2 Corinthians 2

Belarusian 2017

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Я пастанавіў сам у сабе, каб не ісці да вас зноў у смутку,

2бо, калі я вас засмучаю, хто мяне парадуе, калі не той, хто быў мною засмучаны?

3І пісаў я вам пра гэта, каб, прыбыўшы, не мець смутку ад тых, ад якіх належала радавацца, бо я перакананы адносна ўсіх вас, што мая радасць для ўсіх вас.

4Бо з вялікім жалем і тугою сэрца ды са слязамі пісаў я вам не дзеля таго, каб засмуціць вас, але каб вы адчулі, якую вялікую любоў маю я, асабліва ж да вас.

5Калі хто засмуціў, то не мяне засмуціў, але, каб лішне не сказаць, часткова і ўсіх вас.

6Такому хопіць кары, вызначанай большасцю,

7але лепш, каб вы такому даравалі ды суцешылі, каб празмерная згрызота яго не ахапіла.

8Таму прашу вас, каб выказалі такому любоў.

9З гэтаю мэтаю я пісаў, каб спазнаць вашу выпрабаванасць, ці ва ўсім вы паслухмяныя.

10Каму вы даруеце, таму і я; бо і я, калі каму што дараваў, дык дараваў дзеля вас перад абліччам Хрыста,

11каб не звёў нас шатан, бо думкі яго добра нам вядомы.

12Калі я прыбыў у Трааду дзеля дабравесця Хрыстова і брама была мне адкрыта ў Госпадзе,

13я не меў супакою духу майму, бо не спаткаў Ціта, брата майго. Таму я развітаўся з імі і падаўся ў Мацэдонію.

14Хай будзе Богу падзяка за тое, што дае нам перамагаць у Хрысце заўсёды ды праз нас ва ўсякім месцы выяўляе водар пазнання Свайго.

15Мы, вось, мілы Богу водар Хрыстоў сярод тых, што дасягаюць збаўлення, і сярод тых, што гінуць:

16для адных – водар смерці на смерць, а для другіх – водар жыцця на жыццё. І хто здатны на гэта?

17Бо мы не фальшуем Слова Божага, як многія, але прамаўляем шчыра, як ад Бога на віду Бога ў Хрысце.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →