2 Peter 3

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 2 Jump to:

1Seall, a mhuinntir mo mhor ghaoil, si so an ath litir a tha mi sgriobhadh gu ʼr n-ionnsuidh, unnta le cheile tha mi, mar gum bʼ eadh le comhairle, a beothachadh suas ur n-inntinnean treibhdhireach:

2Gus sibh a bhith cuimhneachail air na facail sin, a dhʼ innis mi dhuibh roimh bho na faidhean naomh, ʼs air ur n-ostail, ʼs air faintean an Tighearna ʼs an t-Slanair:

3A tuigsinn so an toiseach gun tig anns na lài deirionnach sgeigearan meallta, a g-imeachd a reir an ana-miannan fhein,

4A g-radh: Càite a bheil a ghealltanas, no a thighinn? oir bho ʼn àm a chaidil na h-aithrichean, tha h-uile ni a leantuinn air an aon sheol bho thoiseach a chruthachaidh.

5Oir tha iad aineolach air so gan deoin, gun robh na flathais air thoiseach, ʼs an talamh as an uisge, us tromh uisge a buanachadh as leth facal Dhe:

6Leis an deachaidh as do ʼn t-saoghal, a bha ann san uair sin, leis an tuil a thighinn thairis air.

7Ach tha na neamhan a tha nis ann, ʼs an talamh, air an tasgadh suas leis an fhacal chiadna, air an gleidheadh gu teine mu choinneamh latha bhreitheanais us sgrios dhaoine mi-dhiadhaidh.

8Ach na biodh an t-aon ni so an cleith oirbh, a chuideachda mo rùin, gur ionann aon latha aig an Tighearna agus mile bliadhna, ʼs gur ionann mile bliadhna agus aon latha.

9Cha n-eil an Tighearna a cur dàil ʼna ghealladh, mar a tha cuid an dùil, ach tha e cur suas gu faighidneach ribh, gun toil aige neach air bith a bhith caillte, ach gun tilleadh a h-uile h-aon gu aithreachas.

10Ach thig latha an Tighearna mar mheirleach: air an teid na neamhan seachad le dian neart, agus leaghaidh na dùilean le teas, us loisgear an talamh ʼs na h-oibrichean a thʼ ann.

11Leis gum beil na nichean so uile ma ta ri ʼn leaghadh air falbh, ciod an seorsa sluaigh bu chòir dhuibhse a bhith, ann an caithe-beatha naomh ʼs ann an diadhachd,

12A coimhead air son, ʼsa greasad an coinneamh tighinn latha an Tighearna, leis an teid na neamhan ʼnan teine a leaghadh air falbh, agus leis an caith na dùilean as le aintheas teine?

13Ach tha sinn a coimhead air son neamhan ùra, ʼs air son talmhuinn ùir a reir a ghealltanais-san, anns a bheil ceartas a tuineachadh.

14Uime sin, a chuideachda mo mhor ghraidh, aig a bheil dùil ris na nichean so, bithibh a stri gum faighear sibh gun truailleadh, ʼs gun smal dhasan ann an sìth.

15Agus measaibh ʼna shabhaladh fad-fhulangas ar Slanair: mar a sgriobh ar brathair ro ghradhach, Pol fhein, gu ʼr n-ionnsuidh a reir a ghliocais a thugadh dha,

16Mar a chithear ʼna litrichean uile, ʼs e labhairt unnta air na nichean so, anns a bheil cuid de nichean duilich ri ʼn tuigsinn, a tha daoine neo-fhaghluimte us neo-steidheil a fiaradh, mar na sgriobtuirean eile, gus an leir-sgrios fhein.

17Sibhse ma ta, a bhraithre, aig a bheil fios orra so roimh laimh, thugaibh an aire nach tuit sibh bho ʼr steidhealachd, le sibh a bhith air ur tarruinn as an rathad le iomrall dhaoine neo-ghlic.

18Ach fàsaibh ann an grasan, ʼs ann an eolas ar Tighearna agus ar Slanair Iosa Criosta. Dhasan gun robh gloir a nis ʼs gu latha na siorruchd. Amen.

← Chapter 2 Jump to: