Matthew 15

Belarusian (Пераклад В. Сёмухі)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1Тады прыходзяць да Ісуса Ерусалімскія кніжнікі і фарысэі і кажуць:

2навошта вучні Твае парушаюць звычай старцаў? бо ня ўмываюць рук сваіх, калі ядуць хлеб.

3А Ён сказаў ім у адказ: навошта і вы парушаеце запаведзь Божую дзеля звычаю вашага?

4Бо Бог запаведаў, сказаўшы: шануй бацьку і маці; і: хто ліхасловіць бацьку альбо маці, сьмерцю хай памрэ.

5А вы кажаце: калі хто скажа бацьку альбо маці: "дар Богу — тое, чым бы ты ад мяне карыстаўся",

6той можа і не ўшанаваць бацьку альбо маці сваю; такім чынам вы скасавалі запаведзь Божую дзеля звычаю вашага.

7Крывадушнікі! добра прарочыў пра вас Ісая, кажучы:

8"Набліжаюцца да Мяне людзі гэтыя вуснамі сваімі і шануюць Мяне языком; а сэрца іхняе далёка адлягае ад Мяне;

9але марна шануюць Мяне, навучаючы вучэньням, запаведзям чалавечым".

10І паклікаўшы люд, сказаў яму: слухайце і разумейце:

11ня тое, што ўваходзіць у вусны, апаганьвае чалавека; а што выходзіць з вуснаў, тое апаганьвае чалавека.

12Тады вучні Ягоныя, прыступіўшы, сказалі Яму: ці ведаеш, што фарысэі, пачуўшы слова гэтае, запаняверыліся?

13А Ён сказаў у адказ: усякая расьліна, якую не Айцец Мой Нябесны пасадзіў, выкараніцца,

14пакіньце іх: яны — сьляпыя павадыры сьляпых; а калі сьляпы сьляпога вядзе, дык абодва ў яму ўпадуць.

15А Пётр сказаў Яму ў адказ: растлумач нам прытчу гэтую.

16Ісус сказаў: няўжо і вы яшчэ ня маеце разуменьня?

17ці яшчэ не разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, праходзіць у чэрава і праз кішку выходзіць?

18а што выходзіць з вуснаў — з сэрца выходзіць; і гэта апаганьвае чалавека;

19бо з сэрца выходзяць ліхія намыслы, забойствы, пералюбы, распуста, крадзяжы, ілжывыя сьведчаньні, зьнявагі:

20гэта апаганьвае чалавека; а есьці няўмытымі рукамі — не апаганьвае чалавека.

21І выйшаўшы адтуль, адышоў Ісус у межы Тырскія і Сідонскія.

22І вось, жанчына Хананэянка, выйшаўшы з тых мясьцін, закрычала Яму: памілуй мяне, Госпадзе, Сыне Давідаў, дачку маю цяжка мучыць дэман.

23Але Ён не адказаў ёй ні слова. І вучні Ягоныя, прыступіўшы, прасілі Яго, кажучы: адпусьці яе, бо крычыць за намі.

24А Ён сказаў у адказ: Я пасланы толькі да пагіблых авечак дому Ізраілевага.

25А яна, падышоўшы, кланялася Яму, кажучы: Госпадзе! памажы мне.

26А Ён сказаў у адказ: нядобра — узяць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам.

27Яна ж сказала: так, Госпадзе! але і шчаняты ядуць крошкі, якія падаюць са стала гаспадароў іхніх.

28Тады Ісус сказаў ёй у адказ: жанчына! вялікая вера твая, хай станецца табе, як ты хочаш. І выздаравела яе дачка ў тую ж гадзіну.

29Перайшоўшы адтуль, прыйшоў Ісус да мора Галілейскага і, узышоўшы на гару, сеў там.

30І прыступіла да Яго мноства людзей, маючы з сабою кульгавых, сьляпых, нямых, зьнявечаных і іншых многіх, і паклалі іх да ног Ісусавых; і Ён ацаліў іх,

31так што людзі зьдзіўляліся, бачачы, як нямыя гавораць, зьнявечаныя здаравеюць, кульгавыя ходзяць і сьляпыя бачаць; і праслаўлялі Бога Ізраілевага.

32А Ісус, паклікаўшы вучняў Сваіх, сказаў ім: шкада Мне людзей, бо ўжо тры дні застаюцца пры Мне, і няма чаго ім есьці; і адпусьціць іх няеўшых не хачу, каб не аслаблі ў дарозе.

33І кажуць Яму вучні Ягоныя: адкуль нам узяць у пустыні столькі хлябоў, каб накарміць столькі людзей?

34І кажа ім Ісус: колькі ў вас хлябоў? А яны адказалі: сем, і трошкі рыбак.

35І загадаў людзям легчы на зямлю.

36І, узяўшы сем хлябоў і рыбы, узьнёс падзяку, пераламаў і даў вучням Сваім, а вучні — людзям.

37І елі ўсе, і наеліся; і набралі рэшты кавалкаў сем кашоў поўных;

38А тых, што елі, было чатыры тысячы чалавек, акрамя жанчын і дзяцей.

39І адпусьціўшы народ, Ён увайшоў у лодку і прыбыў у межы Магдалінскія.

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →