Luke 12 — Cebuano 2011

1Sa maong higayon, sa nagkatigom ang linibo sa mga panon sa katawhan nga tungod niana nagkatinumbanay sila, si Jesus misugod sa pagsulti ngadto una sa iyang mga tinun-an, “Pagbantay kamo sa patubo sa pan sa mga Pariseo nga mao ang pagpakaaron-ingnon.

2Walay tinabonan nga dili ukban o tinagoan nga dili mahibaloan.

3Busa bisan unsay inyong gisulti diha sa ngitngit madungog ra unya diha sa hayag; ug ang inyong gihunghong sulod sa mga tinagong lawak, ibutyag ra unya diha sa ibabaw sa mga atop.

4“Sultihan ko kamo, akong mga higala, ayaw kamo kahadlok nila nga mopatay sa lawas ug human niana wala nay lain pang mahimo.

5Apan pasidan-an ko kamo kon kinsay angay ninyong kahadlokan: kahadloki siya nga, human mopatay, may gahom sa pagtambog ngadto sa imperno; oo, sultihan ko kamo, kahadloki siya!

6Dili ba ang lima ka gagmayng langgam gibaligya man ug duha ka sentimos? Ug walay usa kanila nga gikalimtan sa atubangan sa Dios.

7Bisan gani ang mga buhok sa inyong ulo naihap na ang tanan. Ayaw kamo kahadlok, kay kamo labaw pa ug bili kay sa daghang mga gagmayng langgam.

8“Ug sultihan ko kamo, ang tanang moila kanako sa atubangan sa mga tawo ilhon usab sa Anak sa Tawo sa atubangan sa mga anghel sa Dios.

9Apan ang dili moila kanako sa atubangan sa mga tawo dili ilhon sa atubangan sa mga anghel sa Dios.

10Ug ang matag usa nga magsulti ug pulong batok sa Anak sa Tawo pasayloon, apan ang magpasipala batok sa Espiritu Santo, dili gayod pasayloon.

11Ug sa diha nga ila kamong dad-on sa atubangan sa mga sinagoga ug sa mga pangulo ug sa mga kagahom, ayaw kamo kabalaka kon unsaon o unsay inyong itubag o unsay inyong isulti.

12kay ang Espiritu Santo magtudlo ra kaninyo nianang panahona kon unsay kinahanglan ninyong isulti.”

13Usa ka tawo diha sa panon miingon kaniya, “Magtutudlo, sultihi ra ang akong igsoong lalaki nga bahinon ang kabilin uban kanako.”

14Apan si Jesus mitubag kaniya, “Kinsa bay naghimo kanako nga maghuhukom o tigbahin alang ninyo?”

15Ug siya miingon kanila, “Pagbantay kamo ug likayi ninyo ang tanang kahakog, kay ang kinabuhi sa tawo wala diha sa kadaghan sa iyang mga katigayonan.”

16Ug iyang gisuginlan sila ug usa ka sambingay nga nag-ingon, “Ang yuta sa usa ka tawong adunahan naghatag ug daghang abot.

17Ug naghunahuna siya sa iyang kaugalingon nga nag-ingon, ‘Unsa may akong buhaton nga wala man akoy kahiposan sa akong mga abot?’

18Ug siya miingon, ‘Mao kini ang akong buhaton: akong gub-on ang akong mga kamalig ug magtukod ako ug dagko pa, ug didto akong hiposon ang tanan nakong abot ug mga kabtangan.

19Ug unya moingon ako sa akong kalag, Kalag ko, ikaw adunay daghang kabtangan nga gitagana alang sa daghang katuigan. Pagpahayahay, kaon, inom ug paglipay.’

20Apan ang Dios miingon kaniya, ‘Buang! Karong gabhiona ang imong kalag kuhaon gikan kanimo ug ang mga butang nga imong giandam, kang kinsa na man unya kini?’

21Ingon niana ang nagpaadunahan sa iyang kaugalingon apan dili adunahan ngadto sa Dios.”

22Ug siya miingon sa iyang mga tinun-an, “Busa sultihan ko kamo, ayaw kamo kabalaka mahitungod sa inyong kinabuhi, kon unsay inyong kaonon o bahin sa inyong lawas, kon unsay inyong isul-ob.

23Kay ang kinabuhi labaw pa kay sa pagkaon, ug ang lawas labaw pa kay sa bisti.

24Tan-awa ninyo ang mga uwak: wala sila magpugas o mag-ani; wala silay hiposanan o kamalig, apan ang Dios nagpakaon kanila. Pagkalabaw pa gayod ninyo ug bili kay sa mga langgam!

25Ug kinsa man kaninyoy makadugang ug usa ka takna sa gitas-on sa iyang kinabuhi pinaagi sa pagkabalaka?

26Ug kon kamo dili makahimo sa pagbuhat sa ingon ka gamayng butang, nganong mabalaka man kamo mahitungod sa ubang mga butang?

27Tan-awa ninyo ang mga lirio, giunsa nila sa pagtubo, wala sila maghago o magkalinyas. Apan sultihan ko kamo nga bisan pa si Solomon sa tibuok niyang himaya wala gani makabisti sama sa usa niini.

28Ug kon sa ingon gibistihan sa Dios ang sagbot nga karon buhi diha sa kaumahan ug ugma ilabay ngadto sa pugon, labaw pa nga kamo bistihan niya, O mga tawo nga diyotay ug pagsalig!

29Busa ayaw kamo pangita unsay inyong kaonon ug unsay inyong imnon, ug ayaw kamo kabalaka.

30Kay ang tanang mga tawo sa kalibotan nangita man niining mga butanga, ug ang inyong Amahan nahibalo nga kamo nagkinahanglan niini.

31Pangitaa hinuon ang iyang gingharian ug kining mga butanga mainyo ra usab.

32“Ayaw kahadlok, gamayng panon, kay gikahimuot sa inyong Amahan ang paghatag kaninyo sa gingharian.

33Ibaligya ang inyong kabtangan, ug panghatag kamo ug limos; sangkapi ang inyong kaugalingon sa mga sudlanan sa salapi nga dili madunot, sa bahandi sa langit nga dili mahurot diin walay kawatan nga makaduol ug walay mananap nga mokutkot.

34Kay hain gani ang inyong bahandi, atua usab ang inyong kasingkasing.

35“Pangandam kamo ug pasigaa ang inyong mga suga.

36Ug pagpakasama kamo sa mga tawo nga nagpaabot sa ilang agalon sa iyang pagpauli gikan sa kombira sa kasal aron ila dayong ablihan siya sa dihang moabot siya ug magtuktok.

37Bulahan kadtong mga ulipon nga inig-abot sa agalon maabtan nga nagtukaw. Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo nga magbakos siya sa iyang kaugalingon, ug iyang palingkoron sila sa kan-anan ug moduol siya ug moalagad kanila.

38Kon moabot siya sa ikaduha o ikatulong hugna sa kagabhion ug maabtan sila nga nagtukaw, bulahan kadtong maong mga ulipon!

39Apan hibaloi ninyo kini, nga kon ang tagbalay nahibalo pa unsang taknaa ang kawatan moabot, dili unta niya pasagdan nga lungkabon ang iyang balay.

40Kamo usab kinahanglang mag-andam kay ang Anak sa Tawo moabot sa takna nga wala ninyo paabota.”

41Ug si Pedro miingon, “Ginoo, nagsugilon ka ba niining sambingaya alang kanamo o alang sa tanan?”

42Ug ang Ginoo mitubag, “Kinsa man diay ang kasaligan ug maalamon nga piniyalan nga tugyanan sa iyang agalon sa pagdumala sa iyang panimalay, sa paghatag kanila sa ilang bahin sa pagkaon sa hustong panahon?

43Bulahan kadtong ulipon nga sa pag-abot sa iyang agalon maabtan nga nagbuhat sa ingon.

44Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo nga itugyan sa agalon ngadto sa maong ulipon ang tanan niyang kabtangan.

45Apan kon ang maong ulipon moingon sa iyang kaugalingon, ‘Dugay pang moabot ang akong agalon,’ ug unya mosugod siya sa pagpamunal sa mga sulugoong lalaki ug babaye, ug sa pagkaon ug pag-inom ug paghubog;

46ang agalon sa maong ulipon moabot ra sa adlaw nga wala niya damha ug sa takna nga wala niya mahibaloi ug silotan siya, ug ibutang siya tipon sa mga walay pagtuo.

47Ug ang maong ulipon nga nahibalo sa pagbuot sa iyang agalon apan wala mag-andam o wala magbuhat sumala sa iyang pagbuot, mahiagom sa daghan nga pagbunal.

48Apan siya nga wala mahibalo niini ug nagbuhat ug butang nga angay sa pagbunal, mahiagom sa diyotay nga pagbunal. Ang matag usa nga gihatagan ug daghan, daghan ang pangitaon gikan kaniya; ug siya nga gitugyanan sa mga tawo ug daghan, labaw pa nga paninglan nila ug daghan.

49“Ako mianhi aron sa pagbutang ug kalayo sa kalibotan ug maayo unta ug nahaling na kini!

50Aduna akoy bautismo nga ibautismo kanako ug dili ako mahimutang hangtod nga matuman kini!

51Naghunahuna ba kamo nga mianhi ako aron sa paghatag ug kalinaw sa kalibotan? Dili! Sultihan ko kamo, panagbahin hinuon.

52Kay sukad karon sa usa ka balay adunay lima nga nagkabahinbahin, tulo batok sa duha ug duha batok sa tulo.

53Mabahin sila, ang amahan batok sa anak nga lalaki ug ang anak nga lalaki batok sa amahan, ug ang inahan batok sa anak nga babaye ug ang anak nga babaye batok sa iyang inahan, ang ugangang babaye batok sa iyang umagad nga babaye ug ang umagad nga babaye batok sa iyang ugangang babaye.”

54Ug siya miingon usab sa mga panon sa katawhan, “Sa dihang makakita kamo ug dag-om diha sa kasadpan, moingon dayon kamo, ‘Adunay ulan nga taliabot’, ug mahitabo kini.

55Ug sa diha nga ang hangin nga habagat mohuros, kamo moingon, ‘Moinit kini’, ug kini mahitabo.

56Mga tigpakaaron-ingnon! Makamao kamong mohubad sa dagway sa yuta ug sa langit, apan nganong dili man kamo makamaong mohubad sa kapanahonan karon?

57“Ug nganong dili man kamo maghukom sa inyong kaugalingon kon unsa ang matarong?

58Samtang nakigkuyog ikaw sa imong magsusumbong padulong sa atubangan sa pangulo, paningkamoti ang pagpakighusay kaniya diha sa dalan kay tingali unya ug dad-on ka niya ngadto sa maghuhukom, ug ang maghuhukom magtugyan kanimo ngadto sa tinugyanan ug ang tinugyanan magbanlod kanimo sa bilanggoan.

59Sultihan ko ikaw nga dili ka gayod makagawas hangtod nga makabayad ikaw sa kataposang sentimo.”