2 Timothy 4

Irish 1951 (Tiomna Nua 1951 (de Siúnta))

← Chapter 3 Jump to:

1Cuirim d’athchuinghe ort i bhfiadhnaise Dé agus i bhfiadhnaise Íosa Críost, bhéarfas breith ar bheodhaibh agus ar mharbhaibh, agus i n‐ainm a thaisbeánta agus a ríoghachta;

2déan an briathar do chraobh‐scaoileadh; bí go díoghrasach i dtráth agus i n‐ántráth; bí ag spreagadh, ag smachtadh, ag gríosadh le gach ceannsacht agus le gach teagasc;

3Óir tiocfaidh an t‐am nach seasfaidh siad deagh‐theagasc; acht le tocas ’n‐a gcluasaibh, cruinneochaidh siad chuca féin lucht teagaisc do réir a n‐ainmhianta féin:

4agus tionn‐tóchaidh siad a gcluasa ó’n gcreideamh, agus casfaidh siad chum fabhal.

5Acht bí‐se staidéartha san uile nidh, fulaing cruadhtan, déan gnó an tsoiscéalaidhe, cóimhlíon dualgas do mhiniostrálachta.

6Óir atáim‐se anois féin dom’ dhoirteadh amach mar íodhbairt, agus is gearr uaim uair m’imtheachta.

7Do throideas an cómhrac maith, do shroicheas ceann cúrsa, do choimheádas an creideamh;

8ó’n am so amach is í coróin na fíréantachta atá i ndán dom, coróin bhéarfas an Tighearna, breitheamh fíréan, dom san ló úd, agus ní damh‐sa amháin, acht do na daoinibh go léir gur geal leo a theacht.

9Déan do dhícheall chum teacht chugam go luath:

10óir do thréig Démas mé tré ghrádh do’n tsaoghal láithreach so, agus atá sé imthighthe go Tesaloníca; atá Crescens imthighthe go Galátia, agus Títus go Dalmátia.

11Ní fhuil im’ fhochair acht Lúcás amháin. Beir leat Marcus, agus tabhair i n‐éinfheacht leat é: óir atá sé tairbheach dom le h‐aghaidh mo mhiniostrálachta.

12Acht atá Tichicus curtha go hEiféis agam.

13Nuair thiocfas tú, beir leat an clóca d’fhágas ag Carpus i dTróas, agus na leabhair, na meamraim go mór‐mhór.

14Do rinne Alecsander, saor umha, dochar mór dom: cúiteochaidh Dia leis do réir a ndearna sé:

15bí ar t’aire ’n‐a thaobh‐sa: óir do chuir sé go mór i n‐aghaidh ár mbriathra.

16Ag pléidhe mo chúise dhom de’n chéad uair níor chuidigh aoinneach liom, acht do thréigeadar uile mé: nár agarthar ortha é.

17Acht do sheas an Tighearna lem’ ais, agus thug sé neart dom, chum go bhfógróchaidhe an teachtaireacht go h‐iomlán tríom‐sa, agus go gcluinfeadh na Cineadhacha go léir í: agus do saoradh mé ó bhéal an leomhain.

18Saorfaidh an Tighearna ó gach droch‐obair mé, agus béarfaidh sé slán mé chum a ríoghachta neamhdha: dó‐san go raibh an ghlóir go saoghal na saoghal! Amen.

19Beannuigh do Phriscus agus d’Acuila, agus do líon tighe Onésiforuis.

20D’fhan Erastus i gCoirinnt acht d’fhágas Trofimus i Mílétus, agus é tinn.

21Déan do dhícheall chum teacht chugam roimh an ngeimhreadh. Beannuigheann Eúbulus, agus Púdens, agus Línus, agus Claudia, agus na bráithre go léir duit.

22Go raibh an Tighearna led’ spiorad. Grása go raibh libh.

← Chapter 3 Jump to: