James 1

Hindi Fiji (Nawa Haup)

Jump to: Chapter 2 →

1Jeims ke bagal se, jon Parmeshwar ke aur hamaar Prabhu Yeeshu Maseeh ke sewak hei. U baarah ṭraaib jon dunia bhar meñ idhar udhar chhitraan hei, ulog ke namaste.

2Hamaar dost log, chaahe tumhaar uppar ketna dukh hoy fir bhi khusi manaao.

3Tum to janta hei ki jab tumhaar biswaas ke ṭesṭ kara jaay hei, tab tumhaar sahe ke taagat baṛhe hei.

4Lekin tumme seekhe ke hei ki tumme sab kuchh sahe ke hei, ki jisse tum puura rakam se baṛa hoy jaayga aur tumme kuchh kamti nai rahi.

5Agar tum meñ se koi buddhi maañgi to Parmeshwar se maañgo, aur u tumme mili. Parmeshwar dayaalu hei aur tumhaar maañge ke waaste tumme nai sudhaari.

6Lekin jab tum koi cheej maañgo, to biswaas karo ḍaauṭ nai karna. Jon koi bhi ḍaauṭ kare hei u samundar ke waiv ke rakam hei jon tufaan meñ idhar se udhar fekaay hei.

7Agar tum u rakam ke admi hei, tab tum aapan dimaag nai banaay sakta hei aur log tumme biswaas nai kari. Tab Prabhu se bhi aasha nai karna ki u tumme kuchh dei.

9Koi bhi Parmeshwar ke log jon gareeb hei, khush naseeb hei kaahe ke u ulog ke uchcha samjha jaay hei.

10Lekin jon koi dhani hei, u khush naseeb hei jon ke Parmeshwar hambal banaay de hei. Dhani log jañgli fuul ke rakam naas hoy jaai

11kaahe ke u sab suuraj ke garmi se sukhaay jaai. Uske fuul jhaṛ jaai, aur uske sundarta naas hoy jaai. Yahi rakam aapan kaam karte karte dhani log naas hoi.

12Parmeshwar tumme aasheesh dei, jab tum aapan biswaas ke ṭesṭ meñ haar nai maanega. U tumme bahut hee sundar jeewan ke inaam dei, jeise u sab ke inaam de hei jon usse prem kare hei.

13Jab tum kharaab kaam kare mañgta hei to Parmeshwar ke blaim nai karo! Bura baat se Parmeshwar ke ṭesṭ nai lewa jaay hei, aur u naa to bura kaam se dusra ke ṭesṭ kare hei.

14Lekin har ek admi bura kaam kare ke waaste aapan chaahat se hamlog ke ghaseeṭ ke fasaay le hei.

15Ham log ke chaahat ham log se paap karaay hei, aur jab paap ke man ham log se bhar jaay hei, to ham log ke maut ke muh meñ chhoṛ de hei.

16Hamaar dost log, dhoka nai khaay lena.

17Har ek achchha aur sahi gifṭ Pita ke lage se aay hei, jon swarag ke sab roshni banaais hei. U hardam ekke rakam rahe hei, aur kabhi bhi badal ke kariya parchhaaiñ nai banaay hei.

18U hamlog ke aapan khaas log banaay maañgat raha. Maozas ke kaanuun hame sikhaay hei ki sab se pahila bachcha aur pahila fal Prabhu ke hei, aur u ham log ke nawa janam dewe ke waaste sachcha sandes bhejis.

19Pyaara dost log, tum sab ke sune meñ chaukas rahe ke chaahi aur bole aur gussa kare meñ jaldibaaji nai kare ke hei.

20Agar tum gussa hei, to tum kuchh bhi achchha nai kar paayga jon Parmeshwar chaahe hei ki hoy.

21Tum koi bhi bura aur neech kaam nai karna. Iske badle tum naram bano aur u sandes ke apnaao jon tum meñ boya gais hei ki tum bache sako.

22Parmeshwar ke sandes ke maano! Khaali uske sunke apne aap ke dhoka nai deo.

23Agar tum sandes suna aur uske nai maana, tab tum ulog ke rakam hei jon khali seesa meñ aapan chehra dekha kare hei

24aur jeise huañ se haṭe hei, bhulaay jaay hei ki u keise lage hei.

25Lekin tum hardam u sahi kaanuun ke dekha karo jon tumme bachaay hei. Tum jon cheej bhi karega, Parmeshwar tumme hardam aasheesh dei, agar tum uske hardam sunega aur maanega, aur khali sun ke bhulaayga nai.

26Agar tum sochta hei ki tum dhaarmik hei, lekin aapan jubaan pe kaabu nai paata hei, tab tum apne aap ke dhoka deta hei, aur jon cheej bhi tum karta hei uske kuchh matlab nai hei.

27U dharam jon Parmeshwar Pita ke khusi kare hei, safa aur bina daag ke hoy ke chaahi. Tum jaruuratmand anaath aur bidhwa ke madat karo aur i sansaar ke tumme bura banaay se roko.

Jump to: Chapter 2 →