Jeremiah 9:3 — Compare Translations

Norwegian (Bibelen 2011 Bokmål)

De spenner løgnens bue med tungen som pil. Det er ikke ved sannhet de hersker i landet. De går fra ondskap til ondskap, og de kjenner ikke meg, sier HERREN.

Norwegian 1921 (Studentmållagsbibelen) (SMB)

Og dei spenner tunga som bogen sin til lygn, og ikkje på ærleg vis er dei megtige vortne i landet, men frå vondt til vondt gjeng dei fram, og meg veit dei ikkje av, segjer Herren.

Norwegian 1930 (Det Norsk Bibelselskap 1930)

De spenner sin tunge som en bue til løgn, og ikke på redelig vis er de blitt sterke i landet, men fra ondt til ondt er de gått frem, og mig kjenner de ikke, sier Herren.

Norwegian 1938

Dei spenner tunga som ein boge til lygn, og ikkje på ærleg vis hev dei vorte sterke i landet, men frå vondt til vondt hev dei gjenge fram, og meg kjenner dei ikkje, segjer Herren.

Norwegian 1978 (Bibel1978/1985 - Bibelselskapet)

De spenner sin tunge som en bue. Ikke på ærlig vis, men ved løgn er de blitt herrer i landet. De går fra ondskap til ondskap, og de kjenner ikke meg, lyder ordet fra Herren.

Norwegian 2011 (Bibelen 2011 Nynorsk)

Dei spenner løgnbogen med tunga som pil. Det er ikkje ved sanning dei herskar i landet. Dei går frå vondskap til vondskap, og dei kjenner ikkje meg, seier HERREN.

Norwegian BGO

«Som de spenner sin bue, slik har de bøyd sin tunge til løgn. Det er ikke ved sannheten de er blitt sterke i landet. For de går fra ondskap til ondskap, og de kjenner ikke Meg», sier Herren.

Norwegian N 78 BM

De spenner sin tunge ¬som en bue. Ikke på ærlig vis, men ved løgn er de blitt herrer i landet. De går fra ondskap til ondskap, og de kjenner ikke meg, lyder ordet fra Herren.

Norwegian N 78 NN

Dei spenner tunga ¬som ein boge. Ikkje på ærleg vis, ¬men med lygn har dei vorte herrar i landet. Dei går frå vondskap ¬til vondskap, og meg kjenner dei ikkje, lyder ordet frå Herren.

Norwegian NB (Norsk Bibel 88/07)

De spenner sin tunge som en bue til løgn. Ikke på redelig vis er de blitt sterke i landet, men fra ondt til ondt er de gått fram. Og meg kjenner de ikke, sier Herren.