Tajik (Китоби Муқаддас 1992, 1999)
Ва Ҳазоил ба истиқболи вай равона шуд, ва ҳадияе ба дасти худ гирифт, ки он аз тамоми нозу неъмати Димишқ ба андозаи бори чил шутур буд; ва омада, ба ҳузури вай истод, ва гуфт: «Писарат Бин‐Ҳадад, подшоҳи Арам, маро назди ту фиристода, мегӯяд: „Оё ман аз ин беморӣ шифо хоҳам ёфт?“»