Lamentations 2:12 — Compare Translations

10 translations compared side by side

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
ลูก​ทั้ง​หลาย​นั้น​ถาม​แม่​ของ​ตัว​ว่า, “แม่​จ๋า ข้าว​และ​น้ำ​อยู่​ที่ไหน? ” พา​กัน​ถาม​ขณะ​เมื่อ​เขา​กำลัง​หิวโหย​อิดโรย​ดุจ​คน​ถูก​ทำร้าย​ที่​ถนน​หน​หาง​ใน​กรุง, ถาม​ขณะ​เมื่อ​ชีวิต​ของ​เขา​ต้อง​ขาด​ออก​จาก​นม​แม่.
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
พวกเด็กๆ​พูด​กับแม่​ของ​พวกเขา​ว่า “แม่จ๋า อาหาร​และ​เครื่องดื่ม​อยู่​ที่ไหน” พวกเขา​เป็นลม​ล้มพับ​ไป​ที่​ลานเมือง เหมือน​คนบาดเจ็บ​และ​ตายไป​ใน​อ้อมอก​ของแม่
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
เด็กๆ ถามแม่ของตัวว่า “อาหารและน้ำดื่ม อยู่ที่ไหน?” ขณะเขาเป็นลมสลบดุจคนบาดเจ็บสาหัส อยู่ตามลานเมือง เมื่อชีวิตของเขาต้องสิ้นไป ที่อกแม่ของเขา מ (เมม)
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
“แม่จ๋า ไหนล่ะอาหาร?” เด็กๆ เอ่ยกับแม่ ขณะหมดแรง เหมือนคนบาดเจ็บกลางถนน ขณะชีวิตหลุดลอยไป จากอ้อมอกแม่
Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
ลูกทั้งหลายถามแม่ของตัวว่า “แม่จ๋า ข้าวและเหล้าองุ่นอยู่ที่ไหน” เขาพากันถาม ขณะเมื่อเขาเป็นลม ดุจคนที่ถูกบาดเจ็บที่ลานในกรุง เมื่อชีวิตของเขาต้องสิ้นไป ที่อกแม่ของเขาทั้งหลาย
Thai KJV 2003
ลูกทั้งหลายถามแม่ของตัวว่า “แม่จ๋า ข้าวและน้ำองุ่นอยู่ที่ไหน” ขณะเมื่อเขาเป็นลมดุจคนที่ถูกบาดเจ็บตามถนนในกรุง เมื่อชีวิตของเขาต้องเทออกที่อกแม่ของเขาทั้งหลาย
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
เด็ก​เหล่า​นั้น​ร้อง​ถาม​บรรดา​แม่ๆ ของ​พวก​เขา​ว่า “ไหน​ล่ะ อาหาร​และ​น้ำ” เมื่อ​พวก​เขา​หมด​เรี่ยวแรง​เหมือน​กับ​คน​บาด​เจ็บ​ใน​ที่​สาธารณะ เมื่อ​ชีวิต​ของ​พวก​เขา​แทบ​จะ​สลาย ใน​อ้อม​อก​แม่
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
“แม่​จ๋า ไหนล่ะ​อาหาร” พวก​เด็ก​ๆ ถาม​แม่ ขณะ​หมด​แรง เหมือน​คน​บาดเจ็บ​กลาง​ถนน​ใน​เมือง ขณะ​ชีวิต​หลุด​ลอย​ไป จาก​อ้อมอก​แม่
Thai Tok
ลูก ทั้งหลาย ถาม แม่ ของ ตัว ว่า " แม่ จ๋า ข้าว และ น้ำ องุ่น อยู่ ที่ไหน " ขณะ เมื่อ เขา เป็น ลม ดุจ คน ที่ ถูก บาดเจ็บ ตาม ถนน ใน กรุง เมื่อ ชีวิต ของ เขา ต้อง เท ออก ที่ อก แม่ ของ เขา ทั้งหลาย
Thia KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
ลูกทั้งหลายถามแม่ของตัวว่า "แม่จ๋า ข้าวและน้ำองุ่นอยู่ที่ไหน" ขณะเมื่อเขาเป็นลมดุจคนที่ถูกบาดเจ็บตามถนนในกรุง เมื่อชีวิตของเขาต้องเทออกที่อกแม่ของเขาทั้งหลาย