bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Bhilali
/
Bhilali (भगवानेन छाचला बुल)
/
Hebrews 12
Hebrews 12
Bhilali (भगवानेन छाचला बुल)
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 13 →
1
जत्यार भुरसान गवा पुरावा अतरी जबर आपणु काजे घेरी रया, ती चालु, आपणु भगवानेन वाट्ये रुकण्या आखी चीज काजे हेड़ीन छेटे कर देदा, ने गुचवाण मां नाखण्या पाप काजे छुड़ देदा ने तीनी दवड़ मां आपणु काजे अगा दवड़नु छे, तीनी दवड़ मां गम खाय्न अगा दवड़जे।
2
ईसु ते आपणा भुरसान पायु छे, ने पाक्कु करन्यु छे; हेरेसी तेरे भीणी एक हेट्या भाळीन जी भुरसान दवड़ दवड़जे। ने आपसा अगळ मेल्ली खुसी हात करने करीन लाजवाये पाखुर कुरुसेन दुख झेल्यु; ने दुख झेलीन भगवानेन राजगादी पर जेवड़्ये आंग्ये बस गुयु।
3
हेरेसी ईना ईसु पर वीच्यार करु! ने तुंद्रु जीव फीकुर करीन हिम्मत नी हारनु चाहजे करीन चु पापी माणसेन वीरुद काजे वेठ लेदु।
4
बाकुन पाप साते लड़ाय करीन तुहुं काजे आज लग आपसो लुही उहवाड़नु नी पड़्यो।
5
तुहुं धरम सास्तुरेन जी सीकापण घुण ईसेरजु, तेरेमां तुहुंक बेटा करीन बुलाड़लु छे? “ए मारा बेटा! मालीक तुसे काजे सुदारने करीन डंड आपे, तीनी वातेक कमजुर घुण समजे, ने जत्यार चु तुसेक झीचकारे, ती हिम्मत हारीन हीयाव घुण छुड़े।
6
काहाकी भगवान तीनाक परम करे, तीनाक डंड बी आपे, जसु तीना पुर्याक चु बेसकु जबर परम करे, तसु तीना पुर्याक डंड बी आपे।”
7
तुंद्रे पर दुख आवे ती ज समजीन सेण कर लेजु की भगवान बास सुदारने करीन हामुक डंड आप रयु। काहाकी भगवान तुहुंक आपसा पुर्या समजीन तुंद्रे साते असु वेहवार करे। वीच्यार करु! असु काहनु बास हसे, चु आपसा पुर्याक सुदारने करीन डंड नी आप्यु हय?
8
कदी भगवान आपसा दीसरा पुर्याक सुदारने करीन डंड नी आपे, ती तुहुं बासेन खास पुर्यु नी हय, बाकुन दीसरान पुर्या कहवायसु।
9
आपणा धरती पर वाळा बासे आपणुक सुदारने करीन डंड आपतेला, तेबी आपणु तींद्री ईज्जत करतेला, ती वीच्यार करु! धरती पर वाळा बासेन ईज्जत करे, तेरे सी बी जादा आपणा जीव-आत्मान बासेन, ईज्जत नी करनु चाहजे काय? हेरेन करीन की तीना जीव-आत्मान बासेन हक मां रय्न आपणुक अमर जीवन जड़े।
10
ईनी कळीन बास ते दसो समज आवतेलो, तसु ईनी कळीम वाळी आपणा-आपणा जीवन काजे सुदारने करीन डंड आप्या करतेलु, बाकुन भगवान ते, आपणी जलमेन भलाय वाटे आपणुक डंड आपे। हेरेन करीन की आपणु तेरा चुखला साजल्या बण जाजे।
11
आपणुक सुदारने करीन डंड जड़े, तत्यार आपणुक वारु नी लागे, ने बेसको काठो लागे। बाकुन तेबी जे सुदारनेन डंड झेली-झेलीन पाक्का हय गुयला छे, तीनुक पेहली कावा चुखला धरमेन सांती आपण्यो फळ जड़से।
12
हेरेसी अळगा हात, ने कमजुर मांडा काजे काठा कर लेजु;
13
ने आपणा पाय वाटे सुदी वाट बणायन अगा जाता जावु, तेरे सी जे भुरसा मां लंगड़ा छे, चे डंडवाये नी, बाकुन वारका हय जासे।
14
हेरेसी आखा साते वारु रहु, ने चुखला रवणेन टेव पाड़ु। चुखला हये बीगुर काहनु बी भगवान काजे नी देख सके।
15
कुय बी भगवानेन गीण-दया सी आंग्ये नी रहणु चाहजे; हेरेन करीन चेतीन रहु। तुंद्री जीवाय मां काहना बी कड़वला ने नुकसाण करे असला झाड़कान तसी, कुहराय नी बड़नु चाहजे, जी आखा माणसे काजे बीगाड़ देय।
16
तुंद्रे मां कुय बी छीनाळ्यु नी हवणु चाहजे, ने एसावेन तसु भगवान पर भुरसु नी करन्यु, असु नी हवणु चाहजे, जु एकुत कावा खाणो खाणे वाटे आपसुत पेहलु हक वेच देदु।
17
तुहुं काजे मालम छे की चु अळी आपसा बास धड़े संयबरकत मांगणे करीन बेसकु हेर कर्यु, बाकुन ची संयबरकत तीनाक नी जड़ी। भले चु रड़ी-रड़ीन आपसा बास धड़े मेसेक संयबरकत आप दे कय्न वीन्ती कर्यु, तेबी तीना काजे संयबरकत आपणे करीन आपसा बासेन मन नी पीगळ्यो।
18
तुहुं असा बयड़ा साते नी आया, चु बयड़ु हाते करीन छीमाय जाय, ने जु आकठा मां हुड़ु-हुड़ु धपे, ने तेरे चारेमेर काळ्ळा आदळान बळाह्वा रवे, ने तेरे चारेमेर आंदारो ने आंधी रवे,
19
ने जां फेप्यान अवाज रवे, ने जां बुलन्यान असु आकरी बुल रवे तीना बुलेक सामळन्या ईस्रायेली माणसे भगवान धड़े असी वीन्ती करने बाजी गुया की ए भगवान, हय अळी हामरे साते असी आकरी वात मां करे।
20
काहाकी भगवान असु हुकुम आपलु, की “कदी काहनो जनवार्या बी बयड़ा काजे टुचलसे ती, तीनाक दगड़ाटीन मार नाखु।”
21
चां अतरो बेसकु बीहाड़े असो देखायतेलो की मुसु कह्णे बाजी गुयु, “मे बेसकु बीही गुयु, मारेम कापणी भराय गुय।”
22
बाकुन तुहुं सीयोन बयड़ान्चां, आय रया जु बयड़ु जीवतेला भगवानेन सरग वाळा यरुसलेम सहर मां छे। ने चां लाखु करुड़ु सरग वाळा काहवाळ्या छे, चे खुसी मनावे
23
ने भगवान पर भुरसु करीन पेहेल मरन्या, मनार्यान बठक मां, ने ईसुन माणसेन्चां तींद्रा नावे सरगे मां लिखला छे, ने आखान नीयाव करन्या भगवानेन्चां, ने चुखोझण हय्न पाक्का हवण्या धरमीन जीव-आत्मान्चां आवला छे।
24
ने तुहुं मेळ कराड़न्या ईसुन्चां आवला छे, जु भगवानेन ने माणसेन ईचमां वायदु करीन मेळ कराड़े। ने ईसुन छीतेड़ला लुहीन्चां आवला छे, चो लुही हाबीलेन लुही सी जादा वारु कह्वे।
25
तुहुं चेतीन रहु। बुलने वाळा भगवानेन बुली काजे सामळीन, मन बेहरा मां बणु। जे धरती पर बुलने वाळान बुली सामळीन बी मन बेहरा हय गुयला, कदी चे नी बच्या, ती आपणु सरग वाळान बुली सामळीन बी मन बेहरा हय जासु, ती कसा काय बचसु, जु आपणु काजे कय्न चेतावु करे।
26
तीनी टेमे धरती पर बुलने वाळान बुली, धरती काजे हालाड़ी देदली; बाकुन चु हय ज बमदीन कह्यु की “एक कावा अळी, मे धरती काजे अतरुत नी; बाकुन सरगे काजे बी हालाड़ी दीस।”
27
एक कावा अळी ईना बुल सी जु ईसारु जड़े की ईनी कळीन तीनी चीज काजे हालाड़से, ची चीज सर जासे, ने तीनी चीज काजे नी हालाड़े ची जलम लग टेकली रवसे।
28
आपणु काजे ज राज जड़लो छे, च कदी नी हाले, हेरेसी आपणु भगवान काजे तु बेसकु वारु छे कह्तात रवजे, ने तेरी मरजीन अनसारेत भक्ती ने भुरसु करीन तेरी सेवा चाकरी करजे।
29
काहाकी आपणु भगवान ते, धपीन भसम करन्यो आकठो छे।
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 13 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13