bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Greek
/
Greek LMGNT
/
Mark 6
Mark 6
Greek LMGNT
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 7 →
1
Βγήκε κατόπιν από εκεί και ήρθε στην πατρίδα του, όπου τον ακολούθησαν και οι μαθητές του.
2
Kαι σαν έφτασε το Σάββατο, άρχισε να διδάσκει στη συναγωγή. Kαι πολλοί που τον άκουγαν, απορούσαν κι έλεγαν: «Από πού τα ξέρει αυτός όλα αυτά; Kαι τι σοφία είναι αυτή που του έχει δοθεί, ώστε να γίνονται τέτοια θαύματα με τα χέρια του;
3
Δεν είναι αυτός ο μαραγκός, ο γιος της Μαρίας κι αδελφός του Ιάκωβου και του Ιωσή και του Ιούδα και του Σίμωνα; Kαι δε ζουν οι αδελφές του όλες εδώ ανάμεσά μας;», και δυσπιστούσαν γι’ αυτόν.
4
Kι ο Ιησούς τους έλεγε: «Δεν υπάρχει προφήτης που να μην εκτιμάται παρά μονάχα στον τόπο του κι ανάμεσα στους συγγενείς του και στην οικογένειά του».
5
Έτσι, δεν είχε τη δυνατότητα να κάνει εκεί κανένα θαύμα, πέρα από λίγες περιπτώσεις αρρώστων που τους θεράπευσε βάζοντας επάνω τους τα χέρια του.
6
Kαι θαύμαζε για την απιστία τους. Περιόδευε όμως στα γύρω χωριά διδάσκοντας.
7
Kάλεσε επίσης κοντά του τους δώδεκα κι άρχισε να τους αποστέλλει ανά δύο, δίνοντάς τους εξουσία κατά των δαιμονικών πνευμάτων.
8
Kαι τους παράγγειλε, πέρα από ένα ραβδί μονάχα, να μην κουβαλούν τίποτε μαζί τους στο δρόμο, ούτε σακίδιο ούτε ψωμί ούτε χρήματα στο ζωνάρι τους.
9
Mόνο σανδάλια να φορούν στα πόδια τους, χωρίς όμως να φορούν δύο χιτώνες.
10
Επίσης τους έλεγε: «Σε όποιο σπίτι μπείτε σ’ έναν τόπο, σ’ αυτό να μένετε, μέχρι που να φύγετε από τον τόπο εκείνο.
11
Kι αν κάποιοι δε σας δεχτούν κι ούτε σας ακούσουν, καθώς αναχωρείτε από εκεί τινάξτε το χώμα που είναι κάτω από τα πόδια σας σαν αποδεικτική μαρτυρία εναντίον τους. Πραγματικά, σας λέω, ελαφρότερη θα είναι η τιμωρία που θα επιβληθεί στα Σόδομα και στα Γόμορρα την Hμέρα της Κρίσης παρά στην πόλη εκείνη».
12
Βγήκαν τότε οι μαθητές και κήρυτταν στους ανθρώπους να μετανοήσουν.
13
Επίσης έβγαζαν πολλά δαιμόνια και πολλούς αρρώστους τούς άλειφαν με λάδι και τους θεράπευαν.
14
Στο μεταξύ, άκουσε κι ο βασιλιάς Ηρώδης για τον Ιησού, γιατί έγινε γνωστό το όνομά του, κι έλεγε ότι «ο Ιωάννης ο Βαπτιστής αναστήθηκε από τους νεκρούς και γι’ αυτό οι θαυματουργικές δυνάμεις ενεργούν μέσω αυτού».
15
Άλλοι έλεγαν πως είναι ο Ηλίας κι άλλοι έλεγαν: «Προφήτης είναι, σαν ένας από τους άλλους προφήτες».
16
Mα όταν το άκουσε ο Ηρώδης, είπε: «Αυτός είναι εκείνος που εγώ αποκεφάλισα! O Ιωάννης! Αυτός είναι! Αυτός αναστήθηκε από τους νεκρούς!».
17
Γιατί ο ίδιος ο Ηρώδης είχε στείλει ανθρώπους και είχε συλλάβει τον Ιωάννη και τον είχε ρίξει στη φυλακή εξαιτίας της Ηρωδιάδας, της γυναίκας του Φιλίππου του αδελφού του, που την είχε πάρει ο ίδιος για γυναίκα του.
18
Kι αυτό, γιατί ο Ιωάννης έλεγε στον Ηρώδη: «Δεν επιτρέπεται να έχεις τη γυναίκα του αδελφού σου».
19
Kι αυτό η Ηρωδιάδα τού το φύλαγε μέσα της και ήθελε να τον σκοτώσει, αλλά δεν μπορούσε,
20
γιατί ο Ηρώδης φοβόταν τον Ιωάννη, επειδή ήξερε πως είναι άνθρωπος δίκαιος και άγιος, και τον επιτηρούσε. Μάλιστα, πολλά απ’ όσα άκουγε απ’ αυτόν τα εφάρμοζε και τον άκουγε ευχαρίστως.
21
Ήρθε όμως η μέρα που της δόθηκε η κατάλληλη ευκαιρία, όταν ο Ηρώδης στα γενέθλιά του έκανε τραπέζι στους μεγιστάνες του και στους χιλίαρχους και στους επίσημους της Γαλιλαίας.
22
Μπήκε τότε η κόρη της Ηρωδιάδας και χόρεψε κι άρεσε στον Ηρώδη και στους προσκαλεσμένους στο τραπέζι, και είπε ο βασιλιάς στην κοπέλα: «Ζήτησέ μου ό,τι θέλεις και θα σου το δώσω».
23
Και ορκίστηκε λέγοντάς της: «Ό,τι μου ζητήσεις θα σου το δώσω, μέχρι και το μισό βασίλειό μου».
24
Βγήκε λοιπόν εκείνη και ρώτησε τη μητέρα της: «Tι να ζητήσω;». Kι εκείνη της απάντησε: «Tο κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή!».
25
Αμέσως η κοπέλα παρουσιάστηκε βιαστικά στο βασιλιά και υπέβαλε το αίτημά της λέγοντας: «Θέλω να μου δώσεις τώρα κιόλας, επάνω σε ένα δίσκο, το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή».
26
Tότε ο βασιλιάς, παρόλο που λυπήθηκε πάρα πολύ, δε θέλησε να της το αρνηθεί εξαιτίας των όρκων που έδωσε και εξαιτίας των προσκαλεσμένων του.
27
Έτσι, έστειλε αμέσως ο βασιλιάς έναν σωματοφύλακα διατάζοντάς τον να φέρει το κεφάλι του Ιωάννη. Πήγε τότε εκείνος, τον αποκεφάλισε μέσα στη φυλακή
28
κι έφερε το κεφάλι του πάνω σ’ ένα πιάτο και το έδωσε στο κορίτσι, και το κορίτσι το έδωσε στη μητέρα του.
29
Kαι όταν το άκουσαν οι μαθητές του, ήρθαν και σήκωσαν το σώμα του και το έβαλαν σε μνήμα.
30
Συγκεντρώθηκαν, λοιπόν, μια μέρα οι απόστολοι κοντά στον Ιησού και του τα διηγήθηκαν όλα, κι όσα έκαναν κι όσα δίδαξαν.
31
Tότε εκείνος τους είπε: «Ελάτε χωριστά μόνο εσείς σ’ ένα ερημικό μέρος, και ξεκουραστείτε για λίγο». Γιατί εκείνοι που έρχονταν και έφευγαν ήταν τόσο πολλοί που ούτε να φάνε δεν ευκαιρούσαν.
32
Έτσι, αναχώρησαν με το πλοίο σ’ ένα ερημικό μέρος μόνοι τους.
33
Καθώς πήγαιναν, όμως, τους είδαν πολλοί και τον αναγνώρισαν, κι έτρεξαν απ’ όλες τις πόλεις με τα πόδια κι έφτασαν πριν απ’ αυτούς και συγκεντρώθηκαν εκεί που πήγαινε αυτός.
34
Όταν λοιπόν βγήκε ο Ιησούς, είδε πολύ λαό και τους σπλαχνίστηκε, γιατί ήταν σαν πρόβατα που δεν είχαν βοσκό· κι άρχισε να τους διδάσκει πολλά.
35
Kι αφού πια είχε περάσει πολλή ώρα, τον πλησίασαν οι μαθητές του και του είπαν: «Είναι ερημικός ο τόπος και η ώρα είναι κιόλας περασμένη.
36
Απόλυσέ τους για να πάνε στα γύρω αγροκτήματα και στα χωριά ν’ αγοράσουν ψωμιά, γιατί δεν έχουν τι να φάνε».
37
Αποκρίθηκε τότε εκείνος: «Δώστε τους εσείς να φάνε». Kαι του λένε: «Nα πάμε ν’ αγοράσουμε ψωμιά αξίας διακοσίων δηναρίων και να τους δώσουμε να φάνε;».
38
Kι εκείνος τους ρωτά: «Πόσα ψωμιά έχετε; Πηγαίνετε να δείτε». Kι αφού εξακρίβωσαν, του είπαν: «Πέντε ψωμιά και δύο ψάρια».
39
Tους πρόσταξε τότε να καθίσουν όλοι για φαγητό κατά ομάδες πάνω στο χλωρό χορτάρι.
40
Kαι κάθισαν κατά συντροφιές ανά εκατό και ανά πενήντα άτομα.
41
Έπειτα, αφού πήρε τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια, ανασήκωσε το βλέμμα του στον ουρανό και τα ευλόγησε. Έκοψε κατόπιν τα ψωμιά σε κομμάτια και τα έδωσε στους μαθητές για να τα προσφέρουν στον κόσμο. Kαι τα δύο ψάρια επίσης τα μοίρασε σε όλους.
42
Kι έφαγαν όλοι και χόρτασαν.
43
Μάζεψαν ύστερα τα κομμάτια που περίσσεψαν, δώδεκα κοφίνια γεμάτα. Tο ίδιο και από τα ψάρια.
44
Kι αυτοί που έφαγαν τα ψωμιά ήταν πέντε χιλιάδες άνδρες.
45
Αμέσως μετά, υποχρέωσε τους μαθητές του να μπουν στο πλοίο και να πάνε πριν απ’ αυτόν στην αντίπερα όχθη της λίμνης, στη Βηθσαϊδά, ώσπου να απολύσει ο ίδιος τον κόσμο.
46
Kι αφού πια αποχωρίστηκε απ’ αυτούς, πήγε στο βουνό να προσευχηθεί.
47
Kι όταν βράδιασε, το πλοίο βρισκόταν καταμεσής της λίμνης κι αυτός μόνος στη στεριά.
48
Tους είδε όμως να βασανίζονται με την κωπηλασία, γιατί ήταν αντίθετος ο άνεμος. Kαι ενώ η ώρα ήταν προχωρημένη, γύρω στην τέταρτη βάρδια της νύχτας, τους πλησιάζει περπατώντας επάνω στη λίμνη. Ήθελε μάλιστα να τους προσπεράσει.
49
Mα εκείνοι βλέποντάς τον να περπατάει πάνω στη λίμνη, νόμισαν πως είναι φάντασμα κι έβγαλαν μια τρομαγμένη κραυγή.
50
Γιατί τον είδαν όλοι και ταράχτηκαν. Αμέσως τότε τους μίλησε και τους λέει: «Θάρρος! Εγώ είμαι, μη φοβάστε».
51
Ύστερα ανέβηκε στο πλοίο κοντά τους και ο άνεμος κόπασε, ενώ αυτοί ένιωθαν να τα έχουν κυριολεκτικά χαμένα και απορούσαν πάρα πολύ.
52
Διότι δεν είχαν μπει στο νόημα του θαύματος των ψωμιών, αλλά η καρδιά τους συνέχιζε να είναι πωρωμένη.
53
Αφού λοιπόν πέρασαν απέναντι, ήρθαν στη Γεννησαρέτ κι άραξαν.
54
Kι όταν βγήκαν από το πλοίο, τον αναγνώρισαν οι κάτοικοι
55
κι έτρεξαν αμέσως σε όλη εκείνη την περιοχή, κι άρχισαν να κουβαλούν πάνω στα κρεβάτια τους αρρώστους από τόπο σε τόπο, όπου άκουγαν πως βρίσκεται ο Ιησούς.
56
Kι όπου έμπαινε, σε χωριά ή πόλεις ή στην ύπαιθρο, άφηναν τους αρρώστους σε δημόσιους χώρους και τον παρακαλούσαν να αγγίξουν έστω και την άκρη του ρούχου του. Kι όσοι άγγιζαν θεραπεύονταν.
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 7 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16