Ruth 3

Gujarati 2016 BSI (GUCL) (પવિત્ર બાઇબલ C.L.)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1એક દિવસે નાઓમીએ રૂથને કહ્યું, “મારી દીકરી, તારું ઘર બંધાય અને તારું ભલું થાય તે માટે હું તારે સારુ એક પતિ શોધી કાઢું એ ઇચ્છવાજોગ છે.

2જેના મજૂરોની સાથે તું કામ કરતી હતી તે બોઆઝ આપણો નિકટનો સગો છે. જો, આજે રાત્રે તે જવ ઉપણી રહ્યો છે.

3માટે નાહીધોઈને તથા અત્તર લગાવીને તેમ જ સારામાં સારાં વસ્ત્ર પહેરીને તું અનાજના ખળાએ જા. પરંતુ તે ખાઈપી રહે ત્યાં સુધી તેને તારી ખબર પડવા દઈશ નહિ.

4તે સૂવા જાય ત્યારે તેની સૂવાની જગ્યા જોઈ લેજે. તે પછી તેના પગે ઓઢેલું ખસેડીને ત્યાં સૂઈ જજે. પછી તારે શું કરવું એ તને તે કહેશે.”

5રૂથે જવાબ આપ્યો, “તમારા કહ્યા પ્રમાણે હું બધું કરીશ.”

6એ રીતે રૂથ અનાજના ખળાએ ગઈ અને તેની સાસુની સૂચના પ્રમાણે સઘળું કર્યું.

7બોઆઝ ખાઈપી રહ્યો અને તે ખુશમિજાજમાં હતો. પછી તે જવના ઢગલા પાસે જઈ ઊંઘી ગયો. રૂથ ધીરેથી ગઈ અને બોઆઝના પગે ઓઢેલું ખસેડીને ત્યાં સૂઈ ગઈ.

8આશરે મધરાતે બોઆઝ અચાનક જાગી ગયો અને પાસું ફેરવીને જોયું તો પોતાના પગ પાસે એક સ્ત્રી સૂતી હતી.

9તેણે પૂછયું, “તું કોણ છે?” રૂથે જવાબ આપ્યો, “એ તો હું તમારી દાસી રૂથ છું. તમે મારા નિકટના સગા છો, અને અમારી સંભાળ લેવાની જવાબદારી તમારી છે. માટે તમારું વસ્ત્ર મને ઓઢાડો, મારો સ્વીકાર કરો અને મને આશ્રય આપો.”

10બોઆઝે કહ્યું, “રૂથ, પ્રભુ તને આશિષ આપો! તેં તારી સાસુ માટે અગાઉ જે ભલાઈ દર્શાવી એના કરતાં અત્યારે તું જે રીતે વર્તી રહી છે તેમાં તેં કુટુંબ પ્રત્યે વિશેષ નિષ્ઠા દાખવી છે. કારણ, તું કોઈ ગરીબ કે ધનવાન જુવાન પાસે પહોંચી ગઈ નથી.

11તો હવે ચિંતા કરીશ નહિ. તું કહે છે તે પ્રમાણે હું કરીશ. ગામના બધા લોકો જાણે છે કે તું ચારિયવાન સ્ત્રી છે.

12અલબત્ત, હું તમારો નિકટનો સગો છું અને તમારા માટે જવાબદાર છું; પણ એક બીજો માણસ મારા કરતાંય વિશેષ નિકટનો સગો છે.

13તેથી બાકીની રાત અહીં જ સૂઈ રહે. પેલો માણસ તમારી જવાબદારી લેશે કે નહિ તે અમે સવારે શોધી કાઢીશું. તે જવાબદારી લે તો ઠીક, અને ન લે તો જીવતા પ્રભુના સમ ખાઉં છું કે હું તે જવાબદારી અદા કરીશ. જા, હવે સૂઈ જા.”

14એમ રૂથ તેના પગ આગળ સૂઈ રહી, પરંતુ અજવાળું થતાં પહેલાં તે ઊઠી ગઈ. કારણ કે બોઆઝે તેને કહ્યું હતું કે તે ત્યાં ગઈ છે એની કોઈને ખબર પડવી જોઈએ નહિ.

15પછી બોઆઝે તેને કહ્યું, “તારું ઓઢણું લાવી અહીં પાથર.” એટલે રૂથે એમ કર્યું. બોઆઝે વીસેક કિલો જવ તેમાં નાખ્યા અને તેને ખભે ચઢાવ્યા. પછી રૂથ પાછી ગામમાં ગઈ.

16તે ઘેર જઈ તેની સાસુને મળી એટલે તેણે તેને પૂછયું, “શું થયું, દીકરી?” ત્યારે બોઆઝે રૂથ માટે જે જે કર્યું હતું તે બધું તેણે કહી સંભળાવ્યું. તે બોલી,

17“તેમણે જ મને આ વીસેક કિલો જવ આપ્યા છે, કેમ કે તેમણે કહ્યું કે મારે તમારી પાસે ખાલી હાથે પાછા ફરવું નહિ.”

18નાઓમીએ તેને કહ્યું, “હવે આનું કેવું પરિણામ આવે છે તેની જાણ થતાં સુધી ધીરજ રાખ. કારણ, આ વાતનો નિવેડો લાવ્યા વગર બોઆઝ જંપીને બેસવાનો નથી.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →