Joel 2

Persian Bible (FACB) 2005 - Persian Contemporary Bible

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1شيپور خطر را در اورشليم به صدا درآوريد! بگذاريد صدای آن بر بالای كوه مقدس من شنيده شود! همه از ترس بلرزند، زيرا روز داوری خداوند نزديک می‌شود.

2آن روز، روز تاريكی و ظلمت، روز ابرهای سياه و تاريكی غليظ است. چه لشكر نيرومندی! كوهها را مثل سياهی شب می‌پوشاند! اين قوم چقدر نيرومندند! مثل آنها پيش از اين هرگز ديده نشده و پس از اين نيز ديده نخواهد شد!

3مانند آتش زمين را می‌خورند. زمين در برابر ايشان مانند باغ عدن است ولی وقتی آن را پشت سر می‌گذارند به بيابان سوخته تبديل می‌شود. هيچ چيز در برابر آنها سالم نمی‌ماند.

4آنها شبيه اسبهای تندرو هستند.

5تماشا كنيد چطور روی كوهها جست و خيز می‌كنند! به صدايی كه از خود در می‌آورند گوش فرا دهيد! صدای آنها همچون غرش عرابه‌ها، و صدای آتشی است كه مزرعه را می‌سوزاند و مانند قيل و قال سپاه بزرگی است كه به ميدان جنگ می‌رود!

6مردم با ديدن آنها به خود می‌لرزند و رنگ از رويشان می‌پرد.

7آنها همچون جنگاوران حمله می‌كنند، و مانند سربازان از حصارها بالا می‌روند. در صفوف منظم حركت می‌كنند

8و بدون اينكه مانعی برای يكديگر باشند مستقيم به جلو می‌روند. باهيچ سلاحی نمی‌توان مانع پيشروی آنها شد.

9به داخل شهر هجوم می‌برند، از ديوارها بالا می‌روند و مثل دزد از پنجره وارد خانه‌ها می‌شوند.

10زمين در برابر آنها به حركت می‌آيد و آسمان می‌لرزد. خورشيد و ماه، تيره و تار شده، ستارگان ناپديد می‌گردند.

11خداوند با صدای بلند آنها را رهبری می‌كند. اين سپاه بزرگ و نيرومند خداوند است كه فرمان او را بجا می‌آورد. روز داوری خداوند روزی وحشت‌آور و هولناک است. كيست كه بتواند آن را تحمل كند؟

12خداوند می‌فرمايد: «الان تا وقت باقی است با تمام دل خود، با روزه و گريه و ماتم بسوی من بازگشت كنيد.

13اگر واقعاً پشيمانيد، دلهايتان را چاک بزنيد نه لباس‌هايتان را.» بسوی خداوند، خدای خود بازگشت نماييد، زيرا او بخشنده و مهربان است. زود به خشم نمی‌آيد، رحمتش بسيار است و راضی به مجازات شما نمی‌باشد.

14كسی چه می‌داند، شايد او از خشم خود برگردد و آنقدر شما را بركت دهد كه باز غله و شراب كافی داشته باشيد و بتوانيد به خداوند هديه كنيد!

15در كوه صهيون شيپور را به صدا درآوريد! روزه را اعلام كنيد و همۀ قوم را در يكجا جمع كرده،

16آنها را تقديس كنيد. پيران و كودكان و شيرخوارگان را هم جمع كنيد. داماد را از خانه و عروس را از حجله‌اش فرا خوانيد.

17كاهنانی كه خدمتگزاران خداوند هستند در ميان قوم و قربانگاه ايستاده، گريه كنند و دعا نموده، بگويند: «ای خدای ما، از تقصيرات قوم خود بگذر و نگذار بت‌پرستان بر ايشان حكمرانی كنند، زيرا آنها از آن تو هستند. نگذار بت‌پرستان ايشان را مسخره كرده، بگويند: پس خدای شما كجاست؟»

18آنگاه خداوند بخاطر آبروی سرزمين خود به غيرت آمده، بر قوم خود ترحم خواهد نمود.

19خداوند خواهد گفت: «من برای شما غله و شراب و روغن می‌فرستم تا سير شويد. ديگر در بين بت‌پرستان مسخره نخواهيد شد.

20سربازان دشمن را كه از شمال بر شما هجوم آورده‌اند، از سرزمينتان بيرون می‌رانم و آنها را به نقاط دوردست می‌فرستم؛ ايشان را به سرزمينهای بی‌آب و علف باز می‌گردانم تا در آنجا بميرند. نصف آنها به دريای مرده و نصف ديگرشان به دريای مديترانه رانده خواهند شد. آنگاه بوی تعفن لاشۀ آنها بلند خواهد شد. من آنها را بسبب آنچه بر سر شما آورده‌اند نابود خواهم كرد.»

21ای مزرعه‌ها ترسان نباشيد، از اين به بعد شادی نموده، خوشحال باشيد، زيرا خداوند كارهای عجيبی برای شما كرده است.

22ای گله‌ها و رمه‌ها نترسيد، چون چراگاهها دوباره سبز می‌شوند. درختان باز ميوۀ خود را خواهند داد و انجير و انگور به فراوانی يافت خواهند شد.

23ای مردم اورشليم، شادی كنيد! در خداوند، خدای خود شادمان باشيد! زيرا بارانهايی كه او می‌فرستد، نشانه‌هايی از عدالت اوست. بار ديگر در پاييز بارانهای پاييزی و در بهار بارانهای بهاری خواهند باريد.

24خرمنگاهها دوباره پر از گندم شده، چرخشتها از روغن زيتون و شراب لبريز خواهند گرديد.

25خداوند می‌فرمايد: «تمام محصولی را كه سالهای قبل ملخها آن لشكر بزرگ و نابود كننده‌ای كه بر ضد شما فرستادم خوردند، به شما پس خواهم داد!

26بار ديگر غذای كافی خورده، سير خواهيد شد و مرا برای معجزاتی كه برای شما انجام داده‌ام ستايش خواهيد كرد و شما ای قوم من ديگر هرگز خوار نخواهيد شد.

27ای اسرائيل، شما خواهيد دانست كه من در ميان شما می‌باشم و تنها من خداوند، خدای شما هستم و ديگر هرگز خوار نخواهيد شد.

28«پس از آن، روح خود را بر همۀ مردم خواهم ريخت! پسران و دختران شما نبوت خواهند كرد. پيران شما خوابها و جوانان شما رؤياها خواهند ديد.

29در آن روزها من روح خود را بر غلامان و كنيزان شما نيز خواهم ريخت.

30«علامت‌های عجيب از خون، آتش و ستونهای دود، در آسمان و زمين ظاهر خواهم ساخت.

31پيش از فرا رسيدن روز بزرگ و هولناک خداوند، آفتاب تاريک و ماه مانند خون سرخ خواهد شد.

32اما هر كه نام خداوند را بخواند نجات خواهد يافت. همانطور كه خداوند وعده داده است، در اورشليم عده‌ای جان سالم بدر خواهند برد؛ زيرا خداوند عده‌ای را برگزيده است كه باقی بمانند.»

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

Recommended Reading

Commentary Joel Commentaries → Devotional Joel Devotional Guide → Get This Bible FACB Study Bible →