bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
1 Kings 12
1 Kings 12
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 13 →
1
Dyr Rehybäm graist auf Sichham, weil daadl dös gantze Isryheel zammkaam, däß s n zo n Künig kroenigt.
2
Dös gakriegt dyr Jerobäm Nebetnsun mit, dyrweil yr non z Güptn war, wo yr vor n Künig Salman hinfliehen müessn hiet.
3
Ain graisnd umhin zo iem und gsagnd iem: "Mein; ietz muesst aber zruggkemmen!" Yso kaam dyr Jerobäm und de gantze Menig Isryheel auf Sichham, daa wo s önn Rehybäm angrödnd:
4
"Dein Vater haat üns fein ganz schoen einhinlaassn! Also, wennst ys üns ietz leichter machst, däß s niemer gar so arg ist, naacherd wolln myr dyr aau dienen."
5
Dyr Rehybäm hielt s hin: "Schaugn myr aynmaal; kemmtß in drei Täg wider!" Wie s Volk furt war,
6
beriet si dyr Künig Rehybäm mit de öltern Mannen, wo zuer Löbzeit von n Salman, seinn Vatern, in dönn seinn Dienst gwösn warnd. Er gfraagt s: "Was maintß n +ös daa dyrzue? Was soll i n ien sagn?"
7
Sö gantwortnd iem: "Also, wennst auf s Volk zuegeest und di als iener Diener versteest, naacherd ist dös +nie schlecht. Los auf ien und bi freunddlich dyrmit; naacher pässt aau allss!"
8
Er aber ließ syr nix sagn von de öltern Mannen und gieng zo de jungen Leut, wo mit iem aufgwaxn warnd und ietz in seinn Dienst stuenddnd:
9
"Was maintß n naacherd +ös, was i ien sagn sollt? Die mechetnd ja, däß i ien 'iener Joch' ringert, wo ien mein Päpp auferlögt habeb."
10
Seine Ölttersgnossn gmainend zo iem: "Sag ien dös, dene, die wo daa mit n Joch von deinn Päpp dyrherkemmen wärnd, und däß s ien leichter gmacht werdn solleb: 'Enk werd i helffen, enk Burschn!
11
Haat enk mein Vater ayn schwaers Joch aufghalst, naacherd mach s i non schwaerer! Mein Päpp haat enk mit dyr Gaisl grad +antribn; i hau s enk umhin, däß enk d Soss abherlaaufft!'"
12
Eyn n drittn Tag kaamend dyr Jerobäm und dös gantze Volk zo n Rehybäm, wie s ien dyr Künig gsait hiet.
13
Dyr Künig ließ ietz ys Volk abblitzn. Er verwarf önn Raat von de Öltern
14
und gantwortt ien, wie s iem de Jungen eingspibn hietnd: "Haat enk mein Vater ayn schwaers Joch aufghalst, naacherd mach s i non schwaerer! Mein Päpp haat enk mit dyr Gaisl grad +antribn; i hau s enk umhin, däß enk d Soss abherlaaufft!"
15
Dyr Künig gieng also überhaaupt nit auf s Volk ein; denn dyr Trechtein hiet s yso bestimmt, dyrmit yr dös Wort waar macheb, wo yr durch n Ähiesn aus Schilo zo n Jerobäm Nebetnsun gsprochen hiet.
16
Wie d Isryheeler gyrgneussnd, däß bei n Künig nix zo n Habn war, gaabnd s iem als Antwort: "Mit n Dafetn habnd mir nix z tuenn; dyr Jessennsun geet üns nix an. Ös Isryheeler, geetß ietz haim; ös Dafeter, künntß seghn, woß bleibtß!" Yso gieng Isryheel seinn aignen Wög.
17
Yn n Rehybäm als Künig blibnd lei die Isryheeler z Judau.
18
Wie yr önn Froonmaister Ädoniram aufhingschickt haet, gverstainignend n allsand Isryheeler mitaynand. Dyr Künig Rehybäm kaam mit knapper Noot eyn seinn Wagn aufhin und entrann auf Ruslham.
19
Yso fiel Isryheel von n Haus Dafet ab, und dyrbei ist s blibn hinst heut.
20
Wie d Isryheeler erfuernd, däß dyr Jerobäm zruggkeert war, luednd s n zo ayner Volksversammlung ein gakroenignend n zo n Künig über dös gantze Isryheel. Grad non dyr Stamm Juden blib bei n Haus Dafet.
21
Wie dyr Rehybäm wider z Ruslham war, rief yr hundertachtzgtauset tapferne Kömpfer von de Judner und Bengymeiner zamm, um gögn Isryheel ausztröchen und s Künigtuem zruggzgwinnen.
22
Aber daa ergieng s Wort Gottes an n Schemeienn, önn Gotsman:
23
"Sag yn n Künig von Judau, yn n Rehybäm Salmansun, yn n gantzn Juden und Bengymein und yn n übrignen Volk:
24
Yso spricht dyr Herr: Zieghtß nit aushin gögn enkerne Brüeder, d Isryheeler! Geetß wider haim, denn i haan s yso verhöngt!" Sö glusternd auf n Herrn sein Wort und gakeernd haim, wie s dyr Trechtein befolhen hiet.
25
Dyr Jerobäm gabaut Sichham in n Effreimbirg aus und ließ si daadl nider. Naach Sichham kaam Penuheel dran, was yr aau ausgabaut.
26
Dyr Jerobäm kaam eyn s Überlögn: "Wenn s bloed hergeet, fallt s Künigtuem wider yn de Dafeter zrugg.
27
Allss laaufft auf Ruslham eyn n Templ aufhin, däß s yn n Trechtein öbbs opfernd; und naacherd werdnd s aau wider auf n Künig Rehybäm von Juden sein Seitt umhinnaign. Mi bringend s aft halt um, und sö rennend wider +iem naachhin."
28
Daa gsitzt yr si mit seine Raatgöbn zamm, und iem fiel öbbs ein: Er ließ zwai golderne Kälbln machen und gsait yn n Volk: "So, ietz mueß ayn Rue sein mit dönn eebignen Aufhinlädschn auf Ruslham! Daa ist dein Got, Isryheel, der wo di aus Güptn aufhergfüert haat."
29
Dös aine Kälbl gstöllt yr z Bettl auf und dös ander z Dänn.
30
Dös gverlaitt s Volk zuer Sündd. Es war so begeistert, däß s mit dönn ainn Kälbl auf Dänn mit aufhintroch.
31
Aau Nimetn grichtt yr ein und gsötzt Priester ein, ainfach von n Volk ausher und nit aus de Brender.
32
Für n fuchzöntn Tag von n achtn Maanet gfüert yr ayn Föst ein wie dös z Juden. Er brang z Bettl auf n Altter yn seine Kälbln Opfer dar und ließ daadl yn seine Nimetnpriester Dienst tuen.
33
Eyn n Fuchzöntn Achtn stig yr eyn dönn Altter aufhin, wo yr z Bettl errichtt hiet, und brang Opfer dar. Dös Maanet und dönn Tag für sein Föst für d Isryheeler hiet syr rain er aus de Finger gsaugt.
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 13 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22