Isaiah 57:11 — Compare Translations

10 translations compared side by side

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
เจ้า​กลัว​และ​หวาด​ใคร​ถึง​ปาน​นั้น, จน​เจ้า​สู้​ทำ​ตัว​เป็น​ผู้​ทรยศ, และ​มิได้​คำนึง​ถึง​เรา​เลย? ที่​เจ้า​หยุด​เคารพ​นบนอบ​เรา​ไม่​ใช่​เพราะ​เรา​ได้​ทำ​เฉย​และ​หลับ​ตา​เสีย​รึ?
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
ตอนนั้น​เจ้า​ยำเกรง​และ​หวาดกลัว​ใครกัน เจ้า​ถึงได้​โกหก​และ​ไม่ได้​ระลึกถึงเรา​หรือ​คิดถึงเรา เรา​ยัง​เก็บตัว​เงียบๆ​และ​ซ่อนตัวอยู่ เจ้าถึงได้​ไม่ยำเกรง​เรา ใช่ไหม
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
เจ้าครั่นคร้ามและกลัวใคร? เจ้าจึงได้โกหก และไม่ระลึกถึงเรา ทั้งไม่เอาใจใส่เรา เราได้ปิดปากอยู่เป็นเวลานาน จนเจ้าไม่เกรงกลัวเราไม่ใช่หรือ?
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
“เจ้าเกรงกลัวใครหนักหนา? จึงได้ไม่ซื่อสัตย์ต่อเรา ไม่นึกถึงเรา และไม่ใคร่ครวญสิ่งนี้ในใจ เป็นเพราะเรานิ่งเงียบอยู่นานอย่างนั้นหรือ เจ้าจึงไม่ยำเกรงเรา?
Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
เจ้าครั่นคร้ามและกลัวใคร เจ้าจึงได้มุสาอยู่นั่นเอง และไม่นึกถึงเรา และไม่เอาใจใส่เราสักนิด เรามิได้ระงับปากอยู่เป็นเวลานานแล้วดอกหรือ อย่างนั้นซีเจ้าจึงไม่ยำเกรงเรา
Thai KJV 2003
เจ้าครั่นคร้ามและกลัวใคร เจ้าจึงได้มุสาอยู่นั่นเองและไม่นึกถึงเรา และไม่เอาใจใส่เราสักนิด เรามิได้ระงับปากอยู่เป็นเวลานานแล้วดอกหรือ อย่างนั้นซีเจ้าจึงไม่ยำเกรงเรา
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
เจ้า​หวาด​หวั่น​และ​กลัว​ใคร เจ้า​จึง​ได้​พูด​ปด และ​ไม่​ได้​นึก​ถึง​เรา ไม่​ได้​ใส่ใจ เรา​คง​นิ่ง​อยู่​เป็น​เวลา​นาน​ใช่​ไหม จึง​ทำให้​เจ้า​ไม่​เกรง​กลัว​เรา
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
เจ้า​หวาด​กลัว​ใคร​หนักหนา จน​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​เรา ไม่​นึก​ถึง​เรา และ​ไม่​ใส่​ใจ เป็น​เพราะ​เรา​นิ่ง​เงียบ​อยู่​นาน​อย่าง​นั้น​หรือ เจ้า​จึง​ไม่​ยำเกรง​เรา
Thai Tok
เจ้า ครั่นคร้าม และ กลัว ใคร เจ้า จึง ได้ มุสา อยู่ นั่นเอง และ ไม่ นึกถึง เรา และ ไม่ เอาใจใส่ เรา สัก นิด เรา มิได้ ระงับ ปาก อยู่ เป็น เวลา นาน แล้ว ดอก หรือ อย่าง นั้น ซี เจ้า จึง ไม่ ยำเกรง เรา
Thia KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
เจ้าครั่นคร้ามและกลัวใคร เจ้าจึงได้มุสาอยู่นั่นเองและไม่นึกถึงเรา และไม่เอาใจใส่เราสักนิด เรามิได้ระงับปากอยู่เป็นเวลานานแล้วดอกหรือ อย่างนั้นซีเจ้าจึงไม่ยำเกรงเรา