Mark 3

Belarusian (Пераклад В. Сёмухі)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1І ўвайшоў зноў у сынагогу; там быў чалавек з высахлаю рукою.

2І сачылі за Ім, ці не ацаліць яго ў суботу, каб зьвінаваціць Яго.

3А Ён кажа чалавеку з сухою рукою: стань пасярэдзіне.

4А ім кажа: ці належыць у суботу дабро чыніць, альбо зло чыніць? душу ўратаваць, альбо загубіць? Але яны маўчалі.

5І з гневам на іх паглядзеўшы, смуткуючы па ачарсьцьвеньні сэрцаў іхніх, кажа таму чалавеку: працягні руку тваю. Той працягнуў, і стала рука ягоная здаровая, як другая.

6Фарысэі, выйшаўшы, адразу зладзілі зь ірадыянамі нараду супраць Яго, як бы загубіць Яго.

7Але Ісус з вучнямі Сваімі адышоў да мора, і за Ім пайшло мноства людзей з Галілеі, Юдэі,

8Ерусаліма, Ідума і з-за Ярдана. І з навакольляў Тыра і Сідона, пачуўшы, што Ён рабіў, ішлі да Яго ў вялікім мностве.

9І сказаў вучням Сваім, каб напагатове была Яму лодка, з прычыны шматлюдзтва, каб ня ціснулі на Яго.

10Бо многіх Ён ацаліў, так што тыя, хто быў хворы, кідаліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.

11І духі нячыстыя, калі бачылі Яго, падалі перад Ім і крычалі: Ты - Сын Божы.

12Але Ён строга выгаворваў ім, каб не адкрывалі Яго.

13Потым узышоў на гару і паклікаў да Сябе, каго Сам хацеў; і пайшлі да Яго.

14І паставіў дванаццацёх, каб зь Ім былі і каб пасылаць іх зьвеставаць,

15і каб мелі яны ўладу ацаляць ад хваробаў і выганяць дэманаў:

16паставіў Сымона, даўшы яму імя Пётр;

17Якава Зевядзеевага і Яна, брата Якаўлевага, даўшы ім імёны Воанергес, гэта азначае, "сыны громавыя";

18Андрэя, Піліпа, Барталамея, Мацьвея, Тамаша, Якава Алфеевага, Тадэя, Сымона Кананіта

19і Юду Іскарыёцкага, які і выдаў Яго.

20Прыходзяць у дом; і зноў зьбіраецца люд, так што яны не маглі нават хлеба паесьці.

21І пачуўшы, блізкія Ягоныя пайшлі забраць Яго, бо казалі, што Ён не ў сабе.

22А кніжнікі, якія прыйшлі зь Ерусаліма, казалі, што Ён мае ў Сабе Вэльзэвула і што выганяе дэманаў сілаю дэманскага князя.

23І паклікаўшы іх, казаў ім прытчамі: як можа сатана выганяць сатану?

24Калі царства разьдзеліцца самое ў сабе, ня можа ўстояць царства тое;

25і калі дом разьдзеліцца сам у сабе, ня можа ўстояць дом той;

26і калі сатана паўстаў на самога сябе і разьдзяліўся, ня можа ўстояць, а настаў канец ягоны.

27Ніхто, увайшоўшы ў дом дужага, ня можа зрабаваць рэчаў ягоных, калі сьпярша ня зьвяжа дужага, - і тады зрабуе дом ягоны.

28Праўду кажу вам: дараваныя будуць сынам чалавечым усе грахі і блюзьнерствы, якімі б ні блюзьнерылі;

29але хто будзе блюзьнерыць на Духа Сьвятога, таму ня будзе дараваньня вавекі, а падлягае ён вечнай асудзе.

30Гэта сказаў Ён, бо казалі: у Ім нячысты дух.

31І прыйшлі Маці і браты Ягоныя і, стоячы звонку, паслалі да Яго паклікаць Яго.

32Каля Яго сядзеў люд. І сказалі Яму: вось, Маці Твая і браты Твае і сёстры Твае, вонкі, пытаюцца Цябе.

33І адказаў ім: хто Маці Мая і браты Мае?

34І азірнуўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: вось маці Мая і браты Мае;

35бо, хто будзе выконваць волю Божую, той Мне брат і сястра і маці.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →