Jude 1

Welsh 1567 (Testament Newydd a'r Salmau 1567 (William Salesbury))

Jump to:

1IUdas gwas anaethwr Iesu Christ, a’ brawt Iaco, at yr ei a ’alwyt ac a sancteiðiwyt y gan Ddyw Tat, ac ynt gatwedic i Iesu Christ:

2Trugaredd ywch, a’ thangneddyf a’ chariat a liosocer.

3Vy‐ caredigion, pā rois vy‐ cwbl ddiwydrwydd ar escrivenu atoch am yr iechyd vvrieth cyfredin avvl, angenraid oedd y mi scrivenu atoch ich annoc, y ymdrech‐yn‐ddirving ym‐plait y ffydd, rhon a roed vnwaith ir Sainct.

4Can ys y mae rryw ddynion wedy ymlusco y mewn yr ei oeddent gynt wedy rrac ordino ir varnedigeth hon: andywolion ytynt yr ei ’sy yn ymchwely d rrat Dyw y n d d rythyll vvch, ac yn gwadu Dyw yr Arglwyð vnic, a’n h Arglwyð Iesu Christ.

5Wollysio gan hynny ydd wyf ych coffan, yn gymeint ac ychwy vnwaith wybot hyn, p’wedd y bu ir Arglwydd, gwedy darvot iddo waredu y bopul allan or Aipht, destruo gwedy hyny yr ei ny chredent.

6Yr Angelon hefyt yr ei ny chatwasāt eu dechreuat cyntaf, eithyr gadael eu preswylfa y h un, ef eu catwodd yn‐catwynae tragyvythal y dan dywyllwc h y d varn y dydd mawr.

7Megis Sodoma a’ Gomorrha, a’r dinasoedd oi h amgylch, yr ei yn gyffelip vodd ac wyntwy a wnaethant ’odinep, ac a ddilynesont gnawt arall, a ’osodwyt yn esempl, ac yn dyoddef dialeð tan tragyvythawl.

8Yn gyffelip hagen y mae hefyt y breuddwydwyr hyn yn halogi’r cnawt, ac yn tremygu llywodraeth, ac yn cablu yr ei‐’sy mewn‐awdurtot

9Eithyr Mi ha cael yr Archangel, pan ymrysonawdd ef yn erbyn diavol, ac ymðadleu am corph Moysen ny veiddiawdd y veio ef a chableu any d dywedyt Ceryddit yr Arglwydd di.

10Eithyr yr hein a gaplant y petheu ny wyddant: a ’pha betheu bynac a wyddant yn anianawl, megis aniueilieit, ys y yn ddireswm, yn y petheu hyny yr ymlygrant.

11Gwae hwy ntvvy; can ys cerddesont yn ffordd Cain, ac eu trosgwyddwyt can dwyll iat cyfloc Balaam, ac eu cyfer collwyt yn‐gwrthddywediat Core.

12Yr‐ei‐hyn ynt vrycheu yn eich cariat vvleddoedd pan vont yn cydwledda a chvvi, yn ddiofn, yn eu pescy y hunain: wybre nnæ ynt diddw f r, wedy eu cylcharwein gan wyntoedd, prenneu llygredic eb ffrwyth, ddwywaith yn veirwon, ac wedy eu diwreiddio.

13Tonneu cynddeirioc y mor ydynt, yn ewynnu allan eu cywilydd y h unain: ser gwibioc, ir ei y catwyt duedd y tywyllwc h yn dragyvyth.

14Ac Enoch hefyt y saithfet o Adda, a prophwytawdd am y cyfryw ’rei, can ddywedyt, Wele, yr Arglwyð ’sy yn dyvot gyd a myrðion o ei sainct æ,

15I roi barn yn erbyn pawp, ac y argyweddu yr oll andewolion yn y plith hwy am eu h oll andewiol weithredoedd, yr ei a wnaethant wy yn andewiol, ac am eu h oll ymadroddion calet yr ei a ðywedei pechaturieit andewiol yn eu h erbyn.

16Yr ei hyn ynt murmurwyr, achwynwyr, ’rei yn cerddet yn ol y chwanteu y h unain: yr ei a ðyweit eu geneu valch‐betheu, yn rryveddu personae dynion, o bleit caffaeliat.

17Eithyr, garedigion, cofiwch y gairieu y ragddywetpwyt y gan Apostolieit Iesu Christ,

18Can yddynt vvy ðywedyt ywch’ y byddei gwatworwyr yn yr amser dywethaf, yr ei a gerddent yn ol eu andewiol chwanteu eu h unain.

19Yr hein ynt y sawl a ymohanant, cnawdol ion, eb vot yr Yspryt ganthynt.

20Eithr, chvvy chwi garedigion, ymadeiladwch yn eich sancteiddiaf ffydd, gan weddiaw yn yr Yspryt glan,

21Ac ymgadwch yn‐cariat Dyw, gan edrych am drugaredd Iesu Christ, y vywyt tragyvythawl.

22A’ thrugar h ewch wrth ’rei, gan amravael‐varnu,

23A’ eraill cadwch ac ofn, gan eu tynnu allan o’r tan, a’ chasau ys y wisc vrychedig y gan y cnawt.

24Ac i hwn a ddygon eich cadw, yn ddigwymp, ach gosot yn ddiveius yn‐gwydd ei ’ogoniant trwy ’orvoledd,

25Ys ef, y Ddyw yr vnic ddoeth, ein Iachawdur y bo gogoniant a’ mawrygrwydd, ac arglwyðiaeth, a’ meddiant, ys yr owrhon ac yn oll oesoedd, Amen.

Jump to: