Jude 1:12 — Compare Translations
8 translations compared side by side
Polish 2016
Ludzie ci chętnie zasiadają z wami przy wspólnym stole. Myślą jednak tylko o tym, żeby się najeść, i wciąż sprawiają wam kłopoty. Są jak chmury gnane wiatrem, ale nie dające potrzebnego deszczu, i jak wyrwane z korzeniami, uschnięte drzewa, na których brak owoców.
Polish 2018
W czasie waszych spotkań i posiłków, w których nieskrępowanie biorą udział i samych siebie tuczą, przypominają skryte pod wodą skały. Są niczym chmury bez deszczu, popędzane wiatrem. Są jak jesienne drzewa zastane bez owoców, po dwakroć martwe, wyrwane z korzeniami.
Polish Gdansk
Cić są na świętych ucztach waszych zmazani, którzy z wami godując bez wstydu, sami się pasą; są obłoki bezwodne, które od wiatrów tam i sam unoszone bywają; drzewa zwiędłe nieużyteczne, dwakroć zmarłe i wykorzenione;
Polish Gdansk 2017
Oni są zakałami na waszych ucztach braterskich, którzy z wami bez bojaźni ucztują, pasąc samych siebie. Są to bezwodne chmury wiatrami unoszone; drzewa zwiędłe, bez owoców, dwukrotnie obumarłe i wykorzenione;
Polish NBG
Ci, wspólnie z wami ucztując, są plamami na waszych ucztach miłości, bez bojaźni pasąc samych siebie; bezwodne chmury, które tam i z powrotem są prowadzone przez wiatry; późnojesienne drzewa bez owoców, dwa razy umarłe, kiedy zostały wykorzenione;
Polish NPD
Co gorsza zakały te, niemające w sobie ani krzty bojaźni Bożej, niczym zawierucha przybywają na wasze zgromadzenia, aby razem z wami dzielić się chlebem! Są jak chmury bez deszczu wiatrami poganiane. Istnieją tylko po to, by tuczyć samych siebie! Przypominają drzewa w okresie zimowym – zupełnie bez owocu. Lecz są martwi podwójnie, bo wykorzenieni!
Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)
Oni są na waszych agapach tymi rafami współucztującymi nieustraszenie, pasącymi samych siebie, bezwodnymi chmurami niesionymi przez wiatr, jesiennymi bezowocnymi drzewami, po dwakroć martwymi, wykorzenionymi,
polish
Oni to są zakałą na waszych ucztach miłości, w których bez obawy biorą udział i tuczą siebie samych, chmurami bez wody unoszonymi przez wiatry, drzewami jesiennymi, które nie rodzą owoców, dwakroć obumarłymi, wykorzenionymi,