Colossians 2

Hindi Fiji (Nawa Haup)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Ham mañgta hei ki tum jaano ki tumhaar waaste ham ketna dukh se gujarta hei, Laodeekia ke sab Parmeshwar ke log ke waaste, aur u sab biswaasi log ke waaste jon ham se kabhi nai milin hei.

2Ham ulog ke hausla baṛhaay ke waaste i karta hei. Tab jeise ulog ke dil ek sañghe prem meñ bañdh jaay hei, ulog ke puura samajh ke sundar aasheesh mili. Aur ulog sachmuch ke Krisṭ ke jaan lei. U khali Parmeshwar ke bhed ke chaabhi nai hei,

3lekin usman sab buddhi aur gyaan chhipa hei.

4Ham i sab baat tumme i kaaran bataata hei ki tum, log ke chikni chupṛi baat se bahak (fool) nai jaana.

5Jabki ham tumhaar sañghe nai hei, fir bhi ham tumhaar baare meñ sochte rahta hei. Hamme i jaan ke khusi hei ki tum wahi rakam rahta hei jeise tumme rahe ke chaahi aur Maseeh meñ tumhaar biswaas bahut majbuut hei.

6Tum Yeeshu Maseeh ke aapan Prabhu maan lia hei. Ab uske pichchhe chalte raho.

7Maseeh meñ aapan jaṛ jamaay leo aur wahi ke aapan jeewan ke faaunḍeishan banaay leo. Aapan biswaas meñ majbuut raho, jeise tumme sikhaawa gais raha. Aur graiṭful raho.

8Koi ke jhuuṭa baat se tum apne aap ke bahkaay nai deo. I baat saait sune meñ achchha lage, lekin i sab khali insaan ke ṭeeching hei. U sab i sansaar ke sakti se aawe hei aur Maseeh ke bagal se nai.

9Parmeshwar, Maseeh meñ puura rahe hei.

10Aur tum puura baṛa hoy gaya hei, kaahe ke tum Maseeh ke hei, jon sab ke sakti aur adhikaar ke uppar hei.

11Maseeh tum meñ se u sab selfish desires nikaar lees hei ṭheek wahi rakam jeise khatna hoy se deñhi ke maas nikaar dewa jaay hei.

12Aur jab tum beptaaiz bhay raha, tab u wahi rakam raha jeise Maseeh ke sañghe gaaṛa gaya hei. Tab tum jinda kara gaya, kaahe ke tum meñ Parmeshwar ke sakti ke biswaas raha, jon Maseeh ke, maut se jinda karis.

13Tum mar gay raha, kaahe ke tum paapi raha aur Parmeshwar ke log nai raha. Lekin Parmeshwar, Krisṭ ke, tum log ke jinda karan dees, jab u hamlog ke sab paap ke maafi kar dees.

14Maozas ke kaanuun nai maane ke kaaran hamlog ke agaiñsṭ jon saja raha, Parmeshwar u sab ke miṭaay dees. U sab ke le jaay ke kros pe nail kar dees.

15Wahi pe Maseeh sab sakti aur forsas ke haraay dees. U puura dunia ke dekhe dees, ki keise u sab priznas ke rakam le jaawa jaat raha, jab ki u aapan jeet manaais.

16Koi ke tumme bataay nai deo ki tumme kaa khaay ke hei ya kaa piye ke hei. Ulog ke tumme nai bataay deo ki tumme nawa chaañd ke teohaar, ya sabat, ya koi aur ek teohaar manaay ke hei.

17I sab cheej to jon aay waala hei uske khali ek parchhaaiñ hei. Lekin Maseeh asli hei.

18Ulog se dhoka nai khaay lena, jon hambal bane ke dekhaawa kare hei aur jon ainjals ke weship kare hei. Ulog vision dekhe ke baare meñ ghamanḍ kare hei. Lekin i sab bakwaas hei, kaahe ke u log ke dimaag selfish desires se bhara hei.

19Ulog ab Maseeh, jon puura boḍi ke heḍ hei, uske koi bhaag nai rahin. Maseeh wahi boḍi ke taagat dewe hei, aur haḍḍi aur maas se uske ek sañghe baañdh ke rakkhe hei, jeise u Parmeshwar ke sakti se baṛhe hei.

20Tum Maseeh ke sañghe mar gay raha. Ab sab jahaan (universe) ke forsas ke sakti tumhaar uppar nai hei. Kaahe ke tum eise rahta hei ki tumme u sab ruuls maane ke hei? Jeise ki,

21“Iske haath nai lagaao. Uske ṭaisṭ nai karo. Iske nai chhuo.”

22I sab cheej jab iyuz hoy jaay hei, tab i sab koi kaam ke nai rahe jaay hei. Tab kaahe ke jon ruuls insaan banaais hei, uske waaste chinta karta hei?

23I sab ruuls ke maane ke saait dekhe meñ achchha lagat hoi. Dekhe meñ i sab tumme Parmeshwar se aur prem karaay hei aur tumme bahut hambal banaay de hei, aur tumhaar boḍi bas meñ rahe hei. Lekin i sab se, hamlog ke chaahat ke uppar koi sakti nai rahe hei.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →