Matthew 2:18 — Compare Translations

10 translations compared side by side

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
ได้​ยิน​เสียง​ร้องไห้​โศกเศร้า​เป็น​อัน​มาก​ใน​บ้าน​รามา. คือ​นาง​รา​เฮล​ร้องไห้​ร่ำ​ไร​ถึง​บุตร​ของ​ตน​ไม่​ยอม​รับคำ​ปลอบโยน, เพราะ​บุตร​ของ​เขา​ไม่​มี​แล้ว.
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
“ฟัง​เสียง​ใน​หมู่บ้าน​รามาห์ เป็น​เสียง​ร้องไห้​ด้วย​ความ​เสียใจ​ยิ่ง คือ​เสียง​ร้องไห้​ของ​ราเชล​เรื่อง​ลูกๆ​ของ​เธอ เธอ​ก็​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ปลอบโยน เพราะ​ลูกๆ​ของ​เธอ​ตาย​แล้ว”
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
“ได้ยินเสียงในหมู่บ้านรามาห์ เป็นเสียงโอดครวญและร่ำไห้ เสียงดัง คือนางราเชลร้องไห้คร่ำครวญเพราะบรรดาบุตรของตน นางไม่รับฟังคำปลอบใจ เพราะบุตรทั้งหลายไม่อยู่แล้ว”
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
“ได้ยินเสียงหนึ่งในรามาห์ เสียงสะอึกสะอื้นคร่ำครวญ ราเชลร่ำไห้ถึงบรรดาบุตรของนาง และไม่ยอมรับคำปลอบโยนใดๆ เพราะบุตรทั้งหลายจากไปเสียแล้ว”
Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
ได้ยินเสียงในหมู่บ้านรามาห์ เป็นเสียงโอดครวญและร่ำไห้ คือนางราเชลร้องไห้คร่ำครวญ เพราะบุตรทั้งหลายของตน นางไม่รับฟังคำปลอบเล้าโลม เพราะบุตรทั้งหลายนั้นไม่มีแล้ว
Thai KJV 2003
‘ได้ยินเสียงในหมู่บ้านรามาห์ เป็นเสียงโอดครวญและร้องไห้และร่ำไห้เป็นอันมาก คือนางราเชลร้องไห้เพราะบุตรทั้งหลายของตน นางไม่รับฟังคำเล้าโลม เพราะว่าบุตรทั้งหลายนั้นไม่มีแล้ว’
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
“เสียง​ที่​ได้ยิน​ใน​หมู่บ้าน​รามาห์​คือ เสียง​ร้องไห้​และ​ร้อง​คร่ำครวญ​อัน​ดัง นาง​ราเชล​ร่ำไห้​เพราะ​ลูกๆ ของ​นาง และ​นาง​ไม่​ยอม​ให้​ปลอบใจ เพราะ​ลูกๆ ตาย​เสีย​แล้ว”
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
“ได้ยิน​เสียง​หนึ่ง​ใน​รามาห์ เสียง​ร้องไห้​คร่ำครวญ ราเชล​ร่ำไห้​ถึง​ลูก​ๆ ของ​เธอ และ​ไม่​ยอม​รับ​คำ​ปลอบโยน เพราะ​พวก​ลูก​จาก​ไป​แล้ว”
Thai Tok
` ได้ยิน เสียง ใน หมู่ บ้าน รา มาห์ เป็น เสียง โอดครวญ และ ร้องไห้ และ ร่ำไห้ เป็นอันมาก คือ นาง รา เชลร้อง ไห้ เพราะ บุตร ทั้งหลาย ของ ตน นาง ไม่ รับ ฟัง คำ เล้าโลม เพราะว่า บุตร ทั้งหลาย นั้น ไม่ มี แล้ว '
Thia KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
`ได้ยินเสียงในหมู่บ้านรามาห์ เป็นเสียงโอดครวญและร้องไห้และร่ำไห้เป็นอันมาก คือนางราเชลร้องไห้เพราะบุตรทั้งหลายของตน นางไม่รับฟังคำเล้าโลม เพราะว่าบุตรทั้งหลายนั้นไม่มีแล้ว'