Micah 7

Cebuano 2011

← Chapter 6 Jump to:

1Alaot ako! Kay ako nahimong sama sa human na maani nga mga bunga sa ting-init, sama sa dihang gihagdawan na ang kaparasan, walay mga pungpong sa bunga nga makaon, walay unang hinog nga igera nga akong gitinguha.

2Ang tawo nga diosnon nahanaw gikan sa yuta, ug walay usa nga matarong taliwala sa mga tawo; silang tanan nangatang alang sa dugo, ang matag usa kanila nag-ayam sa iyang igsoon pinaagi sa pukot.

3Ang ilang mga kamot anaa sa kadaotan, aron sa pagbuhat niini nga makugihon; ang pangulo ug ang maghuhukom nangayo ug suborno, ug ang tawong gamhanan nagpahayag sa daotang tinguha sa iyang kalag, sa ingon gilangkob nila kini.

4Ang labing maayo kanila sama sa sampinit, ang labing matarong kanila tanom nga tunokon. Ang adlaw sa ilang mga tigbantay, sa ilang silot miabot na; ug ang ilang pagkalibog anaa na.

5Ayaw pagsalig sa imong silingan, ayaw kamo pagsalig sa usa ka higala; bantayi ang pultahan sa imong baba gikan kaniya nga nagpauraray sa imong dughan;

6kay ang anak nga lalaki magtamay sa amahan, ang anak nga babaye mosukol sa iyang inahan, ang umagad nga babaye batok sa iyang ugangan nga babaye; ang mga kaaway sa usa ka tawo mao ang mga tawo sa iyang kaugalingong balay.

7Apan alang kanako, ako motutok sa Ginoo, ako maghulat sa Dios sa akong kaluwasan; ang akong Dios magpatalinghog kanako.

8Ayaw paglipay batok kanako, O akong kaaway; sa diha nga ako mapukan, mobangon ako; sa diha nga ako molingkod sa kangitngit, ang Ginoo mao ang kahayag alang kanako.

9Antoson nako ang kapungot sa Ginoo kay nakasala man ako batok kaniya, hangtod nga siya maglaban kanako, ug magpahamtang sa hukom alang kanako. Dad-on niya ako ngadto sa kahayag; ako makakita sa iyang pagkamatarong.

10Unya ang akong kaaway makakita niini, ug ang kaulaw magtabon kaniya nga nag-ingon kanako, “Hain man ang Ginoo nga imong Dios?” Ang akong mga mata magpasigarbo batok kaniya; karon siya tamakan sama sa lapok sa kadalanan.

11Usa ka adlaw alang sa pagtukod sa imong mga kuta! Nianang adlawa ang utlanan isibog ngadto sa layo.

12Nianang adlawa sila moanha kanimo, gikan sa Asiria ngadto sa Ehipto, ug gikan sa Ehipto ngadto sa Suba, gikan sa dagat ngadto sa dagat ug gikan sa bukid ngadto sa bukid.

13Apan ang yuta mahimong biniyaan tungod kanila nga nagpuyo niini, tungod sa bunga sa ilang mga binuhatan.

14Bantayi ang imong katawhan pinaagi sa imong sungkod, ang panon sa imong panulundon, nga nagpuyo nga nag-inusara diha sa kalasangan taliwala sa tanaman; pasibsiba sila didto sa Basan ug sa Gilead sama sa kanhing mga adlaw.

15Sama sa mga adlaw sa paggula nimo gikan sa yuta sa Ehipto, ipakita nako kanila ang mga butang nga kahibulongan.

16Ang mga nasod makakita ug mangaulaw tungod sa sa tanan nilang kusog; sampongan nila sa ilang kamot ang ilang baba; ang ilang mga dalunggan mangabungol;

17sila magtilap sa abog sama sa usa ka bitin, sama sa mga nagkamang sa yuta; sila manggula nga magkurog gikan sa ilang mga salipdanan; uban sa kahadlok moduol sila sa Ginoo nga atong Dios, ug sila mangalisang tungod kanimo.

18Kinsa ba ang Dios nga sama kanimo, nga nagpasaylo sa kasal-anan ug mopalabay lamang sa mga kalapasan sa salin sa iyang panulundon? Siya wala maghupot sa iyang kasuko hangtod sa kahangtoran, kay siya malipay diha sa gugmang walay paglubad.

19Siya magbaton pag-usab ug kaluoy kanato, siya magyatak sa atong mga kasal-anan. Isalibay nimo ang tanan namong mga sala ngadto sa kahiladman sa dagat.

20Ikaw magpakita ug pagkamatinud-anon ngadto kang Jacob ug gugmang walay paglubad ngadto kang Abraham, sumala sa imong gipanumpa sa among katigulangan gikan pa sa karaang mga adlaw.

← Chapter 6 Jump to: