Esther 9:19 — Compare Translations
10 translations compared side by side
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
เหตุฉะนั้นพวกยูดายที่อาศัยอยู่บ้านนอก, ในเมืองที่ไม่มีกำแพง, กระทำให้วันสิบสี่ค่ำเเห่งเดือนอะดาร, เป็นวันชื่นชมและและเป็นวันเลี้ยงกัน, เป็นวันที่สนุกสนาน, และได้ฝากอาหารไปให้ซึ่งกันและกัน
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
นั่นเป็นเหตุที่พวกชาวยิวที่อาศัยอยู่ตามชนบทต่างๆที่ไม่มีกำแพงเมือง ถือเอาวันที่สิบสี่ของเดือนอาดาร์ เป็นวันหยุดเพื่อเลี้ยงเฉลิมฉลองกัน และต่างก็ส่งอาหารเป็นของขวัญให้แก่กันและกันในวันนั้น
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
เพราะฉะนั้น พวกยิวในชนบทที่อยู่ตามเมืองรอบนอกได้ทำวันที่สิบสี่ของเดือนอาดาร์ให้เป็นวันยินดีและวันกินเลี้ยง และเป็นวันรื่นเริง และเป็นวันที่ส่งของขวัญไปให้กันและกัน
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
ด้วยเหตุนี้ชาวยิวในชนบทผู้อาศัยในหมู่บ้านต่างๆ ฉลองกันในวันที่สิบสี่เดือนอาดาร์ เป็นวันฉลองรื่นเริงยินดีและมอบของขวัญแก่กันและกัน
Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
เพราะฉะนั้นพวกยิวในชนบท ที่อยู่ตามหัวเมืองที่มีกำแพงถือวันที่สิบสี่ของเดือนอาดาร์ เป็นวันแห่งความยินดีและกินเลี้ยง และถือเป็นวันรื่นเริง และเป็นวันที่เขาส่ง ของขวัญไปให้กันและกัน
Thai KJV 2003
เพราะฉะนั้นพวกยิวในชนบท ที่อยู่ตามหัวเมืองที่ไม่มีกำแพง ถือวันที่สิบสี่ของเดือนอาดาร์เป็นวันแห่งความยินดีและกินเลี้ยง และถือเป็นวันรื่นเริง และเป็นวันที่เขาส่งของขวัญไปให้กันและกัน
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
ฉะนั้น ชาวยิวจากหมู่บ้านที่อาศัยอยู่ในชนบทใช้วันที่สิบสี่ของเดือนอาดาร์ เป็นวันยินดีและมีงานเลี้ยงเช่นวันหยุด และเป็นวันที่พวกเขามอบอาหารเป็นของขวัญให้แก่กันและกัน
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
ด้วยเหตุนี้ชาวยิวในชนบทผู้อาศัยในหมู่บ้านต่างๆ ฉลองกันในวันที่สิบสี่เดือนอาดาร์ เป็นวันฉลองรื่นเริงยินดีและมอบของขวัญแก่กันและกัน
Thai Tok
เพราะฉะนั้น พวก ยิวใน ชนบท ที่ อยู่ ตาม หัวเมือง ที่ ไม่ มี กำแพง ถือ วัน ที่ สิบ สี่ ของ เดือน อา ดาร์เป็น วัน แห่ง ความ ยินดี และ กิน เลี้ยง และ ถือ เป็น วัน รื่นเริง และ เป็น วัน ที่ เขา ส่ง ของขวัญ ไป ให้ กันและกัน
Thia KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
เพราะฉะนั้นพวกยิวในชนบท ที่อยู่ตามหัวเมืองที่ไม่มีกำแพง ถือวันที่สิบสี่ของเดือนอาดาร์เป็นวันแห่งความยินดีและกินเลี้ยง และถือเป็นวันรื่นเริง และเป็นวันที่เขาส่งของขวัญไปให้กันและกัน