Romans 3

Belarusian 2017

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1У чым жа перавага юдэяў? Або якая карысць з абразання?

2Вялікая ва ўсіх адносінах. Перш таму, што ім даверана слова Божае.

3Што з таго, што некаторыя не паверылі? Ці ж іх нявер’е знішчыць вернасць Бога?

4Ніякім чынам! Бо Бог верны, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: «Ты справядлівы ў прысудзе Тваім і пераможаш на судзе Тваім».

5Калі ж наша несправядлівасць падкрэслівае Божую справядлівасць, дык што мы скажам? Ці Бог несправядлівы, калі выяўляе гнеў? – Кажу па-чалавечы.

6Ніякім чынам! Бо як жа тады Бог будзе судзіць свет?

7Бо калі праз маю хлусню праўда Божая тым больш выяўляецца на славу Яго, дык якім чынам я маю быць суджаны як грэшнік?

8І ці не так нас ачарняюць, ці не так гавораць, што мы кажам: «Будзем чыніць зло, каб выйшла дабро». Справядлівая кара такіх чакае.

9Дык што? Ці мы маем перавагу? Аніякай! Ужо раней мы даказалі, што і юдэі, і грэкі – усе пад грахом,

10як напісана: «Нікога няма справядлівага,

11ніхто не разумее, ніхто не шукае Бога.

12Усе збочылі, усе разам сталіся нягоднымі. Няма, хто б чыніў дабро, няма аніводнага.

13Горла іх – магіла адкрытая, языкамі сваімі падманваюць, у вуснах іх – яд змяіны,

14вусны іх поўныя праклёнаў і горычы,

15ногі іх скорыя да праліцця крыві,

16знішчэнне ды няшчасце на іх шляхах,

17яны не спазналі шляху супакою.

18Няма страху Божага перад вачамі іх».

19А мы ведаем, што ўсё, што гаворыць закон, гаворыць да тых, што пры законе, каб замкнуць любыя вусны ды каб увесь свет прызнаў сябе вінаватым перад Богам;

20бо ўчынкамі закону не апраўдаецца аніякае цела перад Ім; бо праз закон пазнаецца грэх.

21Але цяпер выявілася справядлівасць Божая незалежна ад закону, аб якой сведчаць закон і прарокі,

22справядлівасць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх, што вераць. Бо няма розніцы,

23таму што ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божай,

24апраўданы ж дарма праз ласку Яго, праз адкупленне, якое ў Ісусе Хрысце;

25Яго прапанаваў Бог перамольнай ахвярай праз веру ў Кроў Яго для выяўлення справядлівасці Сваёй, бо не стаў зважаць на папярэднія злачынствы,

26у цярплівасці Божай: для выяўлення справядлівасці Яго ў гэты час, каб Ён Сам стаўся справядлівым і апраўдваючым таго, хто веруе ў Ісуса.

27Дзе ж тады падстава для хвальбы? Адкідаецца! Якім законам? Ці [законам] учынкаў? Не, але законам веры.

28Бо мы мяркуем, што чалавек атрымлівае апраўданне праз веру, незалежна ад учынкаў закону.

29Ці ж Бог толькі юдэяў? Ці не паганаў таксама? Вядома, і паганаў,

30адзін бо ёсць Бог, Які апраўдвае і абрэзанага з веры, і неабрэзанага – праз веру.

31Дык ці праз веру касуем закон? Ніякім чынам! Але закон сцвярджаем.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →