bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Persian
/
Persian Bible (FACB) 2005 - Persian Contemporary Bible
/
Amos 1
Amos 1
Persian Bible (FACB) 2005 - Persian Contemporary Bible
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 2 →
1
عاموس، چوپانی از اهالی تقوع بود. دو سال قبل از وقوع زلزله، در زمان عزيا، پادشاه يهودا و يربعام (پسر يهوآش) پادشاه اسرائيل، خداوند اين رؤيا را در باره آيندۀ اسرائيل به او نشان داد.
2
عاموس در بارۀ آنچه ديد و شنيد چنين میگويد: «خداوند از كوه صهيون در اورشليم، مانند شير غرش میكند و چراگاههای سبز و خرم كوه كرمل خشک میشوند و چوپانها ماتم میگيرند.»
3
خداوند میفرمايد: «اهالی دمشق بارها گناه كردهاند و من اين را فراموش نخواهم كرد و از سر تقصيرشان نخواهم گذشت، زيرا همانطور كه با ميلههای آهنی خرمن را میكوبند، آنها هم در جلعاد قوم مرا درهم كوبيدند.
4
پس من قصر حزائيل پادشاه را به آتش خواهم كشيد و قلعۀ مستحكم بنهدد را ويران خواهم كرد.
5
پشتبندهايی را كه دروازههای دمشق را میبندند خواهم شكست و مردمانش را تا دشت آون هلاک خواهم ساخت و پادشاه بيتعدن را نابود خواهم كرد. اهالی سوريه به شهر قير به اسارت خواهند رفت.»
6
خداوند میفرمايد: «مردم غزه بارها مرتكب گناه شدهاند و من اين را فراموش نخواهم كرد و از سر تقصيرشان نخواهم گذشت، زيرا آنها قوم مرا تبعيد نموده، ايشان را بعنوان برده در ادوم فروختند.
7
پس من حصارهای غزه را به آتش خواهم كشيد و تمام قلعههايش را ويران خواهم كرد.
8
اهالی اشدود را میكشم. شهر عقرون و پادشاه اشقلون را از بين میبرم. تمام فلسطينیهايی كه باقی ماندهاند هلاک خواهند شد.»
9
خداوند میفرمايد: «اهالی صور بارها گناه كردهاند و من اين را فراموش نخواهم كرد و از سر تقصيرشان نخواهم گذشت، زيرا پيمان برادری خود را با اسرائيل شكستند و به ايشان حمله كرده، آنها را به ادوم به اسارت بردند.
10
پس من حصارهای شهر صور را به آتش میكشم و تمام قلعهها و كاخهايش را میسوزانم.»
11
خداوند میفرمايد: «مردم ادوم بارها مرتكب گناه شدهاند و من اين را فراموش نخواهم كرد و از سر تقصيرشان نخواهم گذشت، چون آنها با بیرحمی تمام به جان برادران اسرائيلی خود افتادند و با خشم و غضب آنها را از دم شمشير گذراندند.
12
پس من هم شهر تيمان را به آتش خواهم كشيد و قلعههای بصره را خواهم سوزاند.»
13
خداوند میفرمايد: «اهالی عمون بارها مرتكب گناه شدهاند و من اين را فراموش نخواهم كرد و از سر تقصيرشان نخواهم گذشت، زيرا در جنگ جلعاد برای توسعۀ مرزهای خود دست به كشتار هولناكی زدند و با شمشير، شكم زنان حامله را پاره كردند.
14
«پس، من حصارهای شهر ربه را به آتش خواهم كشيد و قلعهها و كاخهايش را خواهم سوزاند. در آنجا غريو جنگ، همچون غرش طوفان بلند خواهد شد.
15
پادشاه و شاهزادگان عمون همه با هم به اسارت خواهند رفت.»
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 2 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9