Philemon 1

Balochi Arabic

Jump to:

1چه پولُسئے نێمگا، منِ پولُس که په ایسّا مَسیهئیگی زندانا بندیگ آن و چه مئے برات تیموتاووسئے نێمگا، په مئے دۆستیگێن همکار پیلیمون و

2گهارێن اَپیَه و همراهێن جُهدکار اَرْکیپوس و په هما باوَرمندان که شمئے لۆگا په اِبادتا یکجاهَ بنت.

3چه مئے هُداێن پت و هُداوندێن ایسّا مَسیهئے نێمگا شمارا رهمت و اێمنی سر بات.

4من هر وهدا که وتی دْوایانی تها ترا یاتَ کنان، مُدام وتی هُدائے شُگرا گران،

5چێا که تئیی ایمان و تئیی مِهرئے هال منا سَر بئیگا اِنت، هما ایمان که ترا هُداوندێن ایسّائے سرا هست‌اِنت و هما مِهر که ترا په سجّهێن پلگارتگێنان هست‌اِنت.

6منی دْوا اِنت که هما ایمان که ماشُما آییا شریکدار اێن، تئیی زانت و زانَگا گێشتر کنات. هر شرّێن چیزّے که مارا چه مَسیهئے برکتا هست‌اِنت، آییئے بارئوا تئیی زانت گێشتر بات.

7منی بْرات! منا تئیی مِهرانی سئوَبا مزنێن وَشّی و دلبَڈّیے رستگ، چێا که تئو پلگارتگێنانی دل، آرام و تاهیر داتگ.

8بِلّ تُرے من مَسیهئے برکتا په دلجمی ترا هُکم داتَ کنان که چے بکن و چے مکن،

9بله منِ پولُس که پیرمَردے آن و انّون ایسّا مَسیهئے هاترا بندیگ آن، مِهرئے بُنیادا گۆن تئو دَزبندیے کنان.

10من گۆن تئو اۆنِسیموسئے بارئوا دَزبندیَ کنان که ایمانئے هسابا منی چُکّ اِنت و بندیگیئے وهدان منا رستگ،

11هما که پێسرا ترا هچّ پائدگی ندات، بله نون په تئو و په من، دوێنان پائدَگمَند اِنت.

12من آییا په تئو پِر تَرّێنَگا آن، بزان وتی دلا په تئو رئوان دئیگا آن.

13نون که من په وشّێن مستاگا بندیگ آن، من لۆٹت که آییا وتی کِرّا بداران که تئیی جاگها آ منی هِزمتا بکنت.

14بله بے تئیی رَزایا من هچّ کنگَ نلۆٹان، که تئو هِچّ کار په مجبوری مکنئے، تئیی جندئے واهگ و رَزا گۆن ببیت.

15بلکێن آ په کسانێن وهدێا پمێشکا چه تئو سِستگ و دور بوتگ که په مُدامی ترا برسیت،

16بله چه اِد و دێم گُلامے هساب مبیت، چه گُلامێا بالاتر، دۆستیگێن براتے هساب ببیت. منا وَه سَکّ دۆست اِنت، ترا اَنگت گێشتر دۆست اِنت، اِنسانی هسابا هم و هُداوندئے سرا باوَرمندێن براتێئے هسابا هم.

17نون اگن تئو منا وتی سنگتے سرپدَ بئے، گڑا اۆنِسیموسا اَنچۆ دست گِر که منا دستَ گرئے و

18اگن تئیی کارے هرابی کرتگ یا آییا تئیی وامے پر اِنت، آیان منی هِسابا نبشته کن.

19منِ پولُس اے گپّا دستِ وت نبشته کنگا آن: ”مَنِشَ دئیان و ترا نگوَشان هم که ترا اے نۆکێن زند منی برکتا رستگ و تئو منی وامدارئے.“

20هئو منی برات، منَ لۆٹان که په هُداوندئیگی چه تئو پائِدگے بگران. په مَسیهئیگی منی دلا اے آرام و تاهیرا بدئے.

21من دلجم آن که تئو پرمانبردارے ائے، پمێشکا په تئو نبشته کنگا آن، چێا که منَ زانان، اینچُک که منَ گوَشان، تئو گێشترَ کنئے.

22و دگه گپّے، په من جاگهئے بند و بستا هم بکن، چێا که منا اُمێت اِنت که تئیی دْوایانی برکتا آزاتَ بان و تئیی کرّا کایان.

23اێپاپْراس که په ایسّا مَسیهئیگی گۆن من یکجاه بندیگ اِنت، ترا سلام کنگا اِنت.

24منی همکار مَرکاس و اَریسْتَرکاس و دێماس و لوکا هم ترا سلام کنگا اَنت.

25هُداوندێن ایسّا مَسیهئے رهمت گۆن تئو گۆن بات.

Jump to: