Ecclesiastes 2

Amharic (Tigrigna: Contemporary Tigrinya Bible 2024)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1ብልበይ፡ ሕጂ ኪድ፡ ብሓጐስ ክፍትነካ እየ፡ በልኩ። ስለዚ ተሓጐሱ፤ እንሆ ድማ እዚ ከንቱነት እዩ።

2ብሰሓቕ፡ ዕብዳን እዩ፡ ብታሕጓስ ድማ፡ እንታይ ይገብር በልኩ፧

3ንርእሰይ ንወይኒ ኽህብ ብልበይ ደለኹ፣ ንልበይ ግና ብጥበብ መሃሮ። እቶም ንደቂ ሰባት ኣብ ትሕቲ ሰማይ ኣብ ኵሉ መዓልትታት ህይወቶም ዝገብርዎ ነገራት እንታይ ምዃኑ ክሳብ ዝርኢ ድማ ዕሽነት ክሕዝ።

4ንርእሰይ ዓበይቲ ዕዮታት ሰሪሐ እየ። ንባዕለይ ገዛውቲ ሰሪሐ፤ ኣታኽልቲ ወይነይ ተኺለ፤

5ንርእሰይ ኣታኽልትን ኣታኽልቲ ፍረታትን ሰራሕኩ፣ ኣብኡ ኸኣ ኵሉ ዓይነት ፍረ ዘለዎም ኣእዋም ተኸልኩ።

6ነቲ ኣእዋም ዜፍሪ ዕንጨይቲ ንኸስተት ንርእሰይ ቐላይ ማይ ሰራሕኩ።

7ኣገልገልትን ኣገልገልትን ረኸብኩለይ፡ ኣብ ቤተይ ድማ ባሮት ተወልዱ። ኣብ ኢየሩሳሌም ቅድሜይ ዝነበረ ዅሉ ሃብቲ ከብትን ከብትን እውን ነይሩኒ።

8ንርእሰይ ብሩርን ወርቅን ፍሉይ መዝገብ ነገስታትን ኣውራጃታትን ኣከብኩ፣ ንርእሰይ መዘመርትን መዘመርትን ባህታ ደቂ ሰብን ከም መሳርሒ ሙዚቃን ኵሉ ዓይነትን ኣለዉኒ።

9ካብ ኵሎም እቶም ቅድሜይ ኣብ የሩሳሌም ዝነበሩ ዓብየ፡ ኰንኩ። ጥበበይ እውን ምሳይ ጸንሐት።

10ኣዒንተይ ዝደለያኦ ዘበለ ድማ ኣይፈተኽወንን፣ ንልበይ ካብ ዝዀነ ይኹን ሓጐስ ኣይዓገብክዎን። ልበይ ብዅሉ ጻዕረይ ይሕጐስ ነበረ እሞ፡ እዚ ኸኣ ኣብ ኵሉ ጻዕረይ ግደይ ነበረ።

11ሽዑ፡ ነቲ ኣእዳወይ ዝሰርሓኦ ዅሉ ዕዮታትን ነቲ ዝዓየኹሉ ጻዕርን ረኣኹ።

12ጥበብን ዕብዳንን ዕሽነትን ክርኢ ድማ ተመለስኩ። እቲ ደድሕሪ ንጉስ ዚመጽእ ሰብ እንታይ ኪገብር ይኽእል፧ እቲ ድሮ ዝተገብረ እውን ከይተረፈ።

13ሽዑ ብርሃን ንጸልማት ከም ዚበልጽ፡ ጥበብ ካብ ዕሽነት ከም እትበልጽ ረኣኹ።

14ኣዒንቲ ለባም ኣብ ርእሱ እየን ዘለዋ። ዓሻ ግና ኣብ ጸልማት ይመላለስ፣ ኣነ ባዕለይ ድማ ኣብ ኩሎም ሓደ ፍጻመ ከም ዘጋጥሞም ኣስተብሂለ ኣለኹ።

15ሽዑ ብልበይ ከምዚ በልኩ፦ ከምቲ ንዓሻ ዚገብሮ፡ ንዓይ እውን ከምኡ እዩ። ስለምንታይከ ዝለበምኩ፧ ሽዑ እዚ እውን ከንቱነት እዩ ኢለ ብልበይ።

16ንዘለኣለም ካብ ዓሻ ንላዕሊ ለባም ዝኽሪ የልቦን። እቲ በዘን መዓልትታት እዚኣ ዚመጽእ ኵሉ ኪርሳዕ ስለ ዝዀነ። እቲ ለባም ሰብከ ብኸመይ እዩ ዚመውት፧ ካብ ዓሻ።

17ስለዚ ንህይወት ጸሊአያ። እቲ ኣብ ትሕቲ ጸሓይ ዚግበር ዕዮ ኸቢዱኒ እዩ እሞ፡ ኵሉ ንኸንቱ እዩ እሞ፡ መንፈስ ሓሚሙ እዩ።

18እወ፡ ንዅሉ እቲ ኣብ ትሕቲ ጸሓይ ዝገብሮ ዝነበርኩ ጻዕሪ፡ ነቲ ደድሕረይ ዚኸውን ሰብ ክገድፎ እየ እሞ፡ ጸሊአዮ።

19ጥበበኛ ድዩ ወይስ ዓሻ መን ይፈልጥ፧ ንሱ ግና ነቲ ዝደኸምኩሉን ኣብ ትሕቲ ጸሓይ ዝለበምኩሉን ዅሉ ጻዕረይ ኪገዝእ እዩ። እዚ እውን ከንቱነት እዩ።

20ስለዚ፡ ብሰሪ እቲ ኣብ ትሕቲ ጸሓይ ዝገበርክዎ ዅሉ ጻዕሪ፡ ልበይ ተስፋ ኬቝርጽ ከድኩ።

21ጻዕሩ ብጥበብን ብፍልጠትን ብፍትሓውነትን ዝዀነ ሰብ ኣሎ። ነቲ ዘይሰርሓሉ ሰብ ግና ከም ግደኡ ክገድፎ ኣለዎ። እዚ እውን ከንቱነትን ዓቢ ክፍኣትን እዩ።

22ሰብ ካብ ኵሉ ጻዕሩን ካብቲ ኣብ ትሕቲ ጸሓይ ዝደኸመሉ ጭንቀት ልቡን እንታይ ረኺቡ፧

23ኵለን መዓልታታ ሓዘንን ጻዕራ ጓሂን እየን። እወ ልቡ ብለይቲ ኣይዓርፍን እዩ። እዚ እውን ከንቱነት እዩ።

24ንሰብ ካብ ምብላዕን ምስታይን፡ ንነፍሱ ንስራሑ ብጽቡቕ ካብ ምሕጓስ ዚሓይሽ የልቦን። ካብ ኢድ ኣምላኽ ምዃኑ እውን ርእየ።

25ካባይ ዚበልጽ መን ኣሎ፡ ወይስ ኣብዚ ዚቐልጥፍ መን ኣሎ፧

26ኣምላኽ ነቲ ብዓይኑ ጽቡቕ ዝዀነ ሰብ፡ ጥበብን ፍልጠትን ሓጐስን ይህቦ፡ ንሓጢኣተኛ ግና ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ሰናይ ነገር ኪህቦ፡ ኪእክብን ኪእክብን ሽግር ይህቦ። ከንቱነትን ስቓይ መንፈስን እውን እዩ።

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →