2 Corinthians 2

Hindi Fiji (Nawa Haup)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Ham i feisla kara hei ki tumhaar lage ham fir se dukh de nai aayga.

2Agar ham tumme dukh dega, to hamme hausla de ke waaste kon bachi, siwaay uske, jon ke ham dukh dia hei?

3I kaaram ham khusi rahe mañgta hei ki ham tumme khusi kare saki. Ham i likha hei kaahe ke ham tumhaar lage tumme dukh dewe nai aay mañgta, jabki tumme chaahi ki tum hamme khusi karo.

4Jab ham i likha raha, tab ham bahut dukh meñ raha. Hamaar aañkhi meñ aañsu bhara raha, aur hamaar dil ṭuuṭa raha. Lekin ham tumme dukhi nai kare mañgta raha. Ham khali tumme i bataay mañgta raha ki ham tumhaar ketna khayaal karta hei.

5Ham tum pe kaṛaai nai kare mañgta hei. Lekin tum meñ se ek koi ke dil dukhaais. Ham u nai hei jon ke dil dukha hei, tum meñ se koi hei.

6Tum meñ se kaafi log uspe uñgri uṭhaaya jon ulṭa kaam karis hei, aur yahi saja uske waaste kaafi hei.

7Jab log paap kare hei, tab tum ulog ke maaf kar deo aur ulog ke dheeraj deo, ki jisse ulog dukh meñ nai ḍuub jaay.

8Tum ulog ke aapan prem ke bharosa dewaao.

9Ham i kaaran bhi likha raha ki ham tumme ṭesṭ kare mañgta raha aur dekhe mañgta raha ki tum hamaar baat maanta hei ki nai.

10Ham uske maaf karega jon ke tum maafi dega. Haañ, tumhaar khaatir aur Krisṭ hamaar gawaah rahi ki, ham u sab ke maafi dia jon cheej ke maafi ke jaruurat raha.

11Ham i kara ki Saitaan ham pe kaabu nai kare saki. Ham log sab janta hei ki uske dimaag meñ kon cheej hei.

12Jab ham Krisṭ ke baare meñ parchaar kare Troaas gay raha, tab ham paaya ki Prabhu pahile se rasta banaay dees raha.

13Lekin ham soch meñ paṛ gaya jab ham aapan dost Ṭaayṭas ke huañ nai paaya. To ham baaki log ke huañ chhoṛ ke Mesiḍonia chala gaya.

14Ham khusi hei ki Parmeshwar eisan mauka de hei ki Krisṭ hamaar jeet karaay de hei. Parmeshwar hamme madat kare hei ki ham Krisṭ ke baare meñ sab bagal parchaar kare sakta hei, aur i naolej jeewan ke mahak ke rakam hei.

15Kaahe ke, Parmeshwar ham log ke jeewan ke mahak samjhe hei, jon Krisṭ ke sab log tak pahuñchaay hei. Ulog jon bach jaay hei, ulog ke waaste i sundar mahak rahe hei jon achchha jeewan ke taraf le jaay hei. Lekin ulog jon heraay jaay hei, ulog ke khaatir i kharaab mahak hei aur bhayankar maut ke bagal le jaay hei. Koi ke lage u nai hei jon se i kaam kare sake hei.

17Bahut log Parmeshwar ke sandes parchaar karke dhani hoy jaay hei. Lekin ham log Parmeshwar ke sachcha sewak hei, aur Krisṭ ke sakti se aur Parmeshwar ke gawaah rakh ke ham i sandes parchaar karta hei.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →