3 John 1

Irish 1951 (Tiomna Nua 1951 (de Siúnta))

Jump to:

1An seanóir chum Gáius ionmhain, d’á bhfuil grádh agam san bhfírinne.

2A chara ionmhain, is é mo ghuidhe go n‐éirighidh leat ar gach slighe agus go raibh deagh‐shláinte agat, do réir na sláinte atá ag t’anam.

3Is mór an gáirdeachas do bhí orm nuair tháinig na bráithre chugam ag tabhairt fiadhnaise leo ar an bhfírinne atá ionnat, cionnas táir ag siubhal san bhfírinne.

4Ní mó an gáirdeachas bhíos orm ’ná a chlos go bhfuil mo chlánn ag siubhal san bhfírinne.

5A chara ionmhain, is creideamhnach an méid atá d’á dhéanamh agat ar son na mbráthar agus ar son na ndeoraidhe, leis.

6Thugadar‐san fiadhnaise ar do ghrádh i láthair na h‐eaglaise; agus ba mhaith a mhaise dhuit congnamh do thabhairt dóibh ar a n‐aistear ar shlighe dob’ fhiú Dia é;

7óir is ar son an Ainme d’imthigheadar gan éinnidh do ghlacadh ó na Cineadhachaibh.

8Uime sin ba cheart fáilte do chur roimh a leithéidibh, chum go mbéimís ’n‐ár gcómh‐oibrightheoiribh leis an bhfírinne.

9Do scríobhas chum na h‐eaglaise, acht Díotrefés, gur mian leis bheith ar tosach ’n‐a measc, ní ghlacann sé linn.

10D’á bhrigh sin, má thagaim, cuirfead i gcuimhin dó na gníomhartha atá d’á ndéanamh aige, ag labhairt ’n‐bhur n‐aghaidh as cainnt mhailísigh: agus ní n‐é amháin sin é, acht ní ghlacann sé féin na bráithre chuige, agus cuireann sé cosc leo‐san gur mian leo a dhéanamh, agus caitheann sé as an eaglais amach iad.

11A chara ionmhain, ná déan aithris ar an olc, acht ar an mhaith. An té chleachtas an mhaith, is ó Dhia atá sé: an té chleachtas an t‐olc, ní fhaca sé Dia.

12Atá deagh‐theist ag cách agus ag an bhfírinne féin ar Dhémetrius; agus do‐bheirimíd féin fiadhnaise, leis; agus atá a fhios agat gur fíor í ár bhfiadhnaise.

13Is mór a lán do bhí agam le scríobhadh chugat, acht níorbh áil liom é do scríobhadh chugat le dubhach agus le peann:

14acht atá súil agam go bhfeicfead gan mhoill thú, agus labharfaimíd béal le béal le chéile. Go raibh síothcháin leat. Beannuigheann na cáirde dhuit. Beannuigh do na cáirdibh as a n‐ainmneachaibh.

Jump to: