Ecclesiastes 11

Persian Bible (FACB) 2005 - Persian Contemporary Bible

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1از مال خود با سخاوتمندی به ديگران ببخش، چون بخشش تو بدون عوض نمی‌ماند.

2مالی را كه می‌خواهی ببخشی به چندين نفر ببخش، زيرا نمی‌دانی چه پيش خواهد آمد.

3درخت از هر طرف كه سقوط كند در همان طرف نيز روی زمين خواهد افتاد. وقتی ابر از آب پر شود، بر زمين خواهد باريد.

4كشاورزی كه برای كار كردن منتظر هوای مساعد بماند، نه چيزی خواهد كاشت و نه چيزی درو خواهد كرد.

5همانطور كه نمی‌دانی باد چگونه می‌وزد و يا بدن كودک چگونه در رحم مادرش شكل می‌گيرد، همچنين نمی‌توانی كارهای خدا را كه خالق همه چيز است درک كنی.

6تو برو و در وقت و بی‌وقت بذر خود را بكار، چون نمی‌دانی كدام قسمت از بذرها ثمر خواهد داد؛ شايد هر چه كاشته‌ای ثمر بدهد.

7زندگی چقدر شيرين و دلپذير است!

8انسان تا می‌تواند بايد از سالهای عمرش لذت ببرد و نيز بداند كه سرانجام خواهد مرد و روزهای بسياری در تاريكی و بيهودگی به سر خواهد برد.

9ای جوان، روزهای جوانيت را با شادی بگذران و از آن لذت ببر و هر چه دلت می‌خواهد انجام بده، ولی به ياد داشته باش كه برای هر كاری كه انجام می‌دهی بايد به خدا جواب دهی.

10روزهای جوانی زود می‌گذرد، پس نگذار جوانيت با غم و سختی سپری شود.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →