1 Peter 4

Hindi Fiji (Nawa Haup)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Krisṭ i dharti pe dukh uṭhaais. Ab tum weise dukh uṭhaay ke waaste taiyaar raho jeise u uṭhaais raha, kaahe ke jab tum dukh uṭhaayga to i dekhaai ki tum paap kare ke band kar dia hei.

2Iske matlab hei ki tum aapan chaahat se ghuum gaya hei aur ab baaki laaif ke waaste Parmeshwar ke baat sune mañgta hei.

3Tum abhi tak ulog ke rakam rahe lia hei jon Parmeshwar ke nai jaane hei. Tum neech aur kharaab kaam kare meñ laga raha. Tum piyat raha aur paaṭi manaate raha. Hiañ tak, tum eisan muurti ke puuja karta raha jon ke dekhte ghinn lagat raha.

4Ab tumhaar pahile waala dost log soche hei ki kaahe tum ulog ke sañgat chhoṛ dia hei, aur iske waaste ulog tumme kharaab bole hei.

5Lekin ulog ke, Parmeshwar ke jawaab dewe ke hei, jon jinda aur murda ke nyaay kare hei.

6Susamaachaar, mara log ke bhi sunaawa gay hei, ki jisse jab ulog ke jaj kara jaai ki u aapan laaif meñ kon cheej karin hei, tab ulog ke Aatma Parmeshwar ke sañghe rahi.

7Sab cheej jaldi khalaas hoy jaai. Yahi kaaran khelwaaṛ nai karo aur samajhdaar ban ke preya karo.

8Sab se khaas baat to i hei, tum dil se ek dusra se prem karo, kaahe ke prem sab ke paap ke dhoy de hei.

9Aapan ghar meñ log ke welkam karo aur bhunbhunaao nai.

10Tum sab ek ek kar ke Parmeshwar ke bahut se gifṭ meñ se ek daan paaya hei ki tum dusra ke sewa meñ lagaay sako. To aapan daan achchha se iyuz karo.

11Agar tumhaar lage bole ke bardaan hei, to Parmeshwar ke sandes ke parchaar karo. Agar tumme dusra ke madat kare ke daan hei, to jon sakti Parmeshwar dewe hei, usse karo. Sab kuchh wahi rakam se hoy ke chaahi ki jisse Yeeshu Maseeh, jon hardam shaktimaan aur mahima se bhara rahe hei, se Parmeshwar ke baṛaai hoy. Aameen.

12Dosto, tumme achambha ya dhakka nai lage ke chaahi jab tum ṭesṭ se jaata hei, to eise lagi jeise aagi ke beech se chal ke nikaarta hei.

13Khusi raho ki tumme mauka mile hei ki tum Krisṭ ke rakam dukh uṭhaata hei. Yahi se tum aur baṛa khusi ke waaste taiyaar hoyga jab u mahima ke sañghe fir se lauṭi.

14I sab aasheesh hei iske gino jab tum Maseehi hoy ke naate dukh uṭhaata hei. I yahi dekhaay hei ki Parmeshwar ke mahaan Aatma tumhaar sañghe hei.

15Lekin agar tum ek hatyaara, chor, dhokebaaj, ya dusra ke kaam meñ ṭaañg aṛaay waala hei, to tumme bhukte ke paṛi.

16Sarmaao nai ki tumme Maseehi hoy ke kaaran dukh uṭhaay ke paṛe hei. Parmeshwar ke jayjaykaar karo ki tum uske hei.

17Parmeshwar aapan log ke nyaay lewe ke suru kar dees hei. Aur agar uske nyaay ham log se suru hoy hei, socho ulog ke khaatir ketna bhayaanak hoi, jon uske sandes sune nai maañge hei. Baaibal bole hei,

18“Agar achchha log marte marte bache hei, to ulog ke kaa hoi jon paapi hei aur jon Parmeshwar ke aadar nai kare hei?”

19Agar tum Parmeshwar ke baat maane ke waaste dukh uṭhaata hei, to tumme aapan faitful kreaṭa pe puura biswaas rakkhe ke hei aur raaiṭ kaam karte raho.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →