Romans 7

Hindi Fiji (Nawa Haup)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1He dosto, tum kaanuun ke baare meñ etna samajhta hei aur janta hei ki jab tak koi jinda hei tab tak uske uppar kaanuun ke adhikaar rahe sake hei.

2Jeise ki, kaanuun bole hei ki jab tak ek admi jinda hei, tab tak uske aurat uske sañghe rahi. Lekin jab uske admi mar jaay hei, tab aurat free hoy jaay hei.

3Aur tab u fir se saadi kare sake hei. Lekin, agar uske admi jinda hei aur u dusra admi ke sañghe chali jaay hei to u badchalan aurat kahaai.

4Yahi rakam tumhaar sañghe bhi hei, hamaar bhaiya log. Jahañ tak kaanuun ke sawaal hei, tum mar gaya hei aur Prabhu Yeeshu Maseeh ke deñhi ke hissa ban gaya hei. Tum Maseeh, jon jinda hoy gais hei, uske lage jaay ke waaste free hei, ki jisse tum sab Parmeshwar ke kaam kare sako.

5Jab ham khali aapan baare meñ sochta hei, tab jon kaanuun hei u hamaar man meñ paap ke kharaab bichaar bhar de hei. Wahi kaaran ham log ke deñhi ke ek ek hissa ke gulaam banaay lees aur maut ke kaabil banaay dees hei.

6Lekin ab ham kaanuun se free hei, kaahe ki ham sab to mara ke rakam hei, aur u hamaar uppar raaj nai kare sake hei. Ab ham Pawitr Aatma ke maan ke nawa rakam se Parmeshwar ke sewa kare sakta hei, nai ki puraana rakam jon kaanuun meñ likhaan hei aur uske maane ke raha.

7Kaa ham i bole sakta hei ki kaanuun paapi hei? Kabhi nai! Lekin agar kaanuun nai rahta, to ham nai jaane sakta ki paap keisan hei. Udaaharan ke taur pe agar kaanuun ham se nai bole hei, “U sab cheej ke nai maañgo, jon koi aur ke hei,” to ham nai jaan paata ki chaahat kaa hei.

8U paap hee raha jon ke hukum se hamaar man meñ rakam rakam ke chaahat peida bhais. Kaanuun agar nai rahe, to paap mar gais hei.

9Kaanuun jaane se pahile, ham jinda raha. Lekin jeise ham aagya suna, paap jinda hoy gais, aur ham mar gaya. Wahi aagya jon se hamme jeewan milta, wahi hamaar maut laais.

11Paap yahi aagya leke hamme bahakaais, aur wahi ke kaaran ham mar gaya.

12Fir bhi kaanuun aur uske aagya pawitr hei, raaiṭ hei aur achchha hei.

13Kaa ham i bolta hei ki kuchh achchha hamme maaris raha? Kabhi nai! I paap raha, jon kuchh achchha cheej se hamme maaris. Ab ham dekhe sakta hei ki paap ketna bhayaanak aur kharaab hei.

14Ham janta hei ki kaanuun aatmik hei. Lekin ham to manush hei aur paap ke gulaam ban ke bik gaya hei.

15Yahi kaaran ham nai janta ki kaahe ke ham i rakam karta hei. Ham nai janta ki kaa raaiṭ hei. Ham wahi karta hei jon se ham haiṭ karta hei.

16Hiañ tak ki ham nai janta ki kaa raaiṭ hei, lekin ham i to samajhe sakta hei ki kaanuun achchha hei.

17Yahi kaaran ham u nai hei, jon paap kare hei. U paap jon hamaar bhittar rahe hei, wahi kare hei.

18Ham i janta hei ki hamaar selfish ichchha, hamme achchha kaam nai karan dei. Hiañ tak ki agar ham achchha kaam bhi kare maañgega, to ham nai kare sakega.

19Aur i jaanat rahe pe bhi ki hamme achchha kaam kare ke hei, ham kharaab kaam kar deta hei.

20Aur agar ham u kaam nai kari jon ham janta hei ki raaiṭ nai hei, to ham u nai hei jon kharaab kaam kare hei. Jon paap hamaar bhittar ghar banaay lees hei wahi i sab kaam kare hei.

21Kaanuun hamme dekhaay hei ki ham meñ kuchh hei jon hamme raaiṭ kaam kare se roke hei.

22Ham aapan puura dil se Parmeshwar ke kaanuun ke maanta hei.

23Lekin hamaar ek ek hissa meñ kuchh eise hei jon hamaar dimaag se laṛe hei, aur hamme paap ke keidi banaay le hei, aur wahi hamme sab kuchh kare pe majbuur kare hei.

24Ham ketna abhaaga admi hei! Hamme i deñhi se kon bachaai, jon mare waala hei?

25Parmeshwar ke dhann hei! Yeeshu Maseeh hee hamme bachaai. Yahi kaaran ham dilo dimaag se Parmeshwar ke sewa karta hei, lekin dusra bagal hamaar selfish ichchha hamme paap ke kaanuun ke sewa karaay hei.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →