Micah 7

Cebuano 1999

← Chapter 6 Jump to:

1Alaot ako! Nahisama ako sa tawong gigutom nga wala makakaplag ug bunga sa kahoy, o ubas nga makaon, kay gipupo na man ang tanang bunga sa ubas ug sa kahoyng igera.

2Wala nay tawong diosnon ug wala nay matarong. Ang tanan nagpaabot ug higayon sa pagpatay sa iyang isigkatawo, sama sa mangangayam nga nag-atang sa iyang patyonon.

3Hanas sila nga mobuhat ug daotan; ang ilang mga kadagkoan ug mga maghuhukom mangayog suborno. Ang tawong tinamod mosulti kanila sa iyang daotang tuyo ug unya magkauyon sila.

4Ang labing maayo ug matarong kanila sama sa tanom nga tunokon ug walay kapuslanan. Miabot na ang panahon nga kastigohon sila sa Dios, sumala sa iyang gipasidaan pinaagi sa ilang mga magbalantay, ang mga propeta. Karon nagkaguliyang na sila.

5Ayaw kamo pagsalig sa inyong silingan o higala; bantayi ang inyong pagpanulti bisan ngadto sa inyong asawa.

6Niadto unyang adlawa ang anak nga lalaki mobiaybiay sa iyang amahan, ug ang anak nga babaye makigbatok sa iyang inahan; ang binalaye makigbatok sa iyang ugangang babaye; ang mga kaaway sa usa ka tawo mga sakop ra sa iyang banay.

7Apan alang kanako, mosalig ako sa Ginoo, maghulat ako sa Dios nga maoy moluwas kanako; mamati kanako ang akong Dios.

8Kamong akong mga kaaway, ayaw paglipay nga kami napildi na ninyo, kay bisag napukan kami mobangon kami pag-usab; bisag ania kami sa kangitngit karon, ang Ginoo maghatag kanamog kahayag.

9Antuson namo ang kasuko sa Ginoo, kay nakasala man kami kaniya, hangtod nga iya kaming pasayloon. Dad-on kami niya ngadto sa kahayag ug luwason kami niya.

10Unya makakita ang akong mga kaaway ug maulawan sila pag-ayo, sila nga nag-ingon, “Hain na man ang Ginoo nga imong Dios?” Makita namo sila nga mabuntog ug tamaktamakan daw lapok sa kadalanan.

11Katawhan sa Jerusalem, nagsingabot na ang panahon nga tukoron pag-usab ang inyong mga paril. Niadto unyang panahona dugangan ang inyong yuta.

12Ang inyong mga kadugo mamauli gikan sa Asiria, sa mga siyudad sa Ehipto, sa suba sa Eufrates, ug gikan sa lagyong mga dapit.

13Apan mahimong diserto ang yuta tungod sa kadaotan sa katawhan.

14Ginoo, bantayi ang imong katawhan nga imong gipili, kay nag-inusara sila sa kamingawan nga gilibotan sa tabunok nga yuta. Pasibsiba sila sa Basan ug sa Gilead sama kaniadto.

15Ginoo, paghimog milagro alang kanamo sama sa imong gihimo sa dihang gipagawas mo kami gikan sa Ehipto.

16Makakita niini ang kanasoran ug maulaw sila bisan pa sa ilang pagkagamhanan; dili sila makasulti ug dili makadungog.

17Mokamang sila sa yuta sama sa bitin ug sama sa mga mananap nga nagkamang sa yuta; gikan sa ilang tagoanan manggula sila nga magkurog; sa ilang kalisang modangop sila sa Ginoo nga atong Dios.

18O Ginoo, walay Dios nga sama kanimo, nga mopasaylo sa kasal-anan sa nahibilin mong katawhan. Dili ka maghambin ug kasuko hangtod sa kahangtoran, kay maluluy-on ka man.

19Maluoy na usab ikaw kanamo; tunobtunoban nimo ang among kasal-anan, ug isalibay ang among mga sala ngadto sa kahiladman sa dagat.

20Ipakita mo ang imong pagkamatinumanon ug gugmang walay paglubad ngadto sa imong katawhan, ang mga kaliwat ni Abraham ug ni Jacob, sumala sa gisaad mo sa among katigulangan sukad pa sa karaang panahon.

← Chapter 6 Jump to: