Lamentations 5

Amharic 2000 (የአማርኛ መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሃዱ))

← Chapter 4 Jump to:

1አቤቱ፥ የሆነብንን ዐስብ፤ ተመልከት ስድባችንንም እይ።

2ርስታችን ለሌላ፥ ቤቶቻችንም ለእንግዶች ሆኑ።

3ድሀ-አደጎች ሆነናል፤ አባትም የለንም። እናቶቻችን እንደ መበለቶች ሆነዋል።

4ውኃችንን በገንዘብ ጠጣን፤ እንጨታችን በዋጋ በትከሻችን ይመጣል።

5ጠላቶቻችን አሳደዱን፤ እኛም ደክመናል፤ ዕረፍትም የለንም።

6ግብፃውያንና አሦራውያን፥ እንጀራን ያጠግቡን ዘንድ እጃቸውን ሰጡን።

7አባቶቻችን ኀጢአትን ሠሩ፤ ዛሬም የሉም፤ እኛም በደላቸውን ተሸከምን።

8ባሪያዎች ሠልጥነውብናል፤ ከእጃቸውም የሚታደገን የለም።

9ከምድረ በዳ ሰይፍ የተነሣ፥ በሕይወታችን እንጀራችንን እናመጣለን።

10ከራብ የተነሣ ሰውነታችን ጠወለገ፤ ቍርበታችንም እንደ ምድጃ ጠቈረ።

11በጽዮን ሴቶች፥ በይሁዳ ከተሞችም ደናግል ተዋረዱ።

12አለቆች በእጃቸው ተሰቀሉ፤ የሽማግሌዎችንም ፊት አላከበሩም።

13ጐልማሶች ወፍጮን ተሸከሙ፤ ልጆችም በእንጨት ደከሙ።

14ሽማግሌዎች ከአደባባይ ጠፉ፤ ጐልማሶችም ከበገናቸው ተሻሩ።

15የልባችን ደስታ ተሽሮአል፤ ዘፈናችን ወደ ልቅሶ ተለውጦአል።

16የራሳችን አክሊል ወድቆአል፤ ኀጢአትን ሠርተናልና ወዮልን!

17ስለዚህ ልባችን ታምሞአል፤ ስለዚህም ነገር ዐይናችን ፈዝዞአል፤

18የጽዮን ተራራ ባድማ ሆናለችና፥ ቀበሮዎችም ተመላልሰውባታልና።

19አቤቱ፥ አንተ ለዘለዓለም ትኖራለህ፤ ዙፋንህም ከትውልድ እስከ ትውልድ ነው።

20ስለ ምን ለዘለዓለም ትረሳናለህ? ስለ ምንስ ለረዥም ዘመን ትተወናለህ?

21አቤቱ፥ ወደ አንተ መልሰን፤ እኛም እንመለሳለን፤ ዘመናችንን እንደ ቀድሞ አድስ።

22ፈጽመህ ጥለኸናልና፤ እጅግም ተቈጥተኸናል።

← Chapter 4 Jump to: