Zephaniah 2:15 — Compare Translations

10 translations compared side by side

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

นี่แน่ะเป็นเมืองที่พองอวดอ้างตั้งอาศัยอยู่, ด้วยจิตต์กระด้างที่พูดในใจของตนว่า, เราก็เป็น, แลเว้นเสียจากเราจะหามีผู้อื่นมิได้, เขากลายไปเป็นที่ร้างเป็นที่อาศัยนอนแห่งฝูงสัตว์ทั้งปวงอย่างไร, คนทั้งหลายที่เดินกรายเลยไปจะทำเสียงขู่แลสั่นมือแก่เขา

Thai Bible (ERV) 2001 (พระคริสตธรรมคัมภีร์: ฉบับอ่านเข้าใจง่าย)

นี่นะหรือ เมืองนีนะเวห์ที่เคยมีแต่ความสนุกสนานครื้นเครง เมืองที่แสนจะปลอดภัยและมั่นคง เมืองที่เคยคิดในใจว่า “มีแต่ข้าเท่านั้นที่ยิ่งใหญ่ ไม่มีเมืองไหนเหมือนกับข้าอีกแล้ว” แล้วดูสิ มันพังย่อยยับได้ถึงขนาดนี้ กลายเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าทั้งหลาย ทุกคนที่เดินผ่านเมืองนี้ ต่างก็ส่งเสียงเยาะและชูกำปั้นเข้าใส่

Thai Bible (THS) 2011 (ฉบับมาตรฐาน)

นี่คือเมืองที่สนุกสนาน ที่เคยอยู่อย่างปลอดภัย เมืองที่คิดในใจของตนว่า “ข้านี่แหละ และไม่มีเมืองอื่นใดอีกแล้ว” แต่มันกลายเป็นเมืองร้างเปล่าแล้วหนอ เป็นที่พักผ่อนของสัตว์ป่า ทุกคนที่ผ่านเมืองนี้ไป จะทำเสียงเย้ยหยันและสั่นกำปั้นว่า สาสม

Thai Bible (TNCV) 2007 - New Contemporary Version (พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย)

นี่แหละนครเจ้าสำราญ ซึ่งอยู่มาอย่างปลอดภัย มันบอกตัวเองว่า “นี่แหละเรา ไม่มีใครนอกจากเรา” แล้วมันก็พินาศย่อยยับขนาดไหน เป็นที่อาศัยของสัตว์ป่า! คนทั้งปวงที่ผ่านไปมาก็เย้ยหยัน และเขย่ากำปั้น

Thai Bible 1971 (พระคัมภีร์ไทย ฉบับ 1971)

นี่เป็นเมืองที่สนุกสนาน ที่อยู่อย่างปลอดภัย เป็นเมืองที่คิดในใจของตนว่า “ข้านี่แหละ และไม่มีเมืองอื่นใดอีก” มันเป็นเมืองเริศร้างเสียจริงๆ เป็นที่อาศัยนอนของสัตว์ป่า ทุกคนที่ผ่านเมืองนี้ไป จะแสยะปากและสั่นกำปั้นของเขา

นี่เป็นเมืองที่สนุกสนานที่อยู่ได้อย่างไร้กังวล เป็นเมืองที่คิดในใจของตนว่า “ข้านี่แหละ และไม่มีเมืองอื่นใดนอกเหนือจากข้าอีก” มันกลายเป็นเมืองรกร้างเสียจริงๆ เป็นที่อาศัยนอนของสัตว์ป่า ทุกคนที่ผ่านเมืองนี้ไปจะเย้ยหยันและส่ายมือของเขา

Thai NTV (พระคัมภีร์ ฉบับแปลใหม่ (NTV))

นี่เป็นเมืองที่อยู่กันอย่างสบายๆ และปลอดภัย ซึ่งนึกในใจดังนี้ว่า “เราเป็นอยู่ และไม่มีผู้อื่นใดนอกจากเรา” นางได้กลายเป็นที่รกร้างอะไรเช่นนี้ เป็นที่อยู่ของบรรดาสัตว์ป่า คนทั้งหลายที่เดินผ่านนางไป ก็เย้ยหยันและยกกำปั้นขึ้น

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

นี่แหละนครเจ้าสำราญ ซึ่งอยู่มาอย่างปลอดภัย มันบอกตัวเองว่า “เรานี่แหละเป็นที่หนึ่ง! ไม่มีใครอีกนอกจากเรา” แล้วมันก็พังย่อยยับขนาดไหน เป็นที่อาศัยของสัตว์ป่า! ทุกคนที่ผ่านก็เยาะเย้ย และส่ายหมัด

นี่ เป็น เมือง ที่ สนุกสนาน ที่ อยู่ ได้ อย่าง ไร้ กังวล เป็น เมือง ที่ คิด ใน ใจ ของ ตน ว่า " ข้า นี่แหละ และ ไม่ มี เมือง อื่น ใด นอกเหนือ จาก ข้า อีก " มัน กลาย เป็น เมือง รกร้าง เสีย จริงๆ เป็น ที่ อาศัย นอน ของ สัตว์ ป่า ทุก คน ที่ ผ่าน เมือง นี้ ไป จะ เย้ย หยัน และ ส่าย มือ ของ เขา

Thia KJV (พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV)

นี่เป็นเมืองที่สนุกสนานที่อยู่ได้อย่างไร้กังวล เป็นเมืองที่คิดในใจของตนว่า "ข้านี่แหละ และไม่มีเมืองอื่นใดนอกเหนือจากข้าอีก" มันกลายเป็นเมืองรกร้างเสียจริงๆ เป็นที่อาศัยนอนของสัตว์ป่า ทุกคนที่ผ่านเมืองนี้ไปจะเย้ยหยันและส่ายมือของเขา