Job 33

Gujarati 2016 BSI (GUCL) (પવિત્ર બાઇબલ C.L.)

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1“યોબ, હવે મારું નિવેદન સાંભળ, અને મારા બધા જ શબ્દો ધ્યાનમાં લે.

2જુઓ, હું મારું મુખ ઉઘાડું છું, અને મારી જીભ મારા મુખમાં બોલવા ઊપડી છે!

3મારા શબ્દો મારા મનની નિખાલસતા પ્રગટ કરશે, અને મારા હોઠો સચ્ચાઈથી જ્ઞાન પ્રગટ કરશે.

4ઈશ્વરના આત્માએ મને સર્જ્યો છે, અને સર્વસમર્થના શ્વાસે મને જીવન બક્ષ્યું છે.

5જો તારાથી બની શકે તો મને પ્રત્યુત્તર આપ; તૈયાર થા; તારી દલીલો ક્રમશ: રજૂ કર.

6ઈશ્વરની દષ્ટિમાં તું અને હું સમાન છીએ; હું પણ માટીમાંથી જ ઘડાયો છું!

7સાચે જ, મારો ડર રાખવાની કંઈ જરૂર નથી; હું તારા પર ભારે દબાણ કરવાનો નથી.

8તારી વાત મેં બરાબર સાંભળી છે; તારા શબ્દો મેં અક્ષરસ: સાંભળ્યા છે.

9તું કહે છે, ‘હું વિશુદ્ધ અને પાપરહિત છું; હું નિર્દોષ છું અને મારામાં કોઈ અપરાધ નથી.

10છતાં ઈશ્વર મારી વિરુદ્ધ બહાનું શોધે છે અને મને તેમનો શત્રુ ગણે છે.

11તે મારા પગને બેડીથી બાંધે છે, અને મારાં પગલાંની તપાસ રાખે છે.’

12યોબ, મને કહેવા દે કે તારી વાત વાજબી નથી; ઈશ્વર માનવ કરતાં મહાન છે.

13ઈશ્વર તારા એકેએક પ્રશ્ર્નનો ઉત્તર આપતા નથી, એવું કહીને તું શા માટે તેમની સાથે વિવાદ કરે છે?

14કારણ, ઈશ્વર એક યા બીજી રીતે પ્રત્યુત્તર તો આપે છે, પરંતુ માણસો તે ગણકારતા નથી.

15મનુષ્યો ઊંઘમાં ઘેરાયા હોય, અને પથારી પર ઘસઘસાટ ઊંઘતા હોય ત્યારે ઈશ્વર સ્વપ્ન કે સંદર્શન દ્વારા વાત કરે છે;

16ત્યારે તે માણસના કાન ઉઘાડે છે, અને તેમને ચેતવણી દ્વારા ઘાક બેસાડે છે;

17જેથી ઈશ્વર માણસને ભૂંડાઈથી દૂર રાખે અને તેને અહંકાર કરતાં અટકાવે.

18જેથી તે તેનો આત્મા અધોલોકથી બચાવે, અને તેના જીવને તલવારના સંહારથી ઉગારે.

19વળી, ઈશ્વર આ રીતે ચેતવે છે: તે માણસને માંદગીના બિછાને પટકે છે; તેનાં હાડકાંમાં સતત કળતર થાય છે;

20તેને ખોરાક પ્રત્યે અરુચિ પેદા થાય છે, અને સ્વાદિષ્ટ વાનગી માટે પણ તેને નફરત થાય છે.

21તેના શરીર પરનું માંસ ગળી જાય છે અને દેખાતું જ નથી અને અગાઉ નહિ દેખાતાં હાડકાં ઊપસી આવે છે.

22તેનો પ્રાણ અધોલોકને આરે અને તેનું જીવન મૃત્યુલોકના વહેળા પાસે પહોંચી જાય છે.

23પરંતુ જો ઈશ્વરના હજારો દૂતોમાંથી એક દૂત તેના મયસ્થ તરીકે એની વહારે આવે અને માણસને માટે યથાયોગ્ય શું છે તે તેને સમજાવે,

24વળી, એ મયસ્થ દૂત તેના પર દયા દાખવે અને કહે, ‘એનું મુક્તિમૂલ્ય મને મળ્યું છે, માટે તેને વિનાશમાં જતો બચાવો,’

25તો તેનું શરીર પુન: પુષ્ટ બનીને તાજગી પ્રાપ્ત કરશે, અને યુવાનીનો જુસ્સો પાછો આવશે.

26પછી માણસ ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરે એટલે તે તેને સ્વીકારશે, માણસ ઈશ્વરની સંમુખ હર્ષોલ્લાસ કરશે, અને લોકો સમક્ષ પોતાના ઉદ્ધારની જાહેરાત કરશે.

27તે લોકો સમક્ષ ગાતાં ગાતાં કહેશે, ‘મેં પાપ કર્યું હતું અને હું આડે માર્ગે ગયો હતો, છતાં ઈશ્વરે મને એની સજા કરી નહિ;

28તેમણે મારા જીવને મોતમાંથી ઉગાર્યો, અને મારું જીવન અજવાળ્યું છે.’

29આ બધું ઈશ્વર જ કરે છે; તે બે વાર, ત્રણ વાર, વારંવાર ચેતવણી આપે છે.

30જેથી તે માણસના જીવને મોતથી ઉગારે, અને તેના જીવનને પ્રકાશમય બનાવે.

31યોબ, મારી વાત સાંભળ, લક્ષ આપ; ચૂપ રહે અને મને બોલવા દે.

32છતાં તારે કંઈ કહેવાનું હોય તો કહે, બોલ, હું તને સાચો ઠરાવવા માગું છું.

33નહિ તો, ધ્યનથી મારી વાત સાંભળ, ચૂપ રહે, અને હું તને જ્ઞાન શીખવીશ.”

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →