonda hee pfläajt en näart woamt daut, soo aus uck Tjristus de Jemeende.

30Dan wie send Jläda von sienem Lief.

31„Doawäajen woat een Maun däm sienen Voda en de siene Mutta velohte en woat siene Frü aunhenje, en dee twee woare too eenem een Fleesch senne“. {1Mos.2,24}

32Dit Jeheemniss es groot; oba etj died daut opp Tjristus en opp de Jemeende.

33Aulemol uck jie, en zwoa een jiedra, leef siene Frü aus sich selfst; oba de Frü ferjcht ea däm Maun.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →