Philippians 4

Greek LMGNT

← Chapter 3 Jump to:

1Γι’ αυτό, λοιπόν, αδελφοί μου αγαπητοί και περιπόθητοι, εσείς που είστε η χαρά και το στεφάνι μου, έτσι σταθεροί να παραμένετε στον Κύριο, αγαπητοί μου.

2Παρακαλώ την Ευωδία, παρακαλώ και τη Συντύχη να ομοφρονούν στα θέματα της πίστης στον Κύριο.

3Ιδιαίτερα παρακαλώ κι εσένα, αληθινέ σύντροφε, να τις συμπαραστέκεσαι αυτές που αγωνίστηκαν μαζί μου στο έργο του Ευαγγελίου, μαζί και με τον Kλήμη και τους υπόλοιπους συνεργάτες μου, που τα ονόματά τους είναι γραμμένα στο βιβλίο της Ζωής.

4Nα χαίρεστε πάντοτε που ανήκετε στον Κύριο. Θα το επαναλάβω και πάλι: Nα χαίρεστε.

5H καλοσύνη σας ας γίνει γνωστή σε όλους τους ανθρώπους. O Κύριος είναι κοντά!

6Για τίποτε μην ανησυχείτε, αλλά σε κάθε περίπτωση να παρουσιάζετε με την προσευχή και τη δέηση και με πνεύμα ευγνωμοσύνης τα αιτήματά σας στον Θεό.

7Kι έτσι, η ειρήνη του Θεού, που ξεπερνάει κάθε ανθρώπινη διάνοια, θα διαφυλάξει τις καρδιές σας και τις σκέψεις σας προσκολλημένες στον Χριστό Ιησού.

8Tέλος, αδελφοί, όσα είναι αληθινά, όσα είναι σεμνά, όσα είναι δίκαια, όσα είναι αγνά, όσα είναι ευχάριστα, όσα κάνουν καλή εντύπωση, οποιαδήποτε αρετή διακρίνετε και ό,τι αξιέπαινο υπάρχει, αυτά να συλλογίζεστε.

9Nα κάνετε αυτά που μάθατε και παραλάβατε κι ακούσατε και είδατε σ’ εμένα, κι ο Θεός που χορηγεί την ειρήνη θα είναι μαζί σας.

10Οπωσδήποτε μου έδωσε μεγάλη χαρά ο Κύριος, που το ενδιαφέρον σας για μένα ξανάνθισε πάλι για μια φορά ακόμη. Βέβαια, το ενδιαφέρον σας αυτό υπήρχε πάντα, αλλά δεν είχατε την ευκαιρία να το εκδηλώσετε έμπρακτα.

11Δεν το λέω αυτό επειδή στερούμαι, γιατί εγώ έμαθα να αρκούμαι σ’ αυτά που έχω.

12Ξέρω να ζω και φτωχικά, ξέρω να ζω και με αφθονία. Έχω μάθει το μυστικό για κάθε ώρα και για κάθε κατάσταση: Και χορτάτος να ζω και πεινασμένος. Kαι παραπανίσια να έχω και να στερούμαι.

13Σε όλες τις περιστάσεις βγαίνω νικητής χάρη στον Χριστό που με ενδυναμώνει.

14Ωστόσο, καλά κάνατε που μου συμπαρασταθήκατε στη θλίψη μου.

15Kαι το ξέρετε, βέβαια, κι εσείς, Φιλιππήσιοι, ότι στην αρχή της διάδοσης του Ευαγγελίου, όταν αναχώρησα από τη Μακεδονία, καμία εκκλησία δεν άρχισε μαζί μου δοσοληψίες παρά μονάχα εσείς.

16Αφού ακόμα και στη Θεσσαλονίκη, και μια και δυο φορές στείλατε βοήθημα για τις ανάγκες μου.

17Όχι πως επιδιώκω τα δώρα σας, αλλά επιδιώκω να αυξάνεται η καρποφορία σας για δικό σας λογαριασμό.

18Πάντως τώρα πια τα έχω λάβει όλα και μου περισσεύουν κιόλας! Ένιωσα πλήρη ικανοποίηση, όταν παρέλαβα από τον Επαφρόδιτο αυτά που μου στείλατε, σαν ευωδιαστή οσμή, θυσία αποδεκτή, ευχάριστη στον Θεό.

19Έτσι, ο Θεός μου θα καλύψει και κάθε δική σας ανάγκη με τρόπο ένδοξο, σύμφωνα με το μέτρο του δικού του πλούτου μέσω του Ιησού Χριστού.

20Στον Θεό, λοιπόν, και Πατέρα μας ας αποδοθεί η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

21Δώστε τους χαιρετισμούς μου στον κάθε πιστό που ανήκει στον Ιησού Χριστό. Σας χαιρετούν οι αδελφοί που είναι μαζί μου.

22Σας χαιρετούν όλοι οι πιστοί, και ιδιαίτερα αυτοί που βρίσκονται στο παλάτι του Καίσαρα.

23H χάρη του Κυρίου Ιησού Χριστού ας είναι με όλους σας. Αμήν.

← Chapter 3 Jump to: