bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dogri
/
Dogri (डोगरी नवां नियम)
/
Galatians 4
Galatians 4
Dogri (डोगरी नवां नियम)
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 5 →
1
आऊँ ए आखना ऐं, के वारस जदूं तकर बच्चा ऐ, आलां के सारीयें चीजें दा मालक ऐ, तां बी ओस च ते दास च केछ फर्क नेई।
2
लेकन पिता दे पक्के कित्ते दे बेलै तकर रख्या करने आलें ते कर दा बंधोबस्त करने आलें दे अख्त्यार च रौंदा ऐ।
3
उयांगै अस बी, जेसलै बच्चे आला लेखा ओं, तां दुनिया दे बनाए दे रीति रबाजें दे काबू च ओईयै दास बने दे हे।
4
लेकन जेसलै परमेसर दी योजना दा बेला पूरा ओया, तां परमेसर ने अपने पुत्तर गी पेजया, जेड़ा जनांनी थमां जमया, ते मूसा दे कनून दे दीन पैदा ओया,
5
तां जे मूसा दे कनून दे दीन रौने आले गी खरीदीयै छुटकाई लै, ते असेंगी गोदीपुत्र बनने दा अख्त्यार मिलै।
6
ते तोस जेड़े पुत्तर ओ, एस लेई परमेसर ने अपने पुत्तर दी आत्मा गी, जेड़ी साड़े एर्दें च पेजी दी ऐ, “ए अब्बा, ए पिता” आखीयै बलांदा ऐ।
7
एस आसतै तू ऊन दास नेई, लेकन पुत्तर ऐ; ते जेसलै पुत्तर ओया, तां परमेसर थमां वारस बी ओया।
8
जदूं तोस परमेसर गी नेई जानदे हे, तां ओस बेलै उन्दे दास हे, जेड़े स्वाव च परमेसर नेई,
9
लेकन ऊन जियां तुसें परमेसर गी पंछानी लेता वरन परमेसर ने तुसेंगी पंछानी लेता, तां ओ कमजोर ते नकमें दुनिया दे रीति रबाजें आले पासेगी कि फिरदे ओ, जिंदे तोस पी दास बननां चांदे ओ?
10
तोस परमेसर कोलां अपनी तरफदारी चांदे ओई देन ते मिनें ते पक्के कित्ते दे बेलै गी ते सालें गी मनदे ओ।
11
आऊँ थुआड़े बारै च चेंता करना ऐं, कुत्ते ऐसा नेई उवै, के जेड़ी मेंनत मैं थुआड़े लेई कित्ती दी ऐ ओ बेकार जा।
12
ए विश्वासी प्राओ, थुआड़े आला लेखा बननें आसतै मैं यहूदीयें दे कनून गी मननां बंद करी दिते दा ऐ जेड़ा मैं पैलैं मनदा हा एस लेई आऊँ थुआड़े अगें अर्ज करना ऐं, तोस मेरे आला लेखा बनो ते यहूदीयें दे कनून गी नेई मनो।
13
लेकन तुसेंगी चेत्ता ओना, के पैलो-पैल मैं जिंदु दी बमारी दे कारन तुसेंगी शोभ समाचार सनाया।
14
ते तुसें मेरी जिंदु दी बमारी गी जेड़ी थुआड़े लेई अजमैश दा कारन ही, तोच्छ नेई समझया; नां ओस कन्ने नफरत कित्ती; ते परमेसर दे दूत वरन मसीह आला लेखा मेरी पूरी खातरदारी कित्ती।
15
ते ओ थुआड़ा नंद मनाना कुत्थें गीया? आऊँ थुआड़ा गवाह ऐं, के जेकर ओई सकदा हा, तां तोस मेरे लेई इनां बलिदान बी करने आसतै त्यार ओई जंदे के अपनीयां अखीयाँ बी कढीयै मिकी देई दिंदे।
16
तां के थुआड़े कन्ने सच्च बोलने दे कारन आऊँ थुआड़ा बैरी बनी गेदा ऐं?
17
ओ तुसेंगी मित्र तां बनाना चांदे न, लेकन साफ़ मन कन्ने नेई। वरन तुसेंगी मेरे थमां बख करना चांदे न, के तोस उन्देगै मित्र बनी जाओ।
18
लेकन जोश ओना अच्छी गल्ल ऐ, के पली गल्ल च अर बेलै कोष्ट कित्ती जा, नां सेर्फ ओस बेलै, के जेसलै आऊँ थुआड़े कन्ने रौना ऐ।
19
ए मेरे विश्वासी बच्चयो, जेसलै तकर थुआड़ा स्वाव मसीही आला लेखा नेई बनी जा, ओस बेलै तकर आऊँ थुआड़े लेई बच्चा जमने आली पिड़ें आला लेखा दोख बर्दाश करदा रौना ऐं।
20
इच्छ्यां ते मेरे मन च ए ओआ दी ऐ, के ऊन गै थुआड़े कोल आईयै प्यार कन्ने थुआड़े कन्ने गल्लां करां, किके थुआड़े बारै च मिगी चेंता ऐं।
21
तोस जेड़े मूसा दे कनून दे दीन ओना चांदे ओ, मिकी सनाओ, के तोस कनून दी नेई मन्नदे?
22
ए पवित्र शास्त्र च लिखे दा ऐ, के अब्राहम दे दो पुत्तर ओए; एक हाजिरा थमां जेड़ी दासी ही, ते दुवा सारा थमां जेड़ी दासी नेई ही।
23
लेकन जेड़ा हाजिरा थमां ओया, ओ अब्राहम दी जिंदु दी इच्छ्यां कन्ने जमया; ते जेड़ा सारा थमां जमया, ओ परमेसर दे बायदा दे मताबक जमया।
24
इनें गल्लें च ए मसाल ऐ; ए जनांनीयां समझो दो करार न, एक तां सीनै पाड़ दी जेस थमां दास गै पैदा ओदे न; ते ओ हाजिरा ऐ।
25
ते हाजिरा समझो अरब देश दा सीनै पाड़ ऐ, ते अज्ज दा यरूशलेम शैर ओदे बराबर ऐ, किके अपने बच्चें समेत गलामी च ऐ।
26
लेकन सोर्ग दा यरूशलेम सारा आला लेखा ऐ, ते ओदे बच्चे गलाम नेई ऐंन। ए यरूशलेम अस वश्वासीयें लेई माता आला लेखा ऐ।
27
किके पविख्वक्ता ने लिखे दा ऐ, “ए बिना बच्चे आलीयै, तू जेड़ी नेई जानदी नंद मना; तू जिसी बच्चें आलियां पीड़ां नेई ओदीयां, गला खोलियै जयजय कर; किके त्यागी ओई दे बच्चे सुआगन दे बच्चें थमां बी मते न।”
28
ए विश्वासी प्राओ, अस इसहाक आला लेखा बायदा दे बच्चे न।
29
ते जियां ओस बेलै जिंदु दी इच्छ्यां दे मताबक जमें दा पवित्र आत्मा दे मताबक जमें दे गी सतांदा हा, उयांगै ऊन बी ओंदा ऐ।
30
लेकन पवित्र शास्त्र आखदा ऐ “दासी ते ओदे पुत्तर गी कड्डी दे, किके दासी दा पुत्तर अजाद जनांनी दे पुत्तर दे कन्ने जायदाद दा आक्दार नेई ओग।”
31
एस आसतै ए विश्वासी प्राओ, अस ओस दासी हाजिरा दे बच्चे नेई के मूसा दे कनून गी मनचै लेकन सारा जेड़ी दासी नेई ऐ ओसदे बच्चे न जेड़े विश्वास करने थमां परमेसर गी ग्रेण ओनें आले बनी जंदे न।
← Chapter 3
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 5 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6