Ezekiel 32

Persian Bible (NMV) 2014 - New Millennium Version

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →

1در روز اوّلِ ماهِ دوازدهم از سال دوازدهم، کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:

2«ای پسر انسان، بر فرعون پادشاه مصر مرثیه‌ای بسرا و او را بگو: «تو خود را شیرِ ژیانِ قومها می‌پنداری، حال آنکه چون اژدها در دریایی. در نهرهای خود به جلو می‌جهی؛ به پاهایت آبها را به تلاطم درمی‌آوری، و نهرهای آنها را گل‌آلود می‌سازی.

3پس خداوندگارْ یهوه چنین می‌فرماید: به دست گروهی از اقوام بسیار، تور خود را بر تو خواهم افکند، و آنان تو را در دام من بر خواهند کشید.

4تو را بر زمین ترک خواهم کرد، و بر صحرا خواهم افکند؛ همۀ مرغان هوا را وا خواهم داشت تا بر تو مأوا گزینند، و همۀ وحوشِ زمین را از تو سیر خواهم کرد.

5گوشت تنت را بر کوهها خواهم نهاد، و وادیها را از لاشه‌ات پر خواهم ساخت.

6از جریان خون تو، زمین را تا به کوهساران مرطوب خواهم کرد، و درّه‌ها از تو پر خواهد شد.

7و چون تو را معدوم سازم، آسمانها را خواهم پوشانید، و ستارگانشان را تاریک خواهم ساخت؛ خورشید را به ابری خواهم پوشانید، و ماه دیگر نور خود را نخواهد داد.

8همۀ نورافشانهایِ درخشانِ آسمان را بر فراز تو تاریک خواهم کرد، و تاریکی بر زمینت خواهم آورد، این است فرمودۀ خداوندگارْ یهوه.

9«و چون در میان ممالکی که نمی‌شناسی هلاکت تو را به انجام رسانم، دلهای مردمانِ بسیار را مضطرب خواهم ساخت.

10تو را مایۀ بُهت و حیرت قومهای بسیار خواهم گردانید، و چون شمشیرِ خود را پیش روی ایشان به اهتزاز درآورم، موی تن پادشاهانشان از ترس راست خواهد شد. و در روز سقوطِ تو، هر یک از آنان، از ترسِ جانْ هر لحظه به خود خواهند لرزید.

11«زیرا خداوندگارْ یهوه چنین می‌فرماید: شمشیر پادشاه بابِل بر تو فرود خواهد آمد،

12و به شمشیر جنگاورانی که از ستم‌کیش‌ترینِ اقوامند، خلقِ بی‌شمارِ تو را از پا در خواهم آورد. آنان غرور مصر را نابود خواهند کرد، و خلقِ بسیارش جملگی هلاک خواهند شد.

13و من احشام او را به تمامی، بر کنارۀ آبهای بسیار تلف خواهم کرد؛ و دیگر نه پای انسان آنها را به تلاطم در خواهد آورد، نه سُمهای حیوانات.

14آنگاه آبهای ایشان را آرام خواهم گردانید، و نهرهای ایشان را همچون روغنْ روان خواهم ساخت، این است فرمودۀ خداوندگارْ یهوه.

15«چون سرزمین مصر را مخروبه سازم، و زمین از هرآنچه در آن است خالی شود، و همۀ ساکنان آن را بزنم، آنگاه خواهند دانست که من یهوه هستم!

16خداوندگارْ یهوه می‌فرماید: این است مرثیه‌ای که برای او خواهند خواند؛ دختران قومها آن را بر مصر و بر خلق بی‌شمارش خواهند خواند.»

17در سال دوازدهم، در روز پانزدهمِ ماه نخست، کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:

18«ای پسر انسان، بر خلق بی‌شمار مصر شیون کن و آنان، یعنی او و دختران ملل عظیم را، به نزد آنان که به گودال فرو می‌روند به اَسفَلهای زمین فرود آر. او را بگو:

19”آیا تو از دیگران زیباتری؟ فرود شو و با ختنه‌ناشدگان بیآرام!“

20آنان در میان کشتگانِ شمشیر خواهند افتاد. مصر به شمشیر سپرده شده است؛ او را با تمامی خلق بی‌شمارش بر زمین بِکِشید.

21نیرومندانِ جنگاوران از میان هاویه دربارۀ او و یاری‌دهندگانش خواهند گفت: ”این ختنه‌ناشدگان که به شمشیر کشته شده‌اند، بدین‌جا فرود آمده و خفته‌اند!“

22«آشور آنجاست، با تمامی جماعتش؛ قبرهای ایشان گرداگرد اوست، و همگی ایشان کشته شده و به شمشیر از پا درآمده‌اند.

23قبرهایشان در کَرانهای گودال قرار داده شده است. جماعت او گرداگرد قبر اویند؛ جملۀ ایشان که در زمینِ زندگان دِهشَت می‌آفریدند، کشته شده و به شمشیر از پا درآمده‌اند.

24«عیلام آنجاست و تمامی خلق بی‌شمارش گرداگرد قبر اویند؛ همگی به شمشیر افتاده و کشته شده‌اند، همانان که ختنه‌ناشده به اَسفَلهای زمین فرود شدند، آنان که بر زمینِ زندگان دِهشَت می‌آفریدند. پس با آنان که به گودال فرو می‌روند، متحمل خجالت خویش می‌گردند.

25بستری در میان کشتگان برای او و تمامی خلق بی‌شمارش گسترده شده است. قبرهای ایشان گرداگرد آن است، و همگی ختنه‌ناشده و کشتگانِ به شمشیرند. زیرا که دِهشَت خود را بر زمینِ زندگان گسترده بودند. پس با آنان که به گودال فرو می‌روند، متحمل خجالت خویش می‌گردند و در میان کشتگان جای گرفته‌اند.

26«ماشِک و توبال آنجایند، و تمامی خلق بی‌شمارشان. قبرهایشان گرداگرد آنهاست، و همگی ختنه‌ناشده و کشتگانِ شمشیرند. زیرا که دِهشَت خود را بر زمین زندگان گسترده بودند.

27ایشان با جنگاوران نخواهند خفت، با آنانی از ختنه‌ناشدگان که از پا درآمدند و با سِلاحهای جنگی خود به هاویه فرو رفتند و شمشیرشان زیر سرشان نهاده شد، بلکه تقصیراتشان بر استخوانهایشان خواهد بود، زیرا که این جنگاوران بر زمینِ زندگان دِهشَت آفریدند.

28و اما تو در میان ختنه‌ناشدگان شکسته خواهی شد، و با آنان که به شمشیر کشته شدند، خواهی خفت.

29«اَدوم و پادشاهان و حاکمانش نیز آنجایند، آنان که با همۀ عظمتشان با کشتگانِ به شمشیر قرار داده شدند. آنان با ختنه‌ناشدگان و آنان که به گودال فرو می‌روند، می‌خوابند.

30«تمامی حاکمان شمال و جملۀ صیدونیان نیز آنجایند، هم آنان که خجل از تمامی دِهشَتی که به واسطۀ عظمت خویش آفریدند، با کشتگان فرو رفتند؛ آنان ختنه‌ناشده با کشتگانِ به شمشیر می‌خوابند و خجالت خویش را با آنان که به گودال فرو رفتند، متحمل می‌شوند.

31«خداوندگارْ یهوه می‌گوید که فرعون با دیدن آنان از بابت تمامیِ خلقِ بی‌شمارش که به شمشیر کشته شدند تسلی خواهد یافت، یعنی از بابت خود و تمامی لشکریانش.

32زیرا خداوندگارْ یهوه می‌فرماید که هرچند من او را برگماشتم تا بر زمینِ زندگان دِهشَت بیافریند، با وجود این، فرعون و تمامیِ خلقِ بی‌شمارش با کشتگانِ به شمشیر، در میان ختنه‌ناشدگان خواهند خوابید.»

← Chapter 31 Jump to: Chapter 33 →