bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Hindi
/
Hindi Fiji (Nawa Haup)
/
1 Corinthians 15
1 Corinthians 15
Hindi Fiji (Nawa Haup)
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 16 →
1
Dosto, ham mañgta hei ki tum u sandes yaad karo, jon ham parchaar kara raha aur tum uske biswaas aur bharosa kara raha.
2
Tum i sandes se bach jaayga, agar tum ispe dil lagaay ke chalega. Lekin agar nai, to tumhaar biswaas bekaar hei.
3
Ham tumme sab se khaas sandes wahi rakam bataaya jeise hamme bataawa gais raha. U i rakam hei, Yeeshu hamaar paap ke khaatir maris, jeise Baaibal hamme bataay hei.
4
Uske gaaṛa gais raha, aur tisra din jinda hoy gais, jeise Baaibal bole hei.
5
Yeeshu Peeṭa ke aage aais, aur fir baaki baarah chela ke aage.
6
Iske baad, u paañch sao aur baaki log ke aage aais. Usman se kaafi log abhi jinda hei, lekin usman se kuchh mar gain hei.
7
U Jeims ke aage bhi aais, aur tab baaki chela log ke aage.
8
Aakhri meñ, u hamaar aage aais, jab ki ham eisan hei jon ki roñg ṭaaim meñ peida bhaya hei.
9
Ham aur chela log meñ se koi khaas nai hei. Hiañ tak ki ham Parmeshwar ke chech meñ bahut gaṛbaṛ kara raha, aur ham to chela bhi bolaay laaik nai hei.
10
Lekin Parmeshwar bahut dayaalu raha! U hamme wahi banaais jon ham aaj hei, aur uske sundar daya khali nai gais. Ham aur sab chela log se jaada kaam kara raha, isman bhi Parmeshwar ke daya kaam karat raha, hamaar nai.
11
I bhi nai ki ham log parchaar kari ya ulog. Fir bhi tum sab sandes pe biswaas kara.
12
Agar ham parchaar kari ki Krisṭ mara meñ se jinda bhais hei, tab tum meñ se keise kuchh bole sake hei ki koi mara fir se jinda nai hoi?
13
Agar ulog jinda nai hoi, tab Krisṭ bhi jinda nai bhais raha.
14
Aur agar Krisṭ jinda nai bhais, to hamaar sandes aur tumhaar biswaas koi maane nai rakkhe hei.
15
Agar mara jinda hoy hei, tab ham Parmeshwar ke baare meñ i bataay ke jhuuṭ bola ki Krisṭ jinda hoy gais jab ki eise nai bhais raha.
16
Yahi khaatir agar mara log jinda nai hoi, to Krisṭ bhi nai jinda bhais raha.
17
Agar Krisṭ jinda nai bhais raha, tab tumhaar biswaas bekaar hei, tum abhi bhi paap meñ rahta hei.
18
Aur ulog jon aapan puura biswaas usman rakh ke mar gain hei, ulog to naas hoy gain hei.
19
Agar hamaar Maseeh pe bharosa khali yahi jeewan meñ achchha hei, to hamaar haalat aur sab log se bhi kharaab hei.
20
Lekin Maseeh jee uṭhis! Aur u dekhi ki baaki sab bhi jinda hoy jaai.
21
Ṭheek wahi rakam jeise Eiḍam ke kaaran ham sab marega, Maseeh ke kaaran ham sab jinda hoyga.
22
Eiḍam ham sab ke maut laais raha, aur Maseeh ham sab ke jeewan laai.
23
Lekin ham sab ke aapan paari ke waiṭ kare ke hei. Krisṭ sab se pahila raha jon ke jinda kara gais, aur uske log tab jinda nai hoi, jab u fir se lauṭ ke aai.
24
Tab jab Krisṭ sab sakti aur taagat ke miṭaay dei, tab ant hoi, aur tab u Parmeshwar Pita ke raaj de dei.
25
Krisṭ tab tak raaj kari jab tak u dusman ke aapan nichche nai kar lei,
26
aur aakhri dusman jon ke u naas kari u maut rahi.
27
Jab Baaibal bole hei ki u aapan nichche sab kuchh kar lei, usman Parmeshwar nai rahe hei. U to Parmeshwar hee raha jon Krisṭ ke nichche sab kuchh rakkhis raha.
28
Aur sab kuchh Parmeshwar ke laṛka ke nichche hei, aur u apne aap ke Parmeshwar ke nichche rakkhi, jon fir sab kuchh laṛka ke nichche kar dei. Parmeshwar sab ke khaatir sab kuchh rahi.
29
Agar mara log fir se jinda nai kara jaai, tab ulog kaa kari jon ke waaste ulog baptisma le hei? Kaahe ke ulog mara log ke waaste beptaaiz kara jaay hei?
30
Aur kaahe ke ham log aapan jindagi ke khatra meñ chhoṛta hei
31
aur har roj maut ke saamna karta hei? Hamaar u ghamanḍ jon Prabhu Yeeshu meñ tumhaar khaatir hei, wahi i sab baat karaay hei.
32
Hamme kaa mila jab ham Efisus meñ jañgli jaanwar se laṛa? Agar mara fir se jinda nai hota, to bola jaay hei, “Aao, khaao aur pio. Bihaan ham log ke mare ke hei.”
33
Apne aap ke dhoka nai deo. Kharaab dost tumme naas kar dei.
34
Husiaar bano aur paap nai karo. Tumme saram lage ke chaahi kaahe ke kuchh log abhi bhi Parmeshwar ke baare meñ nai jaane hei.
35
Tum meñ se kuchh log puuchhin raha, “Mara log keise jinda hoi? Ulog ke deñhi keisan rahi?”
36
Muurakh nai bano. Ek bia ke jameen meñ se jame se pahile mare ke hei.
37
Geñhu ke bia aur dusra bia jon tum bota hei, sab dekhe meñ dusra rakam rahe hei, aur jab jame hei tab dusra rakam hoy jaay hei.
38
I sab i khaatir hoy hei ki Parmeshwar jon rakam maañge hei wahi rakam ke deñhi de hei.
39
Manush, jaanwar, pakchhi, aur machhri sab ke aapan aapan deñhi rahe hei, ek dusra ke rakam nai.
40
Swarag meñ sab kuchh ke deñhi rahe hei, aur dharti pe bhi. Lekin sab koi ek dusra ke rakam nai hei. Sab aapan aapan rakam rahe hei.
41
Suuraj, chaañd ke rakam nai hei, chaañd, taara ke rakam nai hei, aur ek ek taara dusra dusra rakam rahe hei.
42
Yahi rakam rahi jab hamaar deñhi ke fir se jinda kara jaai. Abhi ke deñhi to mar jaai, lekin jon deñhi fir se jinda kara jaai, u hardam rahi.
43
I sab badsuurat aur kamjor deñhi, sundar aur taagatwaala hoy jaai.
44
Aur jeise ki hamaar shaareerik deñhi hei, weise aatmik deñhi bhi hei. Aur hamaar fisikal deñhi, aatmik deñhi meñ badal jaai.
45
Eiḍam, sab se pahila admi raha, aur Baaibal bataay hei ki u ek jinda manush raha. Lekin Yeeshu, jiske saait aakhri Eiḍam bhi bola jaay hei, u to jeewan de waala Aatma hei.
46
Ham dekhe sakta hei ki jiske aatmik deñhi rahe hei, u pahile nai aay hei. U uske baad meñ aay hei, jiske fisikal deñhi rahe hei.
47
Sab se pahila manush maṭṭi ke dhuul se banaawa gais raha, lekin dusra admi swarag se aais raha.
48
Dharti pe sab ke deñhi u rakam hei jon maṭṭi ke dhuul se banaawa gais raha. Aur swarag meñ sab ke deñhi u rakam hei jon swarag se aais raha.
49
Wahi rakam jeise ham u rakam hei jon dharti ke dhuul se banaawa gais raha, aur fir u rakam hoyga jon swarag se aais raha.
50
Dosto, ham mañgta hei ki tum sab jaano ki hamaar i khuun aur maas ke deñhi saṛ jaai. Iske matlab hei ki ulog swarag ke raaj jon hardam rahi usman bhaagidaar nai hoy saki.
51
Ham tumme ek baat samjhaayga. Ham log meñ se sab koi nai mari, lekin ham badal jaayga.
52
I sab ekke sekanḍ (pal) meñ aañkhi jhapke se pahile hoy jaai. Jab bigul ke aakhri awaaj sunaai, tab sab mara log jinda hoy jaai. Ham log sab badal jaayga, ki jisse ham sab fir se nai marega.
53
Ham log ke mara aur saṛe waala deñhi eise badli ki u fir se kabhi nai mari ya saṛi.
54
Jon deñhi abhi ham log ke lage hei, u kamjor hei aur mare sake hei. Lekin i sab anant deñhi meñ badal jaai. Tab Baaibal meñ jon kuchh hei, sachche hoi, “Maut laṛaai haar gais hei!
55
Uske jeet kahañ hei? uske kaaṭa (sṭing) kahañ hei?”
56
Maut ke dañk (sṭing) paap hei, aur paap ke sakti kaanuun hei.
57
Lekin Parmeshwar ke dhanbaad deo ki Prabhu Yeeshu Maseeh hamme hamaar jeet dees hei!
58
Dosto, majbuuti se khaṛa raho, ḍaro nai. Hardam Prabhu ke kaam meñ bizi raho. I jaanna ki jon bhi kuchh tum uske khaatir karta hei kabhi khaali nai jaai.
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16