1 Kings 19:4 — Compare Translations

10 translations compared side by side

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
แต่​ท่าน​เอง​ก็​เดิน​เข้า​ป่า​ไป​ใน​ระยะ​ทาง​วันหนึ่ง​แล้ว, ก็​นั่งลง​ใต้​ต้น ระ​เห็ม; อธิาฐาน​ทูล​ขอ​ให้​ตัว​ตาย​เสีย; ทูล​ว่า, พอ​แล้ว​พระองค์​เจ้าข้า, ขอ​พระ​ยะ​โฮ​วา​ทรง​ประหาร​ชีวิต​ข้าพ​เจ้า​เสีย​เดี๋ยวนี้​เถิด, เพราะ​ข้าพ​เจ้า​ไม่​ดี​กว่า​ปู่​ย่า​ตา​ยาย​ของ​ข้าพ​เจ้า.
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
ใน​ขณะ​ที่​ตัว​เขา​เอง​เดินทาง​ต่อไป​อีก​หนึ่ง​วัน​เข้าไป​ใน​ที่​เปล่า​เปลี่ยว​แห้งแล้ง เขา​มา​ถึง​พุ่มไม้​แห่ง​หนึ่ง​จึง​นั่ง​ลง​ใต้​พุ่มไม้นั้น​และ​อธิษฐาน​ขอ​ให้​เขา​ตาย เขา​พูดว่า “ข้าแต่​พระยาห์เวห์​พอกันที​สำหรับ​ข้าพเจ้า เอา​ชีวิต​ของ​ข้าพเจ้า​ไป​เถิด ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ดี​ไป​กว่า​บรรพบุรุษ​ของ​ข้าพเจ้าเลย”
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
แต่ตัวท่านเองเดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่ง ท่านมานั่งอยู่ใต้ต้นซากที่มีเพียงต้นเดียว และทูลขอให้ตัวท่านตายเสียทีว่า “พอกันที ข้าแต่พระยาห์เวห์ บัดนี้ขอเอาชีวิตข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษ”
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
ส่วนเขาเองเดินทางเข้าไปในถิ่นกันดารแต่ลำพัง รอนแรมตลอดวัน แล้วเขาพบต้นซากต้นหนึ่ง จึงนั่งลงใต้ต้นซากนั้นและอธิษฐานให้ตัวเองตายเสีย เขากล่าวว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ทนมามากพอแล้ว ขอทรงเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเถิด ข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”
Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
แต่ตัวท่านเองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่ง มานั่งอยู่ที่ใต้ต้นซากและท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียทีว่า “พอแล้วพระองค์เจ้าข้า ข้าแต่พระเจ้า บัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”
Thai KJV 2003
แต่ตัวท่านเองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่งมานั่งอยู่ที่ใต้ต้นไม้จำพวกสนจูนิเปอร์ และท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียที ว่า “พอแล้วพระองค์เจ้าข้า โอ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ บัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
ส่วน​ท่าน​ก็​เดิน​ทาง​ต่อ​ไป​เป็น​ระยะ 1 วัน เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร และ​ไป​นั่ง​อยู่​ใต้​ต้นไม้​ซาก ท่าน​ไม่​อยาก​มี​ชีวิต​อยู่​อีก​ต่อ​ไป และ​รำพึง​รำพัน​ว่า “โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า พอ​กัน​ที เวลา​นี้​โปรด​รับ​เอา​ชีวิต​ข้าพเจ้า​ไป​เถิด เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​ดี​ไป​กว่า​บรรพบุรุษ​ของ​ข้าพเจ้า”
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
ส่วน​เขา​เอง​เดินทาง​เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​แต่​ลำพัง รอนแรม​ตลอด​วัน แล้ว​เขา​พบ​พุ่ม​ต้น​ซาก จึง​นั่ง​ลง​ใต้​พุ่ม​ไม้​นั้น​และ​อธิษฐาน​ให้​ตัวเอง​ตาย​เสีย เขา​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ข้าพเจ้า​ทน​มา​มาก​พอ​แล้ว ขอ​เอา​ชีวิต​ของ​ข้าพเจ้า​ไป​เถิด ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​ดี​ไป​กว่า​บรรพบุรุษ​ของ​ข้าพเจ้า”
Thai Tok
แต่ ตัว ท่าน เอง ก็ เดิน เข้า ถิ่น ทุรกันดาร ไป เป็น ระยะ ทาง วัน หนึ่ง มา นั่ง อยู่ ที่ ใต้ ต้นไม้ จำพวก สน จู นิเปอร์ และ ท่าน ทูล ขอ ให้ ตัว ท่าน ตาย เสียที ว่า " พอ แล้ว พระองค์เจ้า ข้า โอ ข้า แต่ พระ เยโฮวาห์ บัดนี้ ขอ เอาชีวิต ของ ข้าพระ องค์ ไป เสีย เพราะ ข้าพระ องค์ ก็ ไม่ ดี ไป กว่า บรรพบุรุษ ของ ข้าพระ องค์ "
Thia KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
แต่ตัวท่านเองก็เดินเข้าถิ่นทุรกันดารไปเป็นระยะทางวันหนึ่งมานั่งอยู่ที่ใต้ต้นซาก และท่านทูลขอให้ตัวท่านตายเสียที ว่า "พอแล้วพระองค์เจ้าข้า ข้าแต่พระเยโฮวาห์ บัดนี้ขอเอาชีวิตของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะข้าพระองค์ก็ไม่ดีไปกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์"