1 Kings 19:4 — Compare Translations
10 translations compared side by side
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
แต่ท่านเองก็เดินเข้าป่าไปในระยะทางวันหนึ่งแล้ว, ก็นั่งลงใต้ต้น ระเห็ม; อธิาฐานทูลขอให้ตัวตายเสีย; ทูลว่า, พอแล้วพระองค์เจ้าข้า, ขอพระยะโฮวาทรงประหารชีวิตข้าพเจ้าเสียเดี๋ยวนี้เถิด, เพราะข้าพเจ้าไม่ดีกว่าปู่ย่าตายายของข้าพเจ้า.
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
ในขณะที่ตัวเขาเองเดินทางต่อไปอีกหนึ่งวันเข้าไปในที่เปล่าเปลี่ยวแห้งแล้ง เขามาถึงพุ่มไม้แห่งหนึ่งจึงนั่งลงใต้พุ่มไม้นั้นและอธิษฐานขอให้เขาตาย เขาพูดว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พอกันทีสำหรับข้าพเจ้า เอาชีวิตของข้าพเจ้าไปเถิด ข้าพเจ้าไม่ได้ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพเจ้าเลย”
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
แต่ตัวท่านเองเดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่ง ท่านมานั่งอยู่ใต้ต้นซากที่มีเพียงต้นเดียว และทูลขอให้ตัวท่านตายเสียทีว่า “พอกันที ข้าแต่พระยาห์เวห์ บัดนี้ขอเอาชีวิตข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษ”
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
ส่วนเขาเองเดินทางเข้าไปในถิ่นกันดารแต่ลำพัง รอนแรมตลอดวัน แล้วเขาพบต้นซากต้นหนึ่ง จึงนั่งลงใต้ต้นซากนั้นและอธิษฐานให้ตัวเองตายเสีย เขากล่าวว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ทนมามากพอแล้ว ขอทรงเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเถิด ข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”
Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
แต่ตัวท่านเองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่ง มานั่งอยู่ที่ใต้ต้นซากและท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียทีว่า “พอแล้วพระองค์เจ้าข้า ข้าแต่พระเจ้า บัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”
Thai KJV 2003
แต่ตัวท่านเองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่งมานั่งอยู่ที่ใต้ต้นไม้จำพวกสนจูนิเปอร์ และท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียที ว่า “พอแล้วพระองค์เจ้าข้า โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ บัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
ส่วนท่านก็เดินทางต่อไปเป็นระยะ 1 วัน เข้าไปในถิ่นทุรกันดาร และไปนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ซาก ท่านไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป และรำพึงรำพันว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้า พอกันที เวลานี้โปรดรับเอาชีวิตข้าพเจ้าไปเถิด เพราะข้าพเจ้าไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพเจ้า”
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
ส่วนเขาเองเดินทางเข้าไปในถิ่นทุรกันดารแต่ลำพัง รอนแรมตลอดวัน แล้วเขาพบพุ่มต้นซาก จึงนั่งลงใต้พุ่มไม้นั้นและอธิษฐานให้ตัวเองตายเสีย เขากล่าวว่า “พระยาห์เวห์ข้าพเจ้าทนมามากพอแล้ว ขอเอาชีวิตของข้าพเจ้าไปเถิด ข้าพเจ้าก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพเจ้า”
Thai Tok
แต่ ตัว ท่าน เอง ก็ เดิน เข้า ถิ่น ทุรกันดาร ไป เป็น ระยะ ทาง วัน หนึ่ง มา นั่ง อยู่ ที่ ใต้ ต้นไม้ จำพวก สน จู นิเปอร์ และ ท่าน ทูล ขอ ให้ ตัว ท่าน ตาย เสียที ว่า " พอ แล้ว พระองค์เจ้า ข้า โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ บัดนี้ ขอ เอาชีวิต ของ ข้าพระ องค์ ไป เสีย เพราะ ข้าพระ องค์ ก็ ไม่ ดี ไป กว่า บรรพบุรุษ ของ ข้าพระ องค์ "
Thia KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
แต่ตัวท่านเองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่งมานั่งอยู่ที่ใต้ต้นซาก และท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียที ว่า "พอแล้วพระองค์เจ้าข้า ข้าแต่พระเยโฮวาห์ บัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์"