Hebrews 12

Hindi Fiji (Nawa Haup)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Etna baṛa gawaahi ke jhunḍ ham log ke aas paas hei! To ham log ke u sab ke duur kar dewe ke hei jon ham log ke baadha pahuñchaay hei, khaas kar ke u paap jon hamlog ke chhoṛe nai hei. Aur ham log ke dheeraj se jon cheej aage hei uske dauṛ lagaay ke hei.

2Ham log ke aapan aañkhi Yeeshu pe lagaay rahe ke hei, jon ham log ke aage le jaay hei aur ham log ke biswaas puura hoy jaay hei. Yeeshu u khusi ke waaste jon aay waala raha, saram ke sahis ki uske suuli pe chaṛhaawa gais raha, aur ab Parmeshwar ke siñghaasan ke raaiṭ saaiḍ pe beiṭhis hei!

3To aapan dhyaan Yeeshu pe rakkho, jon paapi log se kaafi beijjati sahis hei. Tab tum niraas hoy ke peechhe nai haṭ jaayga.

4Tum meñ se koi bhi abhi tak paap ke laṛaai meñ dukh nai uṭhaais hei.

5Lekin tum bhulaay gaya hei ki Baaibal, Parmeshwar ke laṛkan ke baare meñ bole hei, “Jab Prabhu tumme saja dewe hei, uske halka nai samjho, aur jab u tumme sudhaare hei, niraas nai ho.

6Prabhu ulog ke sudhaare hei jon se prem kare hei aur ulog ke saja dewe hei jon ke aapan samjhe hei.”

7Dheeraj rakkho jab tumme sudhaara jaay hei! Yahi rakam ke vyohaar Parmeshwar aapan laṛkan ke sañghe kare hei. Kaa sab maa-baap aapan laṛkan ke sudhaare nai hei?

8Parmeshwar aapan sab laṛkan ke sudhaare hei, aur agar u tumme nai sudhaari, tab tum sachmuch meñ uske laṛkan nai bhaya.

9Ham log ke dharti ke pita ham log ke sudhaare hei, aur ham log abhi bhi ulog ke aadar karta hei. Kaa i usse achchha nai hei ki ham log ke aatmik Pita ham log ke sachcha jeewan deke sudhaare?

10Ham log ke dharti ke pita thoṛa din ke waaste ham log ke sudhaare hei, aur ulog jon achchha samjhe hei wahi kare hei. Lekin Parmeshwar ham log ke achchha ke waaste ham log ke sudhaare hei, kaahe ke u maañge hei ki ham pawitr bani, jeise u apne hei.

11Koi ham log ke sudhaare to hamme achchha nai lage hei, u ṭaaim to hamme dukh dewe hei. Lekin agar ham wahi sudhaar se aagya ke paalan kare lagi, tab hamlog raaiṭ kaam karta hei aur saanti se rahega.

12Ab seedha khaṛa hoy jaao! Aapan ghuṭna ke kaape nai deo

13aur seedha rasta pe chalo. Langṛa log kharaab hoy ke badle achchha hoy jaai.

14Seekho ki sab ke sañghe saanti se raho! Safa jindagi bitaao. Agar eise nai karega to Prabhu ke kabhi nai dekhega.

15Dekhna ki koi bhi Parmeshwar ke sundar daya se duur nai rahe. Koi ke man meñ kaṛuwaahaṭ nai aay deo ki baad meñ u tum sab ke waaste museebat khaṛa kare.

16Neech log aur abiswaasi Esau ke rakam log se saaodhaan raho, jon aay waala aasheesh ke ek bhojan ke waaste bech dees. Esau jon pahila janma raha uske lage khaas adhikaar raha.

17Tum to janta hei ki keise fir baad meñ chal ke u asheesh waapas maañgis. Lekin uske aapan pita se roy aur bheek maañge ke baad, kuchh nai raha ki badlaao aay.

18Tum u jagha nai aaya jon Mount Saaynaai ke rakam hei, jiske dekha aur chhua jaay sake hei. Huañ pe koi dhadhakte (flaming) aagi, ya kariya baadar ya aañdhi

19ya bigul ke awaaj nai hei. Israayel ke log ek awaaj sunin, jon baat karis. Lekin ulog binti karin ki u chup hoy jaay,

20kaahe ke ulog uske hukum ke nai maane sakin. Ulog ke bataawa gay raha ki jon koi jaanwar u pahaaṛ ke chhui tak lei, uske maar dena.

21U najaara (sight) etna bhayaanak raha ki Maozas bolis ki u ḍar ke maare kaape laga.

22Ab tum Zion Pahaaṛ aur swargiye Yarushalam pe aaya hei. I jeewit Parmeshwar ke nagar hei, jahañ hajaar hajaar ainjals aay ke khusi manaay hei.

23Hiañ tum Parmeshwar ke pyaara bachchan ke paayga, jon ke naam swarag meñ likhaan hei. Aur tum khud Parmeshwar ke, jon sab ke nyaay kare hei, huañ paayga. Hiañ pe u achchha log ke aatma bhi mili jon ke aur bhi achchha banaawa gay raha.

24Aur Yeeshu yahiñ hei! Wahi hei jon Parmeshwar ke nawa vaacha hamlog ke sañghe banaawe hei, aur uske chhiṛkaan khuun, Aibal ke khuun se kahiñ achchha baat bole hei.

25I dekhna ki tum uske baat maanega, jon tum se baat kare hei. Log, jab uske baat nai maanin, jon Mount Saaynaai pe ulog se baat karis raha, to nai bachin. Kaa tum soctha hei ki tum bach jaayga, agar tum uske baat nai maanega jon swarag se baat kare hei?

26Jab Parmeshwar sab se pahila ṭaaim baat karis raha, tab uske awaaj khali dharti ke hilaais. I ṭaaim u waada karis hei ki ek dafe fir dharti ke hilaai aur uske sañghe swarag ke bhi.

27Uske kahna, “ek dafe fir” ke matlab hei i sab cheej jon banaawa gais hei, u sab hilaay ke haṭaawa jaay sake hei. Tab jon cheej ke nai hilaawa jaay sake hei, u sab bahut din tak rahi.

28Ham log ke graiṭful rahe ke hei ki ham log ke u raaj mila jon hilaawa nai jaay sake hei. Aur i raaj meñ ham log Parmeshwar ke weship kar ke aur uske aadar aur sammaan dekhaay ke uske khusi rakkhe sakta hei.

29Ham log ke Parmeshwar bhasam kare waala aagi ke rakam hei!

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →