1 Peter 4

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1AM hynny can ddioddef o Christ trosomni yn y cnawd, chwithe hevyd arf og wch ychunain ar vnryw fedðwl, ys ef bot i hwn a ddioddefodd yn y cnawd, beidio a phecod,

2Ir mwyn hyn na bo iddo o hyn allan (tros yr hyn sy yngweddill or amser yn y cnawd) fyw ar ol trachwantay dynion, eithr ar ol wollys Dyw.

3Cans digon ydyw y ni dreulio o honom yr amser aeth heibio or enioes, ar ol trachwāt y cenhedloeð, yn rrodio mewn drythyllwch, trachwantay, meddtod, glothineb, ymyved, a ffiaidd addoli‐delway.

4Achos pam may yn chwith canthunt, na byddech yn cydredec gidagwynt, ir vnrryw ormodd rrysedd, dan ych dychanu chvvi.

5Rrain y bydd rraid vddynt roy cyfri ir neb, sy barawd y farnu y byw ar meirw.

6Cans ir mwyn hynny y pregethwyd yr evengil ir meirw hevyd, mal y gellid y cyfyrgolli hwynt, ar rann dynion, yn y cnawd, eithyr y gellynt fyw ar rann Ddyw yn yr ysbryd. Yr Epistol ar y sul gwedy yr Derchavael.

7Diwedd pob peth sy yn agosau. Am hynny bydwch gymesurol, a deffroedic y weddiaw.

8Ymlaen pob peth bid cariad twym yn yn ych plith: can ys cariad a guddia liaws pechoday.

9Lledteywch bawb y gilidd, yn ddi vurmur.

10Pawb megis ac y cafas rodd, byddet iddo eu chyfrannu ay gilidd, mal dayonys stiwardiaid am ryw ras Dyw,

11Os dowaid neb, dyvvedet megis gair Dyw. Os gweini a wna neb gvvnaed hynny megis or gallu y may Dyw yn i roddi, mal y molianner Dyw ymhob peth trwy Iesu Christ, ir hwn y may gogoniant, ac arglwyddiaeth yn oes oesoedd. Amen.

12Caredigion, na fid chwith cenych y praw sy arnoch trwy dan, rrwn a wneid ir profedigaeth ywch, val pe digwydday ywch ryw beth dierth:

13Eithr llawenhewch, can ych bod chwi yn gyfrannoc ar g oddefiaday Christ, mal y galloth pan eglurer y ogoniant ef, fod yn llawen ac yn hyfryd.

14Os dirmygir chwi er mvvyn Enw Christ, dedwydd ydych: cans yspryd y gogoniant, ac (yspryt Dyw a orphwysa arnoch: rrwn ar y rran hwynt a gayff anair: ac ar ych rran chwi a foliennir.

15Eithr na fid i neb o honoch oddef advyd mal llofrydd‐celain, neu leidr, neu ddrygwas, neu fal vn a vo yn ymyrreth a materion rrai eraill.

16Eithr os dyoddef neb megis cristion, na fid quilidd cantho, namyn molianned Ddyw yn hynny o ran.

17Can ys yr amser a ddoeth, y bydd rraid ir farn ddechre ar dy Dyw. Ac o dydiw yn gyntaf yn dechre arnam ni, pa ryw ddiwed a fydd ir rrai ni choyliant evengil Ddyw?

18Ac os prin g ir iacheir y cyfion, yr enwir ar pechadur ple ir ymddengis?

19Ac am hynny gwnaed y rrai sy yn goddef ar ol wollys Dyw, ymroi yddo ef eu heneiddiau trwy wneuthyr yn dda, megis ir creawd y r ffyðlon.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →