Obadiah 1:3 — Compare Translations

10 translations compared side by side

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
โอ้​เจ้า​ผู้​ตั้ง​บ้านเรือน​อยู่​ภายใน​ช่องเขา, ผู้​ก่อสร้าง​บ้าน​บน​ที่​สูง, ผู้​ได้​คิด​ใน​ใจ​ว่า, ‘ใคร​เล่า​สามารถ​จะ​รุกราน​ให้​เรา​ลง​มา​ยัง​ทราบ​ได้?’ ความ​ทะนง​ใจ​ของ​เจ้า​นี้​ก็​ล่อลวง​ตัว​ของ​เจ้า​เอง.
Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)
เจ้า​หลงตัวเอง​คิดว่า​แน่เหลือเกิน เจ้า​ได้​อาศัย​อยู่​ตาม​ถ้ำ​บน​ผาสูง และ​บ้าน​ของเจ้า​อยู่​บน​ภูเขาสูง เจ้า​คิด​ในใจ​ว่า ‘เรา​ตั้ง​อยู่​สูง​ขนาดนี้​ไม่มี​ใคร​ดึง​ให้​เรา​ลงไป​ถึง​พื้นดิน​ได้​หรอก’”
Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)
ใจหยิ่งจองหองของเจ้าได้ล่อลวงเจ้าเอง เจ้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในซอกหิน ที่อาศัยของเจ้าอยู่สูง เจ้ารำพึงอยู่ในใจว่า “ผู้ใดจะทำให้เราลงมายังพื้นดิน”
Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)
ความหยิ่งผยองในใจได้หลอกลวงเจ้า เจ้าผู้อาศัยอยู่ในซอกหิน และสร้างบ้านไว้บนที่สูง เจ้าผู้บอกตัวเองว่า ‘ใครเล่าสามารถดึงเราลงไปอยู่ที่พื้นได้?’
Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)
ความเห่อเหิมแห่งใจของเจ้าได้ล่อลวงเจ้าเอง เจ้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในซอกหิน ที่อาศัยของเจ้าอยู่สูง เจ้ารำพึงอยู่ในใจว่า “ผู้ใดจะให้เราลงมายังพื้นดิน”
Thai KJV 2003
ความเห่อเหิมแห่งใจของเจ้าได้ล่อลวงเจ้าเอง เจ้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในซอกหิน ที่อาศัยของเจ้าอยู่สูง เจ้ารำพึงอยู่ในใจว่า “ผู้ใดจะให้เราลงมายังพื้นดิน”
Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))
ใจ​หยิ่ง​ยโส​ของ​เจ้า​ได้​ลวง​เจ้า​แล้ว เจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​ซอก​หิน และ​ทำ​ที่​อยู่​อาศัย​บน​ภูเขา​สูง เจ้า​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ใคร​จะ​ทำ​ให้​เรา​ลง​มา​ยัง​พื้น​ดิน​ได้’
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
ความ​หยิ่ง​ใน​ใจ​หลอกลวง​เจ้า เจ้า​ผู้​อาศัย​อยู่​ใน​ซอก​หิน และ​สร้าง​บ้าน​ไว้​บน​ที่​สูง เจ้า​ผู้​บอก​ตัวเอง​ว่า ‘ใคร​จะ​ดึง​เรา​ลง​พื้น​ได้’
Thai Tok
ความ เห่อเหิม แห่ง ใจ ของ เจ้า ได้ ล่อลวง เจ้า เอง เจ้า ผู้ ซึ่ง อาศัย อยู่ ใน ซอก หิน ที่ อาศัย ของ เจ้า อยู่ สูง เจ้า รำพึง อยู่ ใน ใจ ว่า " ผู้ ใด จะ ให้ เรา ลง มายัง พื้น ดิน "
Thia KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)
ความเห่อเหิมแห่งใจของเจ้าได้ล่อลวงเจ้าเอง เจ้าผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในซอกหิน ที่อาศัยของเจ้าอยู่สูง เจ้ารำพึงอยู่ในใจว่า "ผู้ใดจะให้เราลงมายังพื้นดิน"