2 Corinthians 4:6 — Compare Translations

8 translations compared side by side

Bóg, który kiedyś rzekł: „Niech w ciemności zabłyśnie światło”, zajaśniał w naszych sercach i—dzięki Chrystusowi—dał nam zobaczyć blask swojej chwały.

Bo Bóg, który rozkazał, by w ciemności zabłysło światło, rozpromienił nim nasze serca, byśmy poznali blask chwały Boga promieniującej z oblicza Jezusa Chrystusa.

Ponieważ Bóg, który rzekł, aby się z ciemności światłość rozświeciła, ten się rozświecił w sercach naszych ku rozświeceniu (w nas) znajomości chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.

Polish Gdansk 2017

Ponieważ Bóg, który rozkazał, aby z ciemności zabłysnęło światło, ten zabłysnął w naszych sercach, aby zajaśniało [w nas] poznanie chwały Bożej w obliczu Jezusa Chrystusa.

Gdyż Bóg powiedział, że światło zajaśnieje z ciemności, więc On zajaśniał w naszych sercach w obliczu Jezusa Chrystusa, na skutek poznania chwały Boga.

Bóg zaś, który kiedyś rozkazał, by światło zajaśniało w ciemności, sprawił również, iż w naszych sercach rozbłysła światłość, jaka się bierze z poznania Jego nieskończonej chwały uwidocznionej w obliczu Jezusa Chrystusa.

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

Bo Bóg, który powiedział: Z ciemności ma zajaśnieć światło – jest Tym, który zajaśniał w naszych sercach dla światła poznania chwały Boga w obliczu Jezusa Chrystusa.

Bo Bóg, który rzekł: Z ciemności niech światłość zaświeci, rozświecił serca nasze, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Chrystusowym.