bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bavarian
/
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
/
2 Corinthians 2
2 Corinthians 2
Bavarian Bible 1998 (De Bibl auf Bairisch)
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 3 →
1
I entschloß mi also, nit non aynmaal zo enk zo n Kemmen, weil s für enk grad aynn Verdruß göbn haet.
2
Wenn i enk grad recht verdrossn haet, haettß myr ös wol kaaum ayn Freud gmacht. Dösswögn schrib i lieber; und i bin myr gwiß, däß ietz, daa wo i
3
glücklich bin, dös aau auf enk ausstraalt.
4
I schrib enk ja in n tieffstn Kummer, in Hertznsnoot und unter männig Zäher, nit um enk zo n Schreifln, nän, von Noetn, däß i enk zaig, wie i enk liebhaan.
5
Wenn aber ainer ayn Betrüebsal angrichtt haat, haat yr nit mi betrüebt, sundern enk allsand, older, übertreibn myr nit, aynn Tail von enk.
6
Für dönn Sölchern ist d Straaff durch d Meeret schoon schwaer gnueg.
7
Ietz aber solltß iem verzeihen und zaign, däß s wider pässt, nit däß der grad non Trüebsal blaast und ieglichn Muet verliest.
8
Drum bitt i enk, däßß iem wider Lieb erweistß.
9
Netty dösswögn haan enk i ja gschribn, weil i wissn gwill, obß aau wirklich in alln gfölgig seitß.
10
Wemß aber ös verzeihtß, yn dönn verzeih s aau i. Dös haan i allweil taan, und zwaar zwögns enk; und dyr Heiland ist mein Zeug dyrfür.
11
Mir wollnd ja nit von n Antsacher übergwölttigt werdn. Auf was der aushin will, dös wiss myr ja guet gnueg!
12
Wie i aft auf Tros kaam, um de Guetmaer von n Kristn zo n Verkünddn, half myr dyr Herr dyrbei, wo s grad gieng.
13
Aber i gakrieg kain Rue niemer, weil i meinn Bruedern Titz nit fandd. Also schied i ab und grais auf Mächtn weiter.
14
Aber Dank yn n Herrgot! Er nimmt üns allweil in seinn Signumftzug mit, weil myr ains mit n Kristn seind. Durch üns verbraitt yr de Kund von n Kristn überall wie aynn lieblichnen Rauckwaaß.
15
Mir seind der Weihrauck, wo durch n Kristn yn n Herrgot darbrennt werd; und dyr Waaß dyrraicht die, wo grött werdnd, und die, wo zgrundgeend, grad yso.
16
Für sele, wo verloorngeend, ist s ayn Gruch, wo Tood bringt; für die, wo saelig werdnd, ist s ayn Waaß, wo Löbn wöckt. Und wer ist grecht dyrfür?
17
Mir, weil myr nit wie de viln Andern seind, wo mit n Gotteswort ayn Gschäft machend. Mir verkünddnd s lautter und in n Kristn. Dyr Herrgot haat s üns auftragn, und vor seiner steen myr grad dyrfür.
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13