Habakkuk 2

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Magatindug ako sa akon pagbantay, kag magapahamtang ako sa torre, kag magalantaw kon ano ang ipamolong niya sa akon, kag kon ano ang isabat ko nahanungud sa akon yamo.

2Kag ang Ginoo nagsabat sa akon: “Isulat ang palanan-awon; ipaathag ini sa mga tapitapi, agud nga magdalagan ang nagabasa sini.

3Kay ang palanan-awon naigo pa sa pinat-ud nga tion; nagadalidali sa katapusan—ini indi magbutig. Bisan magpalantang, hulata ini; kay sa pagkamatuud magaabut ini, indi ini magpalantang.

4Yari karon, nagahabok sa iya kalag sia nga indi matadlong sa sulud niya, apang ang matarung magakabuhi paagi sa iya pagtoo.

5Labut pa, ang alak mabudhion; ang tawo nga palabilabihon wala nagapabilin sa puluy-an. Sia nagapalapad sang iya handum subong sang Sheol; sia subong sa kamatayon kag indi mabusug. Kondi nagatipon sia sa iya sang tanan nga pungsud, kag nagatingub sa iya sang tanan nga mga katawohan.”

6Indi bala ini sila tanan maggamit sing mga paanggid batok sa iya, kag hulubaton sa pagyubit batok sa iya, kag magsiling, “Kailo ang nagapadamu sang indi iya— tubtub pa bala san-o?— kag nagalulan sa iya kaugalingon sang mga inugpalig-on!”

7Indi bala magtindug sa hinali ang mga magakagat sa imo, kag magmata ang mga magagamo sa imo? Niyan mangin-inatihan ka nila.

8Bangud nga gingubat mo ang madamu nga mga pungsud, ang tanan nga nabilin sang mga katawohan magagubat sa imo, bangud sang dugo sang mga tawo kag sang panglugus nga nahimo sa duta, sa banwa kag sa tanan nga nagapuyo sa iya.

9Kailo sang nagaagum sing malauton nga daug tungud sa iya balay, agud nga mabutang niya sa mataas ang iya pugad, agud nga maluwas sia sa kamut sang malaut!

10Nagpakahuya ka sa imo balay sa pagpapas sang madamu nga mga katawohan; nagpakasala ka batok sa imo kalag.

11Kay ang bato magasinggit gikan sa kuta, kag ang balayan gikan sa tablon magasabat sa iya.

12Kailo ang nagapatindug sing banwa sa dugo, kag nagatukud sing minoro tungud sa kalautan!

13Yari karon, indi bala ini gikan sa Ginoo sang mga kasoldadosan nga ang mga katawohan nagapangabudlay nga sa kalayo, kag ang mga pungsud nagalapyo sang ila kaugalingon sa wala sing pulus?

14Kay ang duta mapuno sang pagkilala sang himaya sang Ginoo, subong nga ang mga tubig nagatabon sang dagat.

15Kailo ang nagapainum sa iya isigkatawo sa imo nga nagadugang sang imo dalit, kag nagapahobog man sa iya, agud nga magtolok ka sa ila kahubo!

16Puno ka sing kahuya kag indi sang himaya. Inum ka man, kag manginsubong sang isa nga dicircuncidado! Ang tagayan sang too nga kamut sang Ginoo — magalibud sa imo kag ang mabaho nga kahuluy-an manginsa imo himaya!

17Kay ang panglugus nga nahimo sa Libano magatabon sa imo; ang kalaglagan sang kasapatan nagpahadluk sa ila, bangud sang dugo sang mga tawo kag tungud sang panglugus nga nahimo sa duta, sa banwa kag sa tanan nga nagapuyo sa iya.

18Ano bala ang kapuslanan sang larawan nga tinigban nga gintigban sang naghimo sa iya, ang larawan nga tinunaw, ang manunudlo sang kabutigan? Kay ang nagahuman sang iya dagway nagasalig sa iya sa paghimo sing mga diosdios nga apa!

19Kailo ang nagasiling sa kahoy, Magmata; sa bato nga apa, Magtindug! Magatudlo bala ini? Yari karon, sia nahalupan sing bulawan kag pilak, kag wala nga mas-a sing ginhawa sa sulud niya.

20Apang ang Ginoo yara sa iya balaan nga templo; maghipus ang bug-os nga duta sa atubangan niya.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →